Van de Lanotte benadrukte de erkenning van solidariteit en territorialiteit als de noodzakelijke voorwaarden om tot een ernstige en duurzame hervorming van de Belgische staat te komen. Geen zinnig mens die daar kan op afdingen, maar die voorwaarden zijn onvoldoende. Verantwoordelijkheid en transparantie moeten aan de lijst van conditio sine qua nons toegevoegd worden.

De discussie zit muurvast omdat de zin voor verantwoordelijkheid en transparantie ontbreken. In een federale staatsstructuur moet eigen financiële verantwoordelijkheid centraal staan in de organisatie van het geheel. In België ontbreekt die eigen financiële verantwoordelijkheid voor gewesten en gemeenschappen in belangrijke mate. Consumptiefederalisme, verspilling en ontsporing van de publieke financiën volgen dan onvermijdelijk.

Transparantie heeft veel te maken met de solidariteit die binnen een federale staat tussen de regio's moet bestaan. In België is die solidariteit een eenrichtingsverkeer van Vlaanderen naar Wallonië. Later vandaag komt Trends met nieuwe en behoorlijk onthutsende cijfers over de omvang de transfers van Vlaanderen naar Wallonië.

Di Rupo van zijn kant benadrukte tijdens het debat dat de Franstaligen te laat inzagen de voorbije jaren dat de Vlamingen echt veranderingen willen. Hij stelt dat de Franstaligen die fout hebben ingezien en nu wel met concrete en creatieve voorstellen komen. De ware aard van die voorstellen liegt er niet om. Meer dan ooit willen de Franstaligen geen verandering, goed beseffend dat elke verandering op korte termijn voor Wallonië een financiële stap achteruit betekent. Di Rupo is een meester in het verbergen van die realiteit.

Van de Lanotte benadrukte de erkenning van solidariteit en territorialiteit als de noodzakelijke voorwaarden om tot een ernstige en duurzame hervorming van de Belgische staat te komen. Geen zinnig mens die daar kan op afdingen, maar die voorwaarden zijn onvoldoende. Verantwoordelijkheid en transparantie moeten aan de lijst van conditio sine qua nons toegevoegd worden. De discussie zit muurvast omdat de zin voor verantwoordelijkheid en transparantie ontbreken. In een federale staatsstructuur moet eigen financiële verantwoordelijkheid centraal staan in de organisatie van het geheel. In België ontbreekt die eigen financiële verantwoordelijkheid voor gewesten en gemeenschappen in belangrijke mate. Consumptiefederalisme, verspilling en ontsporing van de publieke financiën volgen dan onvermijdelijk. Transparantie heeft veel te maken met de solidariteit die binnen een federale staat tussen de regio's moet bestaan. In België is die solidariteit een eenrichtingsverkeer van Vlaanderen naar Wallonië. Later vandaag komt Trends met nieuwe en behoorlijk onthutsende cijfers over de omvang de transfers van Vlaanderen naar Wallonië. Di Rupo van zijn kant benadrukte tijdens het debat dat de Franstaligen te laat inzagen de voorbije jaren dat de Vlamingen echt veranderingen willen. Hij stelt dat de Franstaligen die fout hebben ingezien en nu wel met concrete en creatieve voorstellen komen. De ware aard van die voorstellen liegt er niet om. Meer dan ooit willen de Franstaligen geen verandering, goed beseffend dat elke verandering op korte termijn voor Wallonië een financiële stap achteruit betekent. Di Rupo is een meester in het verbergen van die realiteit.