Leo Vandenberghe (73) richtte Skyline Communications op in 1985. De ingenieur vertrok bij Barco, en startte met de ontwikkeling vanuit de eigen woonkamer van hardwaretoestellen voor de telecomsector. "Daarmee stampte hij een mooi bedrijf uit de grond. Maar tegen de eeuwwisseling botste de hardwarebusiness toch stilaan op haar limieten door de massaproducten uit Azië. De markt veranderde en ook het bedrijf moest een nieuwe weg inslaan", zegt Ben Vandenberghe (46), zoon van Leo Vandenberghe en vandaag CEO van Skyline Communications.

Ben ging in 1998 als oudste van drie zonen aan de slag in de onderneming van zijn vader, als verkoop- en marketingdirecteur. "Papa heeft me nooit gepusht om het bedrijf voort te zetten. Per toeval leerde ik het bedrijf echt kennen. Ik studeerde elektronica en voor mijn eindwerk had ik een heleboel spullen nodig. Daarvoor kon ik terecht in het laboratorium van mijn vader. Daarmee zat ik voor het eerst in het hart van het bedrijf, want tijdens mijn vakantiejobs zag ik meestal enkel de ingepakte dozen in het magazijn".

Ben Vandenberghe zag evenwel een grotere toekomst voor softwareontwikkeling dan voor de hardwareactiviteiten. Onder zijn impuls herpositioneerde Skyline Communications zich als softwarebedrijf. In 2001 kwam ook zijn broer Bert (42) in de onderneming. Ben: "We hadden nog geen expertise in software, maar mijn broer specialiseerde zich tijdens zijn ingenieursstudies in software. Het was gewoon evident dat hij ons daarbij zou helpen, al wilde hij aanvankelijk eerst verder studeren". Bert werd verantwoordelijk voor O&O en softwareontwikkeling. In 2001 lanceerde Skyline Communications ook DataMiner, een softwareplatform voor telecombedrijven. Het is vandaag nog altijd de fundering van het bedrijf.

'Grootste vertrouwen'

Software was niet de wereld van Leo Vandenberghe. Bert: "Het softwareverhaal is iets van de tweede generatie. Ons pa had daar minder voeling mee. En toch mochten we onze ideeën en visie uitvoeren. Dat was het grootste vertrouwen dat hij ons kon geven. Daaraan danken we vandaag ons succes. Het was een ongelooflijk groot voordeel dat we binnen het kader van een gezond bedrijf nieuwe activiteiten konden ontplooien. Had ons pa geen eigen bedrijf gehad, dan hadden we waarschijnlijk nog tien keer meer getwijfeld of we wel software zouden ontwikkelen." Nochtans was die stap voor de oprichter van het bedrijf niet altijd evident. Ben: "Pa stelde altijd hele kritische vragen, waardoor we aan hem ook een heel waardevol klankbord hadden. Dat stimuleerde ons nog meer, waardoor er tussen ons ook altijd een goede wisselwerking was".

Rond de millenniumkeer telde het familiebedrijf geen tien werknemers. Vandaag zijn het er meer dan 300, verspreid over België, Portugal, Singapore en de Verenigde Staten. Het platform van Skyline Communications wordt gebruikt door telecomoperatoren over de hele wereld. Ook satellietoperatoren en omroepbedrijven gebruiken het.

Ook de derde broer helpt

De sterke groei van de onderneming bracht ook nieuwe noden met zich. Ben: "We begonnen als een starter binnen een kleine maar gezonde onderneming. Maar naarmate we groeiden en het aantal werknemers toenam, moesten we ook het financieel beheer en de aanwervingen stroomlijnen".

Daarvoor riepen Ben en Bert in 2011 de hulp in van hun broer Frederik (44), die als enige van de familie geen ingenieursstudies had gedaan. Hij werkte als dierenarts en had al eens een zijsprong gemaakt in het onderwijs. Frederik: "Ja, ik was wel verrast. Nooit gedacht dat ik in het familiebedrijf zou stappen. Ik zocht echter een nieuwe uitdaging. Uiteraard ben ik geen ingenieur, maar dat is ook niet nodig bij het managen van de operaties. Bij mijn pa had ik ook al gezien dat hij veel tijd stak in zaken die op zich niets te maken hadden met technologie of elektronica."

Voor Ben en Bert betekende de hulp van Frederik een logische stap. "Je moet kunnen vertrouwen op mensen die er helemaal voor gaan en die het goed voorhebben met het bedrijf. Van onze eigen broer weten we dat hij gelooft in ons verhaal en dat hij niet zomaar een job komt doen. Dat is belangrijk."

Vaders raad en daad

Terwijl de broers Vandenberghe Skyline Communications omvormden tot een softwarebedrijf, legde vader Leo Vandenberghe zich nog toe op de hardwareactiviteiten. Ook al liepen die jaar na jaar terug, toch bleef hij als gedelegeerd bestuurder nog jarenlang zijn zonen bijstaan met raad en daad. Ben: "Het was voor hem wel goed dat hij langzaamaan kon afbouwen en dat hij zich tot op het laatste kon ontfermen over zaken waar hij zich goed bij voelde, zoals helpen bij het bouwen van ons nieuw hoofdkwartier in Izegem. Zo was zijn pensioen een geleidelijk proces. In een periode van vijftien jaar heeft hij geleidelijk steeds meer verantwoordelijkheden naar ons overgedragen".

De drie broers bezitten elk een derde van de aandelen. De aandelenoverdracht werd voorbereid vanaf 2011, een proces dat drie jaar later werd afgerond. Frederik: "Ook dat was een geleidelijk proces, waarbij ons pa stap voor stap afstand deed van zijn verantwoordelijkheden en functies, zoals gedelegeerd bestuurder en voorzitter van de raad van bestuur. De aandelenoverdracht was dan de laatste stap in het proces."

Door die geleidelijke aanpak veranderde de aandelenoverdracht nog maar weinig in de praktijk. Ben: "Voor mij was dat vooral een administratieve aangelegenheid. Het veranderde niets aan de dagelijkse werking of onze bedrijfsinstelling. Toen we de dag nadien op kantoor kwamen, liep alles net zoals voordien."

De aandelen van de onderneming werden wel ondergebracht in de nieuwe holding NV VDB Group. Frederik: "We wilden de operationele risico's spreiden, en dus hebben we het bedrijfsvastgoed al ondergebracht in een aparte vennootschap. En die holding is ook opgericht met het oog op verdere internationalisering van onze activiteiten en in het kader van de familiale overdracht. Inmiddels hebben we onder die holding al drie buitenlandse vennootschappen opgericht in Lissabon, Miami en Singapore."

Zonder kletterende ruzies

Uiteraard kunnen de broers al eens van mening verschillen, maar ruzie was er nog nooit over het bedrijf. Ben: "Het helpt uiteraard dat we elk verschillende verantwoordelijkheden hebben. Elke maandag zitten we een uurtje samen en dan overlopen we alles. Daarna kan het perfect gebeuren dat we elkaar voor de rest van de week niet meer zien."

"We delen ook dezelfde normen en waarden", vult Frederik aan. "Daardoor zitten we meestal ook op dezelfde golflengte. En als we het toch eens niet alle drie eens zijn, dan beslissen we via een tweederdemeerderheid. Zo kan elk zijn eigen ideeën naar voren brengen, terwijl we aan het einde van de dag nog altijd een beslissing kunnen nemen waarbij het bedrijfsbelang voorop staat."

En de volgende generatie? De kinderen van de drie broers zijn nog jong, tussen vier en veertien jaar. Toch is het trio er zich goed van bewust dat het voor een volgende generatie een ander verhaal wordt. Ben: "Wij mochten van ons pa binnen zijn bedrijf een starter oprichten. Maar wie nu in het bedrijf stapt, komt terecht in een goed geoliede machine met enkele honderden werknemers. Dat is toch iets helemaal anders. In zo'n organisatie zal je veel moeilijker aanvaard worden wanneer je als jonge gast zonder enige ervaring mensen moet aansturen die zelf al jarenlang in het bedrijf werken."

Leo Vandenberghe (73) richtte Skyline Communications op in 1985. De ingenieur vertrok bij Barco, en startte met de ontwikkeling vanuit de eigen woonkamer van hardwaretoestellen voor de telecomsector. "Daarmee stampte hij een mooi bedrijf uit de grond. Maar tegen de eeuwwisseling botste de hardwarebusiness toch stilaan op haar limieten door de massaproducten uit Azië. De markt veranderde en ook het bedrijf moest een nieuwe weg inslaan", zegt Ben Vandenberghe (46), zoon van Leo Vandenberghe en vandaag CEO van Skyline Communications.Ben ging in 1998 als oudste van drie zonen aan de slag in de onderneming van zijn vader, als verkoop- en marketingdirecteur. "Papa heeft me nooit gepusht om het bedrijf voort te zetten. Per toeval leerde ik het bedrijf echt kennen. Ik studeerde elektronica en voor mijn eindwerk had ik een heleboel spullen nodig. Daarvoor kon ik terecht in het laboratorium van mijn vader. Daarmee zat ik voor het eerst in het hart van het bedrijf, want tijdens mijn vakantiejobs zag ik meestal enkel de ingepakte dozen in het magazijn".Ben Vandenberghe zag evenwel een grotere toekomst voor softwareontwikkeling dan voor de hardwareactiviteiten. Onder zijn impuls herpositioneerde Skyline Communications zich als softwarebedrijf. In 2001 kwam ook zijn broer Bert (42) in de onderneming. Ben: "We hadden nog geen expertise in software, maar mijn broer specialiseerde zich tijdens zijn ingenieursstudies in software. Het was gewoon evident dat hij ons daarbij zou helpen, al wilde hij aanvankelijk eerst verder studeren". Bert werd verantwoordelijk voor O&O en softwareontwikkeling. In 2001 lanceerde Skyline Communications ook DataMiner, een softwareplatform voor telecombedrijven. Het is vandaag nog altijd de fundering van het bedrijf.Software was niet de wereld van Leo Vandenberghe. Bert: "Het softwareverhaal is iets van de tweede generatie. Ons pa had daar minder voeling mee. En toch mochten we onze ideeën en visie uitvoeren. Dat was het grootste vertrouwen dat hij ons kon geven. Daaraan danken we vandaag ons succes. Het was een ongelooflijk groot voordeel dat we binnen het kader van een gezond bedrijf nieuwe activiteiten konden ontplooien. Had ons pa geen eigen bedrijf gehad, dan hadden we waarschijnlijk nog tien keer meer getwijfeld of we wel software zouden ontwikkelen." Nochtans was die stap voor de oprichter van het bedrijf niet altijd evident. Ben: "Pa stelde altijd hele kritische vragen, waardoor we aan hem ook een heel waardevol klankbord hadden. Dat stimuleerde ons nog meer, waardoor er tussen ons ook altijd een goede wisselwerking was".Rond de millenniumkeer telde het familiebedrijf geen tien werknemers. Vandaag zijn het er meer dan 300, verspreid over België, Portugal, Singapore en de Verenigde Staten. Het platform van Skyline Communications wordt gebruikt door telecomoperatoren over de hele wereld. Ook satellietoperatoren en omroepbedrijven gebruiken het.De sterke groei van de onderneming bracht ook nieuwe noden met zich. Ben: "We begonnen als een starter binnen een kleine maar gezonde onderneming. Maar naarmate we groeiden en het aantal werknemers toenam, moesten we ook het financieel beheer en de aanwervingen stroomlijnen".Daarvoor riepen Ben en Bert in 2011 de hulp in van hun broer Frederik (44), die als enige van de familie geen ingenieursstudies had gedaan. Hij werkte als dierenarts en had al eens een zijsprong gemaakt in het onderwijs. Frederik: "Ja, ik was wel verrast. Nooit gedacht dat ik in het familiebedrijf zou stappen. Ik zocht echter een nieuwe uitdaging. Uiteraard ben ik geen ingenieur, maar dat is ook niet nodig bij het managen van de operaties. Bij mijn pa had ik ook al gezien dat hij veel tijd stak in zaken die op zich niets te maken hadden met technologie of elektronica."Voor Ben en Bert betekende de hulp van Frederik een logische stap. "Je moet kunnen vertrouwen op mensen die er helemaal voor gaan en die het goed voorhebben met het bedrijf. Van onze eigen broer weten we dat hij gelooft in ons verhaal en dat hij niet zomaar een job komt doen. Dat is belangrijk."Terwijl de broers Vandenberghe Skyline Communications omvormden tot een softwarebedrijf, legde vader Leo Vandenberghe zich nog toe op de hardwareactiviteiten. Ook al liepen die jaar na jaar terug, toch bleef hij als gedelegeerd bestuurder nog jarenlang zijn zonen bijstaan met raad en daad. Ben: "Het was voor hem wel goed dat hij langzaamaan kon afbouwen en dat hij zich tot op het laatste kon ontfermen over zaken waar hij zich goed bij voelde, zoals helpen bij het bouwen van ons nieuw hoofdkwartier in Izegem. Zo was zijn pensioen een geleidelijk proces. In een periode van vijftien jaar heeft hij geleidelijk steeds meer verantwoordelijkheden naar ons overgedragen".De drie broers bezitten elk een derde van de aandelen. De aandelenoverdracht werd voorbereid vanaf 2011, een proces dat drie jaar later werd afgerond. Frederik: "Ook dat was een geleidelijk proces, waarbij ons pa stap voor stap afstand deed van zijn verantwoordelijkheden en functies, zoals gedelegeerd bestuurder en voorzitter van de raad van bestuur. De aandelenoverdracht was dan de laatste stap in het proces."Door die geleidelijke aanpak veranderde de aandelenoverdracht nog maar weinig in de praktijk. Ben: "Voor mij was dat vooral een administratieve aangelegenheid. Het veranderde niets aan de dagelijkse werking of onze bedrijfsinstelling. Toen we de dag nadien op kantoor kwamen, liep alles net zoals voordien."De aandelen van de onderneming werden wel ondergebracht in de nieuwe holding NV VDB Group. Frederik: "We wilden de operationele risico's spreiden, en dus hebben we het bedrijfsvastgoed al ondergebracht in een aparte vennootschap. En die holding is ook opgericht met het oog op verdere internationalisering van onze activiteiten en in het kader van de familiale overdracht. Inmiddels hebben we onder die holding al drie buitenlandse vennootschappen opgericht in Lissabon, Miami en Singapore."Uiteraard kunnen de broers al eens van mening verschillen, maar ruzie was er nog nooit over het bedrijf. Ben: "Het helpt uiteraard dat we elk verschillende verantwoordelijkheden hebben. Elke maandag zitten we een uurtje samen en dan overlopen we alles. Daarna kan het perfect gebeuren dat we elkaar voor de rest van de week niet meer zien.""We delen ook dezelfde normen en waarden", vult Frederik aan. "Daardoor zitten we meestal ook op dezelfde golflengte. En als we het toch eens niet alle drie eens zijn, dan beslissen we via een tweederdemeerderheid. Zo kan elk zijn eigen ideeën naar voren brengen, terwijl we aan het einde van de dag nog altijd een beslissing kunnen nemen waarbij het bedrijfsbelang voorop staat."En de volgende generatie? De kinderen van de drie broers zijn nog jong, tussen vier en veertien jaar. Toch is het trio er zich goed van bewust dat het voor een volgende generatie een ander verhaal wordt. Ben: "Wij mochten van ons pa binnen zijn bedrijf een starter oprichten. Maar wie nu in het bedrijf stapt, komt terecht in een goed geoliede machine met enkele honderden werknemers. Dat is toch iets helemaal anders. In zo'n organisatie zal je veel moeilijker aanvaard worden wanneer je als jonge gast zonder enige ervaring mensen moet aansturen die zelf al jarenlang in het bedrijf werken."