Het geloof in risk management spoort ons aan om risico's te nemen waar we anders voorzichtig zouden zijn. Derivatives, bedoeld om zich tegen risico's in te dekken, werden een vehikel voor supersnelle races waarvoor geen enkele manager zin heeft. De introductie van de verzekering van de portefeuillerisico's in de late jaren zeventig had tot gevolg dat de graad van de aandelen in de portfolio sterker toenam. Ik maak me zorgen over een gelijkaardig proces bij de conservatieve institutionele investeerders die hun sterke participatie in minder bekende financiële instrumenten verantwoorden door de noodzaak aan een diversificatiepolitiek. Diversificatie is geen waarborg tegen verlies, enkel tegen het gelijktijdige verlies van alles.
...

Het geloof in risk management spoort ons aan om risico's te nemen waar we anders voorzichtig zouden zijn. Derivatives, bedoeld om zich tegen risico's in te dekken, werden een vehikel voor supersnelle races waarvoor geen enkele manager zin heeft. De introductie van de verzekering van de portefeuillerisico's in de late jaren zeventig had tot gevolg dat de graad van de aandelen in de portfolio sterker toenam. Ik maak me zorgen over een gelijkaardig proces bij de conservatieve institutionele investeerders die hun sterke participatie in minder bekende financiële instrumenten verantwoorden door de noodzaak aan een diversificatiepolitiek. Diversificatie is geen waarborg tegen verlies, enkel tegen het gelijktijdige verlies van alles. (Peter Bernstein, auteur van Capital Ideas : The Improbable Origins of Modern Wall Street, in Harvard Business Review van maart/april 1996)Koning Albert II is een tot inkeer gekomen playboy die minder geliefd wordt en minder een teken van eenheid is dan zijn overleden broer koning Boudewijn. (The Economist van 16 maart)Recent heb ik het Gemeentelijk Havenbedrijf Rotterdam geholpen bij het vormgeven van een intensieve samenwerkingsrelatie met het Havenschap Vlissingen. De haven van de Maasstad raakt langzamerhand vol en heeft op prijsniveau steeds meer te maken met de wilde concurrentie van de Vlaamse zeehavens. Vlissingen ligt voor de drempel van de Antwerpse haven, zodat Rotterdam door de samenwerking met Vlissingen de mogelijkheid creëert om meer volume te ontwikkelen. Tevens is het een signaal naar de Belgen. (Bedrijfsadviseur Ivo Wildenberg, Bridgecraft, in Geldzaken van 15 maart)Onze chauffeurs werden door Britse, Franse en Belgische chauffeurs voorbijgereden. Deze stap ( nvdr om in Nederland de snelheidsbegrenzers af te stellen op 89, in plaats van 85 kilometer per uur) is niet meer dan logisch in het oogpunt van de gelijke behandeling. (Woordvoerder E. Runia van Koninklijk Nederlands Vervoer in Nieuwsblad Transport van 9 maart)De heroïsering van het gewone volk is ongetwijfeld een erfenis van de jaren zestig en zeventig. (...) In de jaren negentig bestaat het volk als goedaardig verschijnsel helaas niet meer. Er is alleen nog gepeupel, grauw, janhagel en crapuul. Het is ongemanierd en gaat smakeloos gekleed, voorzien van grote honden, motoren, caravans en middenklassers. Het eet snacks, vergaapt zich aan woonboulevard, sjopt fun en amuseert zich met videogames en RTL-humbug. Het geeft meer om het eigen autootje dan om het milieu. Het houdt wel van vliegreizen naar verre buitenlanden, maar niet van buitenlanders in het eigen land. Er is geen zichzelf respecterende intellectueel meer die nog van een "stuk(je) solidariteit" met deze horde perverse plebejers durft te reppen. (Columnist Hans Righart in HP/De Tijd van 15 maart)Fokker is niet alleen een sociaal drama, maar ook een industriële tragedie voor Nederland. Vliegtuigbouw is iets anders dan koekjes bakken. (...) Hoe hoogwaardig een industrie ook mag zijn, staatssteun voor een bedrijf waarin de rest van de wereld niets meer ziet, maakt de Nederlandse economie uiteindelijk zwakker in plaats van sterker. (Commentaar in De Volkskrant van 16 maart)De mythe van de familiecultuur in de onderneming verdwijnt stilaan naar de achtergrond. Ondernemingen kunnen het zich niet meer veroorloven hun personeel levenslang in dienst te nemen en hen op latere leeftijd bij te staan. En jongelui beschouwen het leven in het bedrijf niet meer als het allerbelangrijkste. Lange tijd was er tussen werkgevers en werknemers een wederzijds akkoord dat zekerheid werd gegarandeerd in ruil voor onderdanigheid. Dat verandert nu. (Kazuhiko Tanaka, hoofdredacteur van B-ing, het populairste Japanse jobmagazine in Newsweek van 25 maart)Ondernemingen die door vrouwen worden opgericht, nemen sterk in belang toe in de dienstensector van de ex-DDR. (...) Meer dan de helft van de vrije beroepen dokters, architecten of advocaten worden door vrouwen ingenomen. Bijna een derde van alle opgestarte ondernemingen zijn door vrouwen gecreëerd. In West-Duitsland is dit 21 %. Economisten berekenden dat de 150.000 ondernemingen met een vrouw aan het hoofd ongeveer 1 miljoen mensen tewerkstellen. (Business Week van 8 maart)De Amerikaanse managers zijn de intellectuele slaven van theoretici uit zakenscholen, redactionele commentatoren en politici. Zij hebben in de voorbije jaren een enorm destructief economisch programma gepromoot. Dat was gebaseerd op hun versie van de ideeën van David Ricardo en Adam Smith, die schreven over het Britse Rijk en een maatschappij die weinig overeenkomsten heeft met de wereld van vandaag. (William Pfaff in International Herald Tribune van 16 maart)In 1985 wist iedereen dat de eenheidsmarkt in Luxemburg in het leven zou worden geroepen. In 1990-1991 was elkeen ervan op de hoogte dat er in Maastricht over de economische en monetaire unie zou worden gepraat. Voor Turijn is er zelfs nog geen duidelijke agenda opgesteld. Het plan voor een economische en monetaire unie zou wel eens het laatste grote project kunnen zijn van de unitaire school voor Europees denken. (The Independent van 13 maart)Voor honderd jaar had de benadeelde klasse het geluk dat zij georganiseerd kon optreden en de hele maatschappij haar doelstellingen kon opdringen. Ze werden een onontbeerlijk bestanddeel van de zich ontwikkelende economie. Men had ze nodig, en daarom was ze sterk. De huidige onderklasse zal zich niet organiseren. Ze kan de maatschappij haar waarden niet opdringen als de waarden van morgen. De tragedie van de huidige onderklasse bestaat erin dat ze niet bruikbaar is. En daarmee rijst een probleem van waarden, niet van klassen. (Lord Ralf Dahrendorf in Focus van 12 maart)De werkloosheidsgraad in de VS is wel laag, maar men mag daarbij niet vergeten dat er momenteel in de Amerikaanse gevangenissen meer dan anderhalf miljoen mensen vertoeven. Dat vertegenwoordigt meer dan 1 % van de actieve bevolking. Bovendien is een groot deel van de bevolking ontmoedigd vooral jongeren die behoren tot etnische minderheden en totaal buiten de arbeidsmarkt beland. En ten slotte, de minst fortuinlijke Amerikaanse arbeiders hebben een sterke achteruitgang beleefd : ze hebben, algemeen bekeken, slechter betaalde en onstabielere jobs. (Edmund S. Phelps, professor economie aan Columbia University, in Le Monde van 12 maart)De weloverwogen houding van de Britse regering om elke concrete discussie over een Europese munt uit de weg te gaan, kan enkel worden vergeleken met de laffe uitroep van Basil Fawlty ( nvdr uit de Britse humorserie Fawlty Towers) toen Duitse toeristen in zijn hotel aankwamen : "Wat er ook gebeurt, zeg nooit iets over de oorlog." (Mr. Laughland, auteur van "The ideology of European integration", in The Wall Street Journal Europe van 14 maart)Marec in Het Volk van 15 maart 1996.