Sinds het vertrek van Joke Schauvliege als minister van Omgeving, Natuur en Landbouw is de tegenstelling tussen klimaat en landbouw helemaal terug van nooit echt weggeweest. Zelfs het boerenprotest van vijftien jaar geleden tegen toenmalig Agalev-minister Vera Dua wordt opnieuw opgerakeld. Het lijkt alsof we moeten kiezen: landbouw of klimaat. De riek van de boer op het platteland, of de bakfiets van de groene stedeling. Ik maak er bewust een karikatuur van omdat ook de keuze karikaturaal is. En vals. We kunnen het overleven van de landbouw wel degelijk verzoenen met de strijd tegen de klimaatopwarming.

Vleesproductie en melkvee dragen bij tot de opwarming van het klimaat. Het heeft geen zin dat te ontkennen. Een gemiddelde koe produceert per jaar zowat 30.000 liter mest. Een tankwagen vol. Die mest stoot methaangassen uit, die samen verantwoordelijk zijn voor zowat 10 procent van alle broeikasgassen. De emissies van de Europese landbouw liggen vier keer hoger dan die van de luchtvaart.

Een oplossing voor de uitstoot van methaangassen zal dus een enorme impact hebben op de klimaatopwarming. De voor de hand liggende oplossing is dat we met z'n allen stoppen met het eten en drinken van zuivelproducten, en vlees van het menu schrappen. We zien nu al een trend naar minder vleesconsumptie, iets waar zowel het klimaat als onze gezondheid wel bij varen. Maar om op korte termijn de methaanuitstoot drastisch terug te dringen, is technologie een betere zet dan het massaal omgooien van onze levensstijl.

De landbouw moet mee aan boord in de strijd tegen de klimaatopwarming.

Die technologie laat vandaag toe mest op te vangen en te vergisten. De vrijgekomen gassen kunnen worden omgezet in energie. Dubbele winst. Een gemiddelde Vlaamse boerderij kan door het installeren van één vergister 120 ton CO2-equivalenten aan methaanuitstoot besparen. De vermeden uitstoot van één boerderij komt overeen met de jaarlijkse uitstoot van 120 auto's.

De vrijgekomen gassen kunnen omgezet worden in energie, de overgebleven mest (zonder methaan) kunnen landbouwers perfect gebruiken om hun velden te bemesten. Drie keer winst: de uitstoot van broeikasgassen daalt drastisch, de boer voorziet in zijn eigen energiebehoefte, en hij valt toch niet zonder mest. Deze technologie kan de ecologische voetafdruk van zuivelproducten met meer dan 70 procent doen dalen. Ook grote zuivelbedrijven zoals Friesland Campina investeren al volop in het opvangen en verwerken van methaan om de klimaatimpact van hun melkproductie fors te verkleinen.

Dat we onze ecologische voetafdruk moeten verminderen, daar is zowat iedereen het ondertussen over eens. Maar we hoeven in de strijd tegen klimaatopwarming niet te kiezen tussen een volledig ander leven of een blind geloof in technologie. Ja, we zullen ons gedrag moeten aanpassen, we zijn daar trouwens al volop mee bezig. Ondertussen zet technologie zoals de methaanvergister een turbo op die inspanningen.

Met het voeden van valse tegenstellingen komen we geen millimeter dichter bij een gezonder klimaat. Het is contraproductief. Als we de klimaatopwarming willen terugdringen, dan moét de landbouw mee aan boord.