"Waar is dat feestje?", vragen beleggers in Europese aandelen zich af. De economie is in topvorm en de politieke toestand is relatief stabiel, maar toch verdienen beleggers al jaren geen rotte cent op de Europese beurzen.
...

"Waar is dat feestje?", vragen beleggers in Europese aandelen zich af. De economie is in topvorm en de politieke toestand is relatief stabiel, maar toch verdienen beleggers al jaren geen rotte cent op de Europese beurzen. Sinds begin 2015 trappelen indexen als de Bel-20 of de Eurostoxx50 ter plaatse, terwijl Wall Street de records aan elkaar reeg. De recente beurscorrectie joeg de Europese indexen zelfs naar het laagste peil in twaalf maanden. Wat is er aan de hand? Er zijn verzachtende omstandigheden. De euro is de voorbije twaalf maanden met 14 procent gestegen ten opzichte van de dollar. Dat ondergraaft de concurrentiekracht van de Europese bedrijven en devalueert de inkomsten die ze buiten het eurogebied verdienen. Dat is een belangrijk gegeven, want de bedrijven in de Eurostoxx600 genereren ongeveer de helft van de omzet in buitenlandse deviezen. Ook de dreigende handelsoorlog ondermijnt het Europese beurssentiment, met de zeer exportgerichte Duitse beurs als ground zero. Daarnaast zijn de Europese beurzen totaal verstoken van technologiegiganten die de voorbije jaren het mooie weer maakten op Wall Street. Schrap de hausse van Facebook, Apple, Netflix of Google uit de Amerikaanse indexen en het verschil tussen de Verenigde Staten en Europa wordt minder groot. Dat betekent niet dat de Europese beurzen minder last zullen hebben van de tegenwind die onlangs opstak voor big tech. De VS blijven de beurstoon zetten. Als het regent in New York, wordt ook Brussel nat. Toch is er meer aan de hand. De lekkere cocktail van een sterke economie en extreem lage rente is zo 2017. Dit jaar smaakt anders. De Europese economie zit nog een tijdje stevig in het zadel, maar positief verrassen kan ze niet meer. Dat hoeft niet te betekenen dat de Europese bedrijfswinsten al over de top zijn. In vergelijking met hun Amerikaanse collega's hebben de Europese bedrijfsleiders nog marge om hun winsten te verhogen. De sterke economie en de langzame terugkeer van een snuifje inflatie geeft hen eindelijk wat ruimte om hun prijzen en dus ook hun marges te verhogen, voor zover hogere grondstofprijzen die marge niet opeten, zoals heel wat bedrijven de voorbije kwartalen ondervonden. Zit het nog snor met de Europese bedrijfswinsten, dan worden meer vraagtekens geplaatst bij de bereidheid van beleggers te betalen voor die winsten. Dankzij een extreem soepel geldbeleid van de centrale banken en de zeer lange rentevoeten liepen in de VS de waarderingen op tot ver boven de historische gemiddeldes. Europa heeft die exuberantie sinds 2015 niet gevolgd, zodat de waarderingen hier rond hun historische gemiddeldes schommelen. Dat belooft op langere termijn behoorlijke returns op de Europese beurzen en povere voor de Amerikaanse beurzen. Op korte termijn eist de rente alle aandacht op. Het krappere geldbeleid van de Amerikaanse centrale bank (de Fed) heeft, samen het expansieve begrotingsbeleid van Donald Trump, in de VS de rentevoeten op alle looptijden hoger gejaagd. Beleggers verdienen op Amerikaans staatspapier vanaf een looptijd van twee jaar opnieuw een positieve reële rente. Het rendement op kortlopend papier is er hoger dan het dividendrendement op de beurzen. Cash is daarom opnieuw een alternatief voor aandelen in de VS. Waarom zouden beleggers risico's nemen voor een dividendrendement van 2 procent, als een rendement van 2 procent ook zonder risico's mogelijk is? Europa volgt dat scenario met enkele jaren vertraging. De vraag van 2018 is waar het rentebreekpunt voor de beurzen ligt. Een milde rentestijging is positief voor de beurzen, want het is een reflectie van een sterke economie. Het wordt een ander verhaal als de rente doorbreekt omdat de inflatie sneller stijgt dan verwacht en de Fed de rente nog meer moet optrekken. De correctie begon niet toevallig door inflatiezorgen in de VS. Don't fight the Fed, luidt een oude beurswijsheid. Met wat pech is ook het Europese beursfeestje gedaan voor het begint.