Doorzettingsvermogen is een eigenschap die Nico Taeymans niet vreemd is. Zijn opleiding in Sint-Lucas in Antwerpen werd onderbroken door het ingrijpen van zijn ouders. "Ze waren van mening dat ik voorbestemd was om in het familiebedrijf door te groeien. Mijn besluit stond echter vast: ik wou en zou kunstenaar worden. Noodgedwongen ging ik 's avonds na vijven in de leer bij een juwelier in de Antwerpse diamantwijk, waar ik de kneepjes van het vak heb geleerd. Je mag me gerust een selfmade man noemen, want mijn verblijf op Sint-Lucas heeft maar kort geduurd."
...

Doorzettingsvermogen is een eigenschap die Nico Taeymans niet vreemd is. Zijn opleiding in Sint-Lucas in Antwerpen werd onderbroken door het ingrijpen van zijn ouders. "Ze waren van mening dat ik voorbestemd was om in het familiebedrijf door te groeien. Mijn besluit stond echter vast: ik wou en zou kunstenaar worden. Noodgedwongen ging ik 's avonds na vijven in de leer bij een juwelier in de Antwerpse diamantwijk, waar ik de kneepjes van het vak heb geleerd. Je mag me gerust een selfmade man noemen, want mijn verblijf op Sint-Lucas heeft maar kort geduurd." Zijn eerste creaties waren voorwerpen in hout, waarmee Taeymans heel wat kunstgaleries afreisde. Pas jaren later evolueerde hij in de richting van juwelen. "Die waren eerst nog in hout, een materiaal waar ik toch een speciale band mee heb. Hout leent zich namelijk goed voor een spel met kleuren. In een volgende fase kwamen daar goud en zilver bij. Hoewel ik me steeds een kunstenaar ben blijven voelen, ben ik toch doorgegroeid tot een juwelier annex ontwerper van juwelencollecties." Het leven van een beginnend juwelenontwerper gaat meestal niet over rozen. Isabelle De Beukelaer, de vrouw van Nico Taeymans, trok aanvankelijk met de ontwerpen van haar man heel Vlaanderen rond. Isabelle bezit weliswaar een stevige dosis talent als verkoopster, maar uiteindelijk verkoopt een juweel toch vooral zichzelf. De stukken van Taeymans vielen gelukkig in de smaak bij het grote publiek, met als gevolg dat de zaak van de intussen 49-jarige Taeymans uitgroeide tot een heuse kmo met 25 werknemers. "In 1998 openden we onze eerste winkel in Antwerpen, met de bedoeling om de merknaam Nico Taeymans te ondersteunen. In 2001 volgde een tweede winkel, gespecialiseerd in meer exclusieve stukken. Inmiddels zijn er 75 verkooppunten in eigen land. Stapsgewijs wordt nu het buitenland veroverd. Momenteel is er een distributienet in Nederland en ook de Ame- rikaanse en Aziatische markten worden onder handen genomen. De expansie die het atelier van Nico Taeymans kende, zorgde wel voor groeipijnen. Zo moest de werkplaats tot tweemaal toe worden uitgebreid. "Vorig jaar brachten we het kantoor en een van de ateliers in een nieuw pand onder. Het ontwikkelen van onze collecties gebeurt, evenals de productie en de afwerking, in twee grote eigen ateliers. Per jaar maken we ongeveer 33.000 modellen in zilver, goud en andere materialen. De vraag is momenteel groter dan het aanbod, zodat we gedwongen zijn om een deel van de productie uit te besteden. Gelukkig kunnen we een beroep doen op ervaren vakmensen voor gespecialiseerde taken zoals gieten en galvaniseren. Ik ben er soms zelf verbaasd over, maar we zijn inderdaad uitgegroeid tot een bedrijf." Tijdens zijn carrière werkte Taeymans met verscheidene materialen. "Ik ontwikkelde al snel een aparte affiniteit met tin en zilver. Die metalen lagen dan ook aan de basis van het ontstaan van mijn eerste twee grote collecties: een modecollectie en een collectie in zilver. Andere materialen, zoals goud, lieten me echter evenmin onberoerd. Dat resulteerde in een derde collectie, namelijk exclusieve trouwringen en tijdloze juwelen in goud. Logischerwijs werden in een volgende fase ook diamanten en andere edelstenen belangrijker. Die verwerk ik onder meer in mijn collectie hangers en halssnoeren." Maar hét lievelingsmateriaal van de Nico Taeymans is en blijft zilver. De ontwerper was al in de jaren negentig een trendsetter op de markt voor juwelen in zilver. Hij heeft dus de comeback van dit edelmetaal meegemaakt, want voordien was de populariteit van zilver naar een dieptepunt teruggevallen. "Vanaf het begin heb ik voor een persoonlijke stijl gekozen, gekenmerkt door ruw uitziende, schijnbaar ongepolijste oppervlakken en natuurlijke structuren. De vormen van mijn stukken zijn eenvoudig maar sterk en levendig. Er zit zelfs een speels element in verwerkt. Eerlijk is eerlijk: mijn naamsbekendheid heb ik grotendeels aan mijn zilvercollecties te danken. Het is in die zin mijn handelsmerk geworden." (T) Door Jos Sterk