Nooit was het zo gevaarlijk om door de straten van Hongkong te stappen als tijdens de dagen dat het beurspeil dramatisch daalde. Argeloze wandelaars konden vermorzeld worden door makelaars die hun opdrachtgevers niet meer onder ogen durfden komen en speculanten die hun fortuin zagen verdampen. Ze klommen op de daken van de wolkenkrabbers en doken in de diepte. Of het ook straks nog zelfmoordenaars zal regenen in de krieuwelende Chinese enclave, staat niet vast. De wereld mag hopen van niet, want het d...

Nooit was het zo gevaarlijk om door de straten van Hongkong te stappen als tijdens de dagen dat het beurspeil dramatisch daalde. Argeloze wandelaars konden vermorzeld worden door makelaars die hun opdrachtgevers niet meer onder ogen durfden komen en speculanten die hun fortuin zagen verdampen. Ze klommen op de daken van de wolkenkrabbers en doken in de diepte. Of het ook straks nog zelfmoordenaars zal regenen in de krieuwelende Chinese enclave, staat niet vast. De wereld mag hopen van niet, want het drama is veel minder een ver-van-mijn-bed-show dan we graag zouden geloven. Met de reactie van de twee parels uit de regio, in casu de Chinese kapitaaloase Hongkong en de parmantige stadsstaat Singapore, worden de schotbalken rond de Aziatische crisis al dan niet opgetrokken. Als het duo niet langer weerstaat aan de verleiding om de munteenheid écht drastisch te devalueren, zou de crisis de wereld wel eens kunnen epidemiseren.Dit blijkt scherp uit Asia Meltdown, het jongste boek van de vanuit Maleisë en Londen opererende financiële journalist Leo Gough. Vandaag een boek uitbrengen over de Aziatische crisis getuigt van moed of van een onverantwoorde gok. De minste storing kan de financiële markten immers in een knip helemaal in de war schoppen en de evolutie doen kantelen. De publicatie van Gough is des te gewaagder, omdat hij niet alleen een dagelijkse kroniek beitelt over het verloop van de crisis, maar ook een half boek lang op zoek trekt naar kenmerken, patronen en conclusies. Gough deelt de regio in drie groepen in. Japan en Zuid-Korea kunnen zich uit de klauwen van de crisis losworstelen als ze hun economie diep herstructureren en de financieringswijze hertekenen. Zuidoost-Aziatische groeiers als Indonesië en Maleisië laven zich aan te veel vreemd kapitaal en een ongezonde banksector. China, Hongkong en Singapore hebben nog een vrij gezonde groei, sterke handelsoverschotten en een stevige reserve van buitenlandse valuta.Taiwan ontbreekt op de lijst. Gough wijst op de dubieuze rol van het eiland. Ondanks een gezonde economie, devalueerde het zijn munt. Wilde Taiwan daarmee Hongkong financieel laten imploderen om de nieuwe eigenaar China in diskrediet te brengen? Of wilde het gewoon zijn export competitiever maken? Deze devalutaie is een hels risico. Vergeet niet dat de Grote Depressie van de jaren dertig mede veroorzaakt werd door een kettingreactie van devaluaties en protectionisme. Het blijft bibberen. Leo Gough, Asia Meltdown. Capstone, 137 blz. Distributie: Timeshare Booksellers.LDD