Er gebeurt niets aan het structurele gegeven dat de werkgelegenheid op de top van iedere conjunctuurgolf honderdduizend banen lager ligt dan op de vorige top, terwijl de beroepsbevolking weer met enkele honderdduizenden is toegenomen. Zo zijn we al twintig jaar bezig onszelf de afgrond in te golven. Hans Wijers (Economische Zaken) ziet het wel en hij schroomt ook niet de werkelijke cijfers te noemen, maar hem wordt onmiddellijk de mond gesnoerd door een sussende Melkert (Sociale Zaken) en andere valse profeten, die electoraal belang hebben bij rust in de tent.
...

Er gebeurt niets aan het structurele gegeven dat de werkgelegenheid op de top van iedere conjunctuurgolf honderdduizend banen lager ligt dan op de vorige top, terwijl de beroepsbevolking weer met enkele honderdduizenden is toegenomen. Zo zijn we al twintig jaar bezig onszelf de afgrond in te golven. Hans Wijers (Economische Zaken) ziet het wel en hij schroomt ook niet de werkelijke cijfers te noemen, maar hem wordt onmiddellijk de mond gesnoerd door een sussende Melkert (Sociale Zaken) en andere valse profeten, die electoraal belang hebben bij rust in de tent. (Columnist Nic Van Rossum in Elsevier van 1 juni) Nog steeds ondergedompeld in Keynesiaans populisme, blijven de Europeanen op het continent ervan overtuigd dat de economische activiteit vooral moet komen van een stijging van de openbare uitgaven. Ondanks de Amerikaanse ervaring hebben ze het moeilijk met de gedachte dat groei gestimuleerd kan worden door vermindering van de militaire bestellingen of terugdringing van het aantal functionarissen. Nochtans kunnen alleen vruchten geplukt worden als alle economische actoren hun schouders onder die nieuwe policy mix plaatsen. (...) Lagere interestvoeten moeten de bedrijven weer zin geven om te investeren, terwijl de gezinnen anticiperend op een belastingvermindering verondersteld worden opnieuw de smaak van de consumptie te pakken te krijgen. (Commentator Erik Izraulewicz in Le Monde van 28 mei)De combinatie van hoge werkloosheid, harde herstructureringen en een zwakke binnenlandse vraag kan Duitsland naar duistere tijden voeren. (Stéphane Garelli van het Zwitserse Institute for Management Development in Der Spiegel van 3 juni)Nederland is een distributieland, maar zal zich ook veel sterker tot een kennisland moeten ontwikkelen. We zijn niet alleen een mainport, we moeten ook een brainport willen zijn. De ruimtelijke en kennis-infrastructuur horen op een hoger peil te worden gebracht, om straks een innovatieve economie te krijgen. Vanuit die conceptuele benadering, het wegnemen van de zwakke punten en het benutten van de sterke mogelijkheden, zetten we de lijnen voor de volgende eeuw. Alleen zo kunnen we mee blijven draaien in de internationale eredivisie. (Premier Wim Kok van Nederland in De Volkskrant van 1 juni)De "globale kapitaalmarkt" betekent dat geld stroomt naar plaatsen met de hoogste opbrengst tegen de laagste risico's. Europese bedrijven maken zich terecht zorgen over het feit dat ze het onderspit zullen delven in de strijd voor het aantrekken van footloose money. Ze zullen dus moeten proberen hun sterke punten, zoals scholingsprogramma's, te behouden maar dan wel aangepast aan het nieuwe Angelsaksische model van corporate governance. Europese ondernemingen doen er verkeerd aan zich blind te staren op hun kwartaalresultaten, zoals de Amerikanen dat in de voorbije jaren gedaan hebben. Om hun productiviteit en winsten op te krikken, moeten ze de boeken opengooien, zich toespitsen op hun core business en de verliezers eruit gooien. (Commentaar Business Week van 10 juni)Wij zien het simpelweg niet gebeuren dat Europeanen hun arbeid mobiel houden. Europa is te groot en te divers voor een eenheidsmunt. Naarmate de top van de banken dichter bij de politiek zit, betuigen ze hun steun voor de EMU. Ik ben er niet van overtuigd dat de bankiers, als ze diep in hun hart kijken, de voordelen van de EMU zo groot vinden. Mogelijk zijn ook andere analisten tegen de EMU, maar ze worden gedwongen langs de officiële lijnen te denken en te publiceren. (W. Mak, directievoorzitter van Robeco Effectenbank in De Volkskrant van 29 mei)Nu die druk is weggevallen ( nvdr. van de ex-Sovjetunie), de ( Europese) Unie groter en complexer is, en haar besluiten door de Europese burgers kritischer worden gevolgd, zouden de nationale parlementen hun rechten moeten hernemen en hun regeringen en ministers meer op het matje moeten roepen om zich voor hun Europese besluiten te verantwoorden. Helaas hebben nationale politici nogal eens de neiging onpopulaire zaken door te schuiven naar de "Brusselse bureaucratie" en zichzelf de populaire dingen aan te rekenen : "Dat hebben wij in Brussel voor u uit het vuur gesleept." En dan zijn ze verbaasd als er euroscepsis de kop opsteekt. (Etienne Davignon van Generale Maatschappij in NRC Handelsblad van 30 mei). Eurotunnel handelde onverwacht toen het woensdag jongstleden aankondigde dat de prijs voor een standaardticket heen en weer 129 pond zou kosten. De ferrymaatschappijen reageerden dat ze voor gelijkwaardige reizen de prijs gevoelig zouden laten zakken. Dat is goed nieuws voor de consument, maar een nieuw bewijs van de hopeloze strijd voor de kanaalovertochten. Geen enkele operator maakt een meldenswaardig rendement op de diensten tussen Dover en Calais. De meeste maken verlies. Voor de aandeelhouders is dat een gruwelijk spel van wie het langste kan bloeden. (Columnist Jeff Randall in The Sunday Times van 2 juni)Ik kan niet verdragen dat politici me zeggen wat ik als ondernemer moet doen. (Lothar Späth, topman van Jenoptik en gewezen SPD-politicus, geciteerd in WirtschaftsWoche van 30 mei)"Iemand die zo met zich laat sollen ( nvdr Warren Christopher, VS-minister voor Buitenlandse Zaken) moet niet hopen op respect vanwege de Chinezen," zegt oud-ambassadeur James Lilly. Christophers lamme en bedeesde stijl werkt niet. En zijn misplaatste obsessie over het Midden-Oosten evenmin Chinese diplomaten verwijzen naar zijn twintigtal pogingen om Assad van Syrië op te vrijen, tegen één bezoekje aan Beijing. (...) Akkoord de Chinezen zijn geen gemakkelijke knaapjes vooral sinds de opvolgingsstrijd rond Deng Xiaoping het leiderschap verlamt. Maar de Amerikaanse dwaasheid heeft de zaken alleen maar erger gemaakt. China heeft daaruit besloten dat de VS eens te meer opschepperig doen, onattent en besluiteloos zijn. (Commentator Joe Klein in Newsweek van 3 juni)Vietnamese werknemers staan te springen voor een opleiding bij een buitenlandse firma.Uit Far Eastern Economic Review, 23 mei 1996.