Zo slecht en moeizaam de eerste helft van het beursjaar 2016 was - met de Chinese groeiperikelen en de brexit - zo spetterend was het tweede semester, en dan vooral het laatste kwartaal. Met dank aan Donald Trump, die weldra als nieuwe Amerikaanse president in het Witte Huis trekt. De angst voor Trump sloeg na de verkiezingen op 8 november om in een groot optimisme. Zijn trumponomics - naar analogie van reaganomics - wordt door Wall Street gezien als de succesvolle opvolger van de quantitative easing (QE). De rol van de centrale bank om de economie te stimuleren, is stilaan uitg...

Zo slecht en moeizaam de eerste helft van het beursjaar 2016 was - met de Chinese groeiperikelen en de brexit - zo spetterend was het tweede semester, en dan vooral het laatste kwartaal. Met dank aan Donald Trump, die weldra als nieuwe Amerikaanse president in het Witte Huis trekt. De angst voor Trump sloeg na de verkiezingen op 8 november om in een groot optimisme. Zijn trumponomics - naar analogie van reaganomics - wordt door Wall Street gezien als de succesvolle opvolger van de quantitative easing (QE). De rol van de centrale bank om de economie te stimuleren, is stilaan uitgespeeld en dus is het na de monetaire expansie weer tijd voor budgettaire expansie. Dit jaar zou op de financiële markten weleens een spiegelbeeld van 2016 kunnen worden. Dat houdt in dat we de beste prestaties in de eerste jaarhelft verwachten en dat het tweede semester een stuk moeilijker kan worden. Het optimisme bij de Amerikaanse aandelenbeleggers is erg groot. De jaarlijkse enquête van Bloomberg bij het brede beleggerspubliek leverde de meest optimistische kijk sinds 2010 op. Meer dan de helft (54%) verwacht dit jaar een stijgende beurs, tegenover een kwart (24%) dat rekening houdt met een terugval. Maar de verwachtingen omtrent Trump zijn in korte tijd zo toegenomen, dat het voor de nieuwe Amerikaanse president heel moeilijk zal worden de beleggers uiteindelijk niet teleur te stellen. De aandelenmarkten zullen hem wel zijn wittebroodsweken gunnen en daar wellicht een aantal maanden in meegaan. Maar het hele jaar? De twee belangrijkste vragen voor 2017 zijn dan ook duidelijk. Breekt de huidige stierenmarkt op Wall Street, die is begonnen in maart 2009 en die intussen 93 maanden meegaat, het historische record van 98 maanden in de periode 1921-1929? Als de opwaartse tendens nog tot de zomer aanhoudt, is het zover. De tweede vraag is of de hausse op de obligatiemarkt, die al begin jaren tachtig een aanvang nam, na zowat 35 jaar afgelopen zal zijn. Zo bekeken kan dit jaar dus een historisch jaar worden, bestemd voor de annalen van de financiële geschiedenis. Terwijl de financiële media beleggers in deze periode overdonderen met lijstjes van de sterkste stijgers en dalers van het afgelopen jaar en met favorieten voor het nieuwe jaar, spitsen wij ons in dit nummer toe op de kampioenen van de voorbije twintig jaar (lees p. 2). Daar willen we ook een jaarlijkse traditie van maken. Een vaak gehoorde opmerking over die topaandelen is dat ze doorgaans duur zijn en onaantrekkelijk om in te beleggen. Maar dat is niet altijd het geval. In slechte beurstijden delen ook deze sterwaarden in de klappen. De kampioen van ons onderzoek, Lotus Bakeries,zakte tussen midden en eind 2008 bijvoorbeeld van 290 naar 205 euro. Nog straffer was de duik van Picanol, het nummer twee.Tussen begin 2008 en midden 2009 ging het in een rotvaart van 9 naar 1,5 euro. Het koopmoment van de eeuw, want intussen staan we op 85 euro.