Christine van Hoorenweder (51) toont twee stielmannen waar de nieuwe kasten moeten komen. In haar kantoor timmeren twee anderen aan het plafond. "Voel je de verhuiskoorts?" lacht de zaakvoerder van Salubris. Sinds een maand zit het bedrijf in een nieuw bedrijfsgebouw in Aalter. Het nieuwe pand is met 6500 vierkante meter ruim dubbel zo groot als de vorige vestiging in Beernem, en betekende een investering van 4 miljoen euro. "Mijn man, Filip de Bruycker, heeft de bouw helemaal voor zijn rekening genomen. Ook de inrichting. Hij heeft een goede smaak, ik vertrouw hem voor de volle 100 procent."
...

Christine van Hoorenweder (51) toont twee stielmannen waar de nieuwe kasten moeten komen. In haar kantoor timmeren twee anderen aan het plafond. "Voel je de verhuiskoorts?" lacht de zaakvoerder van Salubris. Sinds een maand zit het bedrijf in een nieuw bedrijfsgebouw in Aalter. Het nieuwe pand is met 6500 vierkante meter ruim dubbel zo groot als de vorige vestiging in Beernem, en betekende een investering van 4 miljoen euro. "Mijn man, Filip de Bruycker, heeft de bouw helemaal voor zijn rekening genomen. Ook de inrichting. Hij heeft een goede smaak, ik vertrouw hem voor de volle 100 procent."In 1980 startten haar schoonouders, Sylvain de Bruycker en Maria van Lierop, in Oostkamp met een firma in schoonmaakproducten. Vandaar de wat ouderwets klinkende officiële naam van de onderneming: BVBA De Bruycker S. - Van Lierop M.Al twee keer verhuisde het bedrijf naar een groter pand: in 1982 naar Moerbrugge, in 1999 naar Beernem. "Tien jaar na mijn schoonouders kwam mijn man Filip in de zaak", vertelt Christine van Hoorenweder. "Kort daarna ik ook. Ik had hotelschool aan Spermalie gevolgd, daarna hotelmanagement in Brussel, en gaf na mijn studies drie jaar les aan Spermalie. Via mijn schoonouders belandde ik bij hun schoonmaakbedrijf. Na drie maanden mocht ik als commercieel medewerker de baan op, langsgaan bij de West-Vlaamse ziekenhuizen. De binnendienst was niets voor mij, ik moest mijn vleugels kunnen uitslaan."In 2002 namen Filip de Bruycker en Christine van Hoorenweder de zaak over. Salubris- Latijn voor hygiëne- groeide in omzet en personeel. Vandaag telt het 39 medewerkers en een omzet van 12 miljoen euro. De winstcijfers zijn solide. "We groeiden op eigen kracht, zonder overnames of externe investeerders. Mijn man is de durver, de ondernemer, ik moet ervoor zorgen dat we genoeg verkopen. Onze sterkte als familiaal, onafhankelijk bedrijf is dat we heel snel inspelen op de behoeften van de markt. De kennis die we door de vele jaren ervaring hebben opgebouwd, gaat niet zomaar verloren. De banden met de klanten en leveranciers zijn zeer hecht. Persoonlijk contact blijft cruciaal. We nemen alle beslissingen zelf, terwijl sommige concullega's in aankoopgroeperingen zitten. We zijn ook een van de weinige familiale bedrijven in de sector. Onze grootste concurrenten zijn grote investeringsmaatschappijen."Sinds augustus 2017 draait oudste dochter Niki (27) mee in de zaak. Samen met haar jongere zus Anouk groeide ze op tussen de schoonmaakdoekjes, maar nooit voelde Niki enige druk. "Ik deed eerst werkervaring op bij Jet Import, een distribiteur van premiumdranken en -snacks. Daar werd ik hard, vooral via contractonderhandelingen op de verkoopafdeling. Mijn ouders hadden al gepolst of ik later in het familiebedrijf wou komen werken. Ze wilden zich enkel aan een nieuwbouw in Aalter wagen als een van de twee dochters de zaak ooit zou overnemen. Toen een plekje op marketing vrijkwam, waagde ik de stap.""Elders eerst drie jaar ervaring opdoen is een voorwaarde voor wie in ons familiebedrijf wil stappen", beaamt Christine van Hoorenweder. "Anouk, onze jongste dochter, is nu een jaar aan de slag in de verzekeringssector. Na drie jaar is ook zij hier welkom. Niki kreeg enorm veel bagage mee van haar vorige werkgever. Ik kan andere familiebedrijven alleen maar aanmoedigen hetzelfde te doen."Niki de Bruycker ziet veel groeimogelijkheden in een verbetering van de service. Maar als 'dochter van' beseft ze dat ze veranderingen niet zomaar kan doorvoeren. "Je moet eerst het vertrouwen van het personeel winnen. Daarom ben ik begonnen in het magazijn. Ik ben niet te beroerd om mijn vuile kleren aan te trekken en bij te springen waar dat nodig is.""Je moet onder aan de ladder starten. Medewerkers appreciëren dat. Ook tijdens de verhuizing waren haar handen zwart van het vuil", zegt Christine van Hoorenweder.Het voorbije decennium evolueerde Salubris van een loutere verkoper van producten naar een dienstverlener. Samen met de klanten _ schoonmaakbedrijven, kmo's, ziekenhuizen, woon-zorgcentra, educatieve- en overheidsinstellingen _ dokteren ze oplossingen uit. Niki: "We hebben bijvoorbeeld een schoonmaakconsulent. Die geeft advies aan onze vertegenwoordigers, begeleidt de schoonmaaksystemen tot op de werkvloer. Ze geeft ook opleidingen over schoonmaak, ergonomie, handhygiëne, maar evengoed over leiderschap", legt Niki de Bruycker uit. "In ons nieuwe bedrijfspand hebben we een opleidingsruimte voor onze klanten. Meestal leiden we hen op de werkvloer op, maar klanten komen ook almaar vaker naar Aalter."De beide vrouwen zien nog veel groei in de industrie en in een logistiek platform voor doorverkopers. Christine van Hoorenweder: "Wij zouden zo'n logistiek platform kunnen vormen voor al die kleine grossiers en groeperingen die steeds moeilijker kunnen aankopen bij de grote leveranciers. We tellen nu 15.000 schoonmaakproducten voor de professionele sector, waarvan er 7000 veel gebruikt worden."Sinds de intrede van de derde generatie staan sociale media en communicatie veel hoger op de agenda. Niki de Bruycker: "Een van de eerste zaken die ik aanpaste, was het logo. Mijn vader was het daar aanvankelijk niet mee eens. Ik heb dan maar het nieuwe logo in verschillende formaten tegen de muur van zijn kantoor geplakt. Zo kon hij eraan wennen (lacht)." Ook de website is vernieuwd.En 'Sally' deed haar intrede. "Zij is onze virtuele assistente. Ze staat onze klanten bij voor al hun vragen. Ze geeft schoonmaaktips, zodat de eindklant de juiste producten gebruikt." De onderneming publiceert ook één tot twee keer per jaar een bedrijfskrantje, met onder meer getuigenissen van klanten. Zo leren andere klanten meer over Salubris. Christine van Hoorenweder geeft grif toe dat zij en haar man de digitale boot gemist hebben. Ook daarom is de injectie van jong, familiaal bloed noodzakelijk. "Want ook de aankoopdirecteur van een ziekenhuis is nu actief op sociale media."De grootste valkuil voor familiale ondernemers is volgens Niki de Bruycker dat de familie alle beslissingen neemt. Dat gebeurde in het verleden ook te vaak bij Salubris. "Dat willen we in de toekomst vermijden. Bij de vernieuwing van onze website heb ik onze medewerkers er zo veel mogelijk bij betrokken. Zij kennen de klanten het best." Christine van Hoorenweder vult aan: "Er is nu meer overleg via werkgroepen, terwijl vroeger mijn man en ik bijna alle beslissingen namen."Ook het beheer van de onderneming wordt voort geprofessionaliseerd. De raad van bestuur blijft voorlopig een familiaal onderonsje. Maar een externe financieel adviseur waakt voortaan elke maand mee over de cijfers. "Omdat we zo snel groeien. Met die extra waakhond weten we waar en wanneer we eventueel moeten ingrijpen."Als alles volgens plan verloopt, zullen beide dochters later de zaak overnemen. Toch willen de ouders nog minstens tien jaar doorgaan. Na een weekje vakantie zat Christine van Hoorenweder om 14 uur alweer aan haar bureau, twee uur nadat het vliegtuig geland was. "Mijn werk is mijn hobby. Dit bedrijf werkt als een magneet op mij. Mijn echtgenoot doet de logistiek, de administratie en de groene trajecten, ik het commerciële. We vullen elkaar goed aan. Dat geldt ook voor Niki en mij. Wij hebben veel en open contact en elke zaterdag eten we met de hele familie samen. En ja, ook dan wordt druk overlegd over het reilen en zeilen in ons bedrijf."