In Antwerpen worden bewakingscamera's in de buurt van synagoges tegenwoordig gebruikt om te checken of daar geen illegale samenkomsten plaatsvinden. Die camera's waren bedoeld om de bevolking te beschermen tegen terreuraanslagen, maar nu wordt ze er zelf mee in de gaten gehouden. Daarmee wordt nog eens pijnlijk duidelijk dat onze politici nog altijd te weinig oog hebben voor de privacy-risico's van een te machtig surveillance-apparaat, dat ooit misbruikt zal worden. De klassieker 1984 van George Orwell, met de alomtegenwoordige Big Brother, is een waarschuwing, geen handleiding.

Houd die drones in hun kot.

Vlaams minister van Mobiliteit Lydia Peeters (Open Vld) wil een proefproject waarin drones "bestuderen hoe bestuurders zich aan bepaalde verkeerspunten gedragen". Dat laatste voorstel dreigt weer een jammerlijke sprong mogelijk te maken in de aantasting van onze privacy, ofwel "de vrijheid om niet voortdurend gecontroleerd te worden", zoals de komiek Michaël Van Peel dat uitstekend verwoordt.

Het proefproject met drones heeft nobele bedoelingen en is op het eerste gezicht redelijk goed omlijnd. Het focust op de verkeerstromen, niet op individueel verkeer bij enkele testlocaties. Toch is het een groot risico. De voorbije jaren hebben bedrijven en overheden de grenzen telkens weer verlegd. Zo zijn de onbemande camera's langs de weg uitgegroeid tot een cameraschild dat onze verplaatsingen met de auto kan volgen. In Nederland ontstond met die onbemande camera's tien jaar geleden een schandaal. De fiscus gebruikte hun data om werknemers te beboeten die een bedrijfsauto gebruikten voor privéverkeer en dat niet aangaven. Daarvoor waren die gegevens absoluut niet ingezameld. We mogen als samenleving niet gewoon worden dat drones met bewakingscamera's boven onze hoofden cirkelen. Die maken een nog veel strakkere controle mogelijk.

In Antwerpen worden bewakingscamera's in de buurt van synagoges tegenwoordig gebruikt om te checken of daar geen illegale samenkomsten plaatsvinden. Die camera's waren bedoeld om de bevolking te beschermen tegen terreuraanslagen, maar nu wordt ze er zelf mee in de gaten gehouden. Daarmee wordt nog eens pijnlijk duidelijk dat onze politici nog altijd te weinig oog hebben voor de privacy-risico's van een te machtig surveillance-apparaat, dat ooit misbruikt zal worden. De klassieker 1984 van George Orwell, met de alomtegenwoordige Big Brother, is een waarschuwing, geen handleiding. Vlaams minister van Mobiliteit Lydia Peeters (Open Vld) wil een proefproject waarin drones "bestuderen hoe bestuurders zich aan bepaalde verkeerspunten gedragen". Dat laatste voorstel dreigt weer een jammerlijke sprong mogelijk te maken in de aantasting van onze privacy, ofwel "de vrijheid om niet voortdurend gecontroleerd te worden", zoals de komiek Michaël Van Peel dat uitstekend verwoordt.Het proefproject met drones heeft nobele bedoelingen en is op het eerste gezicht redelijk goed omlijnd. Het focust op de verkeerstromen, niet op individueel verkeer bij enkele testlocaties. Toch is het een groot risico. De voorbije jaren hebben bedrijven en overheden de grenzen telkens weer verlegd. Zo zijn de onbemande camera's langs de weg uitgegroeid tot een cameraschild dat onze verplaatsingen met de auto kan volgen. In Nederland ontstond met die onbemande camera's tien jaar geleden een schandaal. De fiscus gebruikte hun data om werknemers te beboeten die een bedrijfsauto gebruikten voor privéverkeer en dat niet aangaven. Daarvoor waren die gegevens absoluut niet ingezameld. We mogen als samenleving niet gewoon worden dat drones met bewakingscamera's boven onze hoofden cirkelen. Die maken een nog veel strakkere controle mogelijk.