De bankencrisis van eind 2008 verplichtte de verschillende regeringen om enorme hoeveelheden belastinggeld in de noodlijdende banken te pompen. Daardoor kon de sector overeind blijven en de rekeninghouders worden beschermd. De Europese Commissie wil een dergelijk scenario in de toekomst vermijden.

Volgens Barnier is het logischer dat "de banken betalen voor de banken". Barnier pleit niet voor een Europees fonds, aangezien hij het toezicht op de financiële sector in Europa nog steeds te gedecentraliseerd vindt.

De eurocommissaris beperkt zich tot een Europees netwerk van fondsen die op gecoördineerde wijze beheerd moeten worden om concurrentiestoornissen te vermijden. De fondsen mogen dus niet gebruikt worden om banken te redden of financiële injecties te geven, maar moeten dienen om faillissementen ordelijk te beheren en destabiliseringen van het financiële systeem - zoals bij Lehman Brothers - te vermijden. Zo kunnen fondsen worden aangewend voor overbruggingskredieten of voor het opsplitsen in een goede en een slechte bank.

Barnier wil op dit moment niets kwijt over het precieze bedrag dat de fondsen zouden beheren. In welke mate de banken zouden bijdragen, blijft eveneens onduidelijk. Wel staat vast dat een mechanisme op het getouw wordt gezet waarbij risicovol gedrag zwaarder wordt belast. In juni volgt overleg met de onderlinge lidstaten, en in een tweede fase gebeurt dat met de de G20. Concrete wetgevende voorstellen kunnen pas begin 2011 worden verwacht.

De bankencrisis van eind 2008 verplichtte de verschillende regeringen om enorme hoeveelheden belastinggeld in de noodlijdende banken te pompen. Daardoor kon de sector overeind blijven en de rekeninghouders worden beschermd. De Europese Commissie wil een dergelijk scenario in de toekomst vermijden. Volgens Barnier is het logischer dat "de banken betalen voor de banken". Barnier pleit niet voor een Europees fonds, aangezien hij het toezicht op de financiële sector in Europa nog steeds te gedecentraliseerd vindt. De eurocommissaris beperkt zich tot een Europees netwerk van fondsen die op gecoördineerde wijze beheerd moeten worden om concurrentiestoornissen te vermijden. De fondsen mogen dus niet gebruikt worden om banken te redden of financiële injecties te geven, maar moeten dienen om faillissementen ordelijk te beheren en destabiliseringen van het financiële systeem - zoals bij Lehman Brothers - te vermijden. Zo kunnen fondsen worden aangewend voor overbruggingskredieten of voor het opsplitsen in een goede en een slechte bank. Barnier wil op dit moment niets kwijt over het precieze bedrag dat de fondsen zouden beheren. In welke mate de banken zouden bijdragen, blijft eveneens onduidelijk. Wel staat vast dat een mechanisme op het getouw wordt gezet waarbij risicovol gedrag zwaarder wordt belast. In juni volgt overleg met de onderlinge lidstaten, en in een tweede fase gebeurt dat met de de G20. Concrete wetgevende voorstellen kunnen pas begin 2011 worden verwacht.