Natuurlijk stelden enkele spelers zich vragen. Severiano Ballesteros, bijvoorbeeld, merkt op dat sommige spelers in 2002 kunnen verzwakken. Of omgekeerd, dat spelers die nu niet geselecteerd zijn, zoals Ian Woosnam of José Maria Olazabal, straks misschien een groot toernooi winnen en eigenlijk een selectie voor de Ryder Cup verdienen.
...

Natuurlijk stelden enkele spelers zich vragen. Severiano Ballesteros, bijvoorbeeld, merkt op dat sommige spelers in 2002 kunnen verzwakken. Of omgekeerd, dat spelers die nu niet geselecteerd zijn, zoals Ian Woosnam of José Maria Olazabal, straks misschien een groot toernooi winnen en eigenlijk een selectie voor de Ryder Cup verdienen. Ondertussen zijn er al suggesties om het probleem te omzeilen. Zo zou het aantal spelers per ploeg kunnen worden opgetrokken van twaalf tot veertien. "Ik dacht ook even aan dat probleem, toen ik zag dat Olazabal kort voor Kerstmis het toernooi van Hongkong won," zegt Torrance. "Maar met veertien spelen? Dat zou nog meer problemen creëren. Probeer dan maar eens de wedstrijden af te ronden voor het donker wordt."Bij de Britten is er een probleem voor twee spelers: Lee Westwood en Colin Montgomery. De eerste neemt zijn nieuwe rol als vader zo ter harte dat hij bijna niet meer traint. Zo voerde hij onlangs nog een stunt op in Portugal: negen holes met een wagentje afwerken en drie ballen tegelijk spelen. Daarvoor had hij precies 55 minuten nodig. Maar zijn score was niet om aan te zien. Ook Montgomery bakt het bruin. Hij wordt straks 39, en raakte sinds 1998 in geen enkel belangrijk toernooi nog in de toptien. Meer zelfs: sinds 1994 lukte hem dat maar vier keer. Vorig jaar raakte hij niet verder dan de cut in de Masters en het US PGA Championship. In de British Open leidde hij de eerste dag met drie slagen, maar finishte op de dertiende plaats met 72 en 73. Om uit het dal te raken, werkte hij de voorbije winter zeer hard aan zijn fysieke conditie, zijn putting en zijn mentale voorbereiding. Bovendien lijken zijn huwelijksperikelen tot het verleden te behoren."Mijn echte probleem lag elders," zei hij vorige herfst. "Ik was mijn zelfvertrouwen kwijt, én mijn feeling op de greens. Maar ik raakte nooit in paniek. 2001 was namelijk een overgangsjaar voor mij. In het dagelijkse leven ging het me voor de wind, op de baan had ik altijd wind tegen. Maar uit mijn privé-leven putte ik de kracht om overeind te blijven." John Baete