Zes Belgen beleven een onvergetelijke kerst. In plaats van bezadigde saint-emilion bij het haardvuur te nippen, zwoegen ze naar de ijselijke top van de Mount Vinson op Antarctica, niet de hoogste, wel de meest extreme berg. Voor Rudy Van Snick wordt het de kroon op zijn Seven Summitsprojekt.
...

Zes Belgen beleven een onvergetelijke kerst. In plaats van bezadigde saint-emilion bij het haardvuur te nippen, zwoegen ze naar de ijselijke top van de Mount Vinson op Antarctica, niet de hoogste, wel de meest extreme berg. Voor Rudy Van Snick wordt het de kroon op zijn Seven Summitsprojekt.LUC DE DECKERFOTO : MARKUS ITTENSlechts enkele vermetelen deden het hem voor. Nu schrijft ook een Belg klimgeschiedenis. Op 10 mei 1990 stond hij als eerste landgenoot op het dak van de wereld, de 8848 meter hoge Mount Everest. Een storm maakte van de afdaling een thriller. In de Dodenzone (zo genoemd omdat boven de 7500 meter geen enkel levend wezen het enkele dagen kan volhouden) vocht hij voor elke meter. Na die memorabele expeditie vond Rudy Van Snick een nieuwe uitdaging. Als hij ook de hoogste toppen op de zes andere kontinenten kon bereiken, zou hij in de voetsporen treden van het illustere handvol alpinisten dat die schijnbaar onmogelijke opdracht volbracht. In klimmerskringen staat het exploot bekend als The Seven Summits. Nog één top rest er. Op dit ogenblik hakken Rudy en zijn metgezellen zich een weg op de met hard ijs geglazuurde wanden van de Mount Vinson, the last summit. De temperatuur schommelt er in de gunstigste omstandigheden rond -30. Toch worden veeleer de windstoten gevreesd. Ze kunnen het sextet onverbiddelijk van de wanden blazen en de temperatuur tot moordende diepten doen dalen. Hulp is niet mogelijk, de bewoonde wereld ligt 3000 km verder.Net voor de afreis op 11 december, spraken we Van Snick in het zacht glooiende Zuid-Oostvlaamse Appelterre. Hij was net terug van een exotische expeditie door Papoea Nieuw-Guinea, waar de Carstensz Pyramid overwonnen werd, één van de zeven toppen. "Ik was het voorbije half jaar vrijwel niet thuis, " lacht een ontspannen Van Snick. Of hij zijn vrouw, dochter en zoon niet mist ? "Ze begrijpen waarom ik zo vaak weg ben, " zegt hij, plots ernstig. "Ze maken me ook voorzichtiger. Ik klim overigens niet voor een palmares, zoals sommige fanaten. Ondanks alle ontbering, die soms onvermijdelijk is, gaat het me om het genieten van de natuur. "Toen hij ontslag namals instrukteur van parakommando's, verklaarde iedereen hem gek. "Zelfs twintigers zeiden me : je gooit je pensioen weg. " De inmiddels 39-jarige topsporter schudt onbegrijpend het hoofd. "Ik voel me gewoon niet goed bij het geprogrammeerde bestaan, de ontelbare regels en reglementjes en de schijnzekerheid van dit land. Als ik in de bergen kom, heradem ik. Dan is het alsof ik echt thuis kom. Ik vind er rust en vrijheid. Het komfort kan ik best missen. "Vele bekende alpinisten blijken onverbeterbare Einzelgänger. Van Snick geeft toe dat hij ook wel graag alleen door de natuur trekt, "liefst zo ver mogelijk overal vandaan, in desolate streken waar je je leven zelf in handen moet nemen. " Hij behoort echter niet tot het rücksichtlose type. Dat bewees hij ontegensprekelijk bij een eerste poging om de Mount Everest te bedwingen in de winter van 1988. Op amper 150 meter van de top viel een sherpa-medeklimmer. Op die hoogte geldt voor klimmers het ieder voor zich. De top wenkt. Maar Rudy maakte rechtsomkeer om zijn klimpartner te helpen, die tijdens de afdaling stierf."Ik krijg er meer en meer plezier in ook anderen naar de top te brengen, " mijmert Van Snick, die de jongste tijd tochten begeleidt voor de avontuurlijke organizator Anders Reizen. "Helaas merk ik dat velen enkel willen presteren. Dan hoeft het voor mij niet. Je moet de natuur zien en voelen, je erin onderdompelen. Dan wordt zo'n trekking of klim geen masochisme, maar genieten. "Onder de zes klimmersbevindt zich ook prille vijftiger Iwan Bekaert, direkteur-generaal van Roularta Media Group. "Na elf maanden drukte op het kantoor, mag je je wel even laten uitwaaien, " motiveert hij. Samen met Van Snick stond hij op de top van de Aconcagua, de hoogste van Zuid-Amerika. Ze delen eenzelfde filozofie : "De top bereiken is heerlijk, maar het is geen fixatie, het kontakt met de natuur is het belangrijkste. ""Uiteraard is het een enorme uitdaging, maar evenzeer een ontdekkingsreis van jezelf, " poneert Bekaert. Hij beseft dat de Mount Vinson genadeloos kan zijn. Meer nog dan op zijn fysieke voorbereiding, rekent hij op zijn morele konditie. "Je moet ook het ontbreken van hygiëne en het eentonige voedsel willen aanvaarden. " De wil wordt zijn weg.De beklimming is een projekt van de Belgian Himalayan Club, de reisorganizatie werd toevertrouwd aan specialist Asteria Travel. Zaakvoerder Herman Hannon neemt een aantal reizigers mee op poolsafari terwijl de klimmers zich een weg kappen in het ijs. Tel. Asteria : (02) 660.70.70. Fax : (02) 675.11.88.Antarctica, de ultieme uitdaging ! De bewoonde wereld ligt 3000 km verder...