Het caricaturale beeld van een duale samenleving in de VS is volkomen achterhaald. De VS en Groot-Brittannië hebben belastingverlagingen doorgevoerd. Terwijl de Duitse loonkosten de hoogste ter wereld zijn, schommelt het netto-inkomen van de Duitse werknemers rond het wereldgemiddelde. Hoewel de VS en Groot-Brittannië vaak bekritiseerd worden, zijn ze minder afhankelijk van de overheid. Ze pluimen dus minder hun burgers. De acht miljoen banen die er de voorbije vijf jaar in de VS bijkwamen, gingen naar geschoolden met een netto-inkomen dat hoger ligt dan in Duitsland. Men heeft het over een samenleving met twee snelheden, maar als wij zo blijven doorgaan, krijgen we in Europa veel ergere toestanden : enerzijds zij die nog een job hebben en anderzijds zij die het kunnen vergeten.
...

Het caricaturale beeld van een duale samenleving in de VS is volkomen achterhaald. De VS en Groot-Brittannië hebben belastingverlagingen doorgevoerd. Terwijl de Duitse loonkosten de hoogste ter wereld zijn, schommelt het netto-inkomen van de Duitse werknemers rond het wereldgemiddelde. Hoewel de VS en Groot-Brittannië vaak bekritiseerd worden, zijn ze minder afhankelijk van de overheid. Ze pluimen dus minder hun burgers. De acht miljoen banen die er de voorbije vijf jaar in de VS bijkwamen, gingen naar geschoolden met een netto-inkomen dat hoger ligt dan in Duitsland. Men heeft het over een samenleving met twee snelheden, maar als wij zo blijven doorgaan, krijgen we in Europa veel ergere toestanden : enerzijds zij die nog een job hebben en anderzijds zij die het kunnen vergeten. (Hans-Olaf Henkel, voorzitter van de Duitse werkgeversorganisatie, in Le Nouvel Observateur van 13 juni)Eens de EMU een feit is, zo zeggen steeds meer bureaucraten en politici, zullen zij niet zoveel aandacht meer moeten schenken aan fiscale objectieven. De diensten voor de statistiek van de EU denken eraan de informele economie in hun BNP-berekeningen op te nemen. Dit handigheidje zou de economieën van België, Portugal en Griekenland met 20 % laten groeien. Daardoor worden hun schulden en tekorten proportioneel kleiner en komen ze dichter bij de Maastricht-normen. Natuurlijk is zoiets inflatieverwekkend. Het zal de Europeanen die investeerden in aan de D-mark gelieerde waarden schrik inboezemen. De sterke mark kan omslaan in een zwakke euro met een inflatoir prijskaartje. (Commentaar van Business Week van 24 juni)De fouten van de (landbouw)hervorming van 1992 gebruik van braakliggende gronden en contingentering van bepaalde producties moeten worden rechtgetrokken. Vier jaar later zijn de graanmarkten in volle expansie. Europa kan de vraag niet aan, terwijl de VS, Nieuw-Zeeland en Australië deze markten inpalmen. We hadden camembert en bleu d'Auvergne kunnen verkopen in Spanje, maar er was te weinig melk. Als Europa nog een bevolkt platteland wil, moet het de landbouwers de kans bieden om gronden te "heroveren". De consumptie zit immers in de lift : de vraag naar graan zal de komende tien jaar met 50 % stijgen. En met de verbetering van de levensstandaard in verschillende landen zal men ook meer vlees gaan eten. Als Europa zijn beleid niet aanpast, moet Frankrijk maar een eigen weg volgen. (Christiane Lambert, voorzitter van le Centre National des Jeunes Agriculteurs, in Le Nouvel Economiste van 21 juni)De zestig miljard gulden subsidies die elk jaar in de bodemloze gemeenschappelijke landbouwput worden gestort, blijken niet eens het ergste. De consument betaalt het viervoudige van dat bedrag aan de kunstmatig hoge voedselprijzen. Zou de consument écht weten dat hij om Europese boeren hun (vaak schadelijke) werk te laten doen, 800 gulden kwijt is ? Elk Europees gezin betaalt 3200 gulden meer dan nodig zou zijn, als de handel zonder belemmeringen en heffingen mocht shoppen op de wereldmarkt. Vooral voor rundvlees, kaas, suiker en pluimvee worden miljarden te veel betaald. (Columnist Nic Van Rossum in Elsevier van 22 juni)Zuid-Afrika heeft niet de middelen om een belangrijke rol te spelen in het tegenhouden van de desintegratie van grote delen van sub-Sahariaans Afrika. Maar we hebben wel expertise en technologie op maat van de omstandigheden in Afrika. Ik denk bijvoorbeeld aan een hydro-elektrische centrale in Inga op de Zaïrestroom. Het zou de grootste ter wereld kunnen zijn. Zuid-Afrika zou de belangrijkste aankoper kunnen zijn voor een hoogspanningsnetwerk in zuidelijk Afrika, wat letterlijk licht in de donkere tunnel kan brengen. (Gewezen Zuid-Afrikaans minister voor Buitenlandse Zaken Pik Botha in Time van 1 juli)Progressieve krachten konden zich ontplooien omdat Indonesië open stond voor de buitenwereld. Deze krachten, ook in het leger, hebben de zaken in de goede richting geduwd. Er is nog een hele weg af te leggen. (...) Buitenlandse druk op Indonesië (inzake mensenrechten) heeft echter alleen gewerkt omdat niet-gouvernementele organisaties er al ijverden voor betere rechten. In China zijn die er niet. Met de economische ontwikkeling zullen wel privé-organisaties ontstaan zoals kamers van koophandel, beroepsverenigingen of religieuze bewegingen. In afwachting, en in afwezigheid van een georganiseerde burgermaatschappij, is het weinig waarschijnlijk dat buitenlandse druk enige verandering zal veroorzaken in China. (Columnist Frank Ching in The Far Eastern Economic Review van 20 juni)De politiek van non-coöperatie heeft weinig invloed gehad op het akkoord ( nvdr van Firenze). Wel heeft het de positie van Groot-Brittannië in Europa verzwakt. Alle twijfels die de rest van Europa had over de regering Major zijn weer eens bevestigd. Waarschijnlijk zullen nu de krachten worden gebundeld om op de Intergouvernementele Conferentie het Brits veto te omzeilen via verdragswijzigingen over stemmen met gekwalificeerde meerderheid en door een beperkte kern van landen toe te laten om door te gaan met een nauwere integratie, ongeacht de Britse bezwaren. (Commentaar in The Times van 24 juni)Op de weg naar een vrijere economie komt elk land, zoals nu ook China, onvermijdelijk op een punt dat het moet nadenken over politieke veranderingen. Een voorbeeld. In Iran vindt een enorme discussie plaats over de invoer van Barbie-poppen die in een mum van tijd een succesartikel werden. De import van die poppen heeft meer discussies en emoties losgemaakt dan alle sancties ooit konden bereiken. Barbie staat immers volledig in contrast met het traditionele vrouwen- en meisjesbeeld in Iran. Dit is een belangrijk en symbolisch verhaal. Ik kan alleen maar zeggen : méér Barbie-poppen naar Iran ! (BMW-directeur Horst Teltschik over de nutteloosheid van uitvoerverboden in WirtschaftsWoche van 20 juni)