Nagenoeg alle grote hotels beschikken ook over een restaurant. En daar wordt graag de gastronomische vlag gehesen. Helaas beantwoordt de kwaliteit van de gerechten lang niet altijd aan de gecreëerde verwachtingen.
...

Nagenoeg alle grote hotels beschikken ook over een restaurant. En daar wordt graag de gastronomische vlag gehesen. Helaas beantwoordt de kwaliteit van de gerechten lang niet altijd aan de gecreëerde verwachtingen. Gelukkig zijn er uitzonderingen. Hét voorbeeld in Brussel is La Maison du Boeuf van het Brussels Hilton Hotel. Onlangs ontdekten wij ook de kwaliteiten van La Maison Blanche, het restaurant van het Hotel President World Trade Center Brussels. Daar kookt chef-kok Daniel Lenglez royaal, rijk en smakelijk. Brussel heeft ook twee nostalgische paleishotels, waar je kunt tafelen in een ambiance van weelderige belle époque: restaurant Le Palais Royal van het Astoria Sofitel en restaurant Alban Chambon van het Hotel Metropole. Le Palais Royal krijgt vaak regeringsleiders over de vloer; de keuken is er in handen van Patrick Zenny. Zijn spijskaart is gereduceerd en biedt vier menuformules. Alban Chambon moet het in eerste instantie hebben van de hotelgasten. Dominique Michou heeft de leiding over de keuken. Beide koks zijn al jarenlang verbonden aan hun hotels en streven naar een Michelin-ster. Wij bezochten het restaurant Alban Chambon. Buiten, naast de ingang van het hotel op het De Brouckèreplein, bevindt zich een van Brussels topterrassen. Spijtig dat de bediening er zo ongelikt is. Om Alban Chambon te bereiken, moet u voorbij de hotellobby en de retrobar. Het Hotel Metropole werd in 1895 gebouwd door de gebroeders Wielemans, brouwers uit Vorst, en heeft een hoofdingang in renaissancestijl, een receptie in empire en diverse kamers in art-decostijl. De eetzaal is romaans, rijk en tegelijk sober, met ingewerkte vergulde panelen, geornamenteerde plafonds, koninklijke luchters, een schoorsteen in gebeeldhouwd marmer, spiegels en glas-en-loodramen en ander historisch moois dat eerbied voor het verleden afdwingt. Ook de aansloffende zaalmeester dwingt respect af. Mijnheer Joseph is een rot in het vak (twaalf jaar Metropole en vijftien jaar Bijgaarden). Hij behoort tot een uitstervend ras en bekijkt, net zoals de chef-kok die na de maaltijd de ronde doet, de moderne wereld met een melancholische blik. De spijskaart vermeldt delicatessen tegen gepeperde prijzen. Wij kozen: carpaccio van zeebaars met tartaar van tomaten en Noordzeekrab en Aquitaniëkaviaar (25 euro) en montage van gegrilde tomaten en groenten met terrine van gemarineerde eendenlever (24 euro). Beide voorgerechten bevredigden. Hoofdgerechten waren: in ruitmotief gegrilde zeetong met onvast visvlees (32 euro) en gegratineerde langoustines, ook met onvast vlees (waren de zeeproducten 'verbrand' doordat ze op ijs waren bewaard?), opgediend met een puree van Ratte-aardappelen en coulis van champignons geparfumeerd met kreeft (38 euro). Om af te sluiten, was er een (te) eenvoudig soepje van rabarber en aardbeien met vanille-ijs (12 euro). Wij ervoeren keuken en bediening als een aangenaam anachronisme, helemaal passend bij de omgeving. Hotel MetropoleRestaurant Alban Chambon De Brouckèreplein 31 - 1000 Brussel - tel. 02 217 23 00 www.metropolehotel.com Zaterdag en zondag gesloten. Menu's: 55 en 70 euro. Woensdagavond mag u zelf meegebrachte wijnen laten opdienen. Parkeerdienst. Kader: belle époque. Onthaal en bediening: door geroutineerde zaalmeester, bijgestaan door gedienstig personeel. Keuken: verzorgd en verfijnd. Pieter van Doveren