Het verzet van Open Vld tegen alles wat naar nieuwe belastingen ruikt, krijgt stilaan de allures van het gratis-verhaal van wijlen Steve Stevaert. Beide strategieën zijn een vorm van boerenbedrog, want hoe dan ook moet de factuur worden betaald.
...

Het verzet van Open Vld tegen alles wat naar nieuwe belastingen ruikt, krijgt stilaan de allures van het gratis-verhaal van wijlen Steve Stevaert. Beide strategieën zijn een vorm van boerenbedrog, want hoe dan ook moet de factuur worden betaald. Dat geldt ook voor de Vlaamse energieheffing, beter bekend als de turteltaks. De afschaffing betekent dat een andere manier moet worden gevonden om de 2 miljard euro diepe schuldenput van de groenestroomcertificaten te delgen, en om de 4,6 miljard toegekende subsidies voor hernieuwbare energie (tot 2020, zonder de biomassacentrales van Gent en Langerlo) te financieren. Natuurlijk is elk initiatief om minder belastingen te heffen welkom. Maar het blijft raar dat Annemie Turtelboom werd geslachtofferd omdat een belasting naar haar werd vernoemd. Zeker omdat die een oplossing bood voor een probleem dat zij niet had gecreëerd. Toch biedt de afschaffing van de taks ook kansen. De energiefactuur is de jongste jaren verworden tot een allegaartje van belastingen en andere overheidsmaatregelen, die er voor hebben gezorgd dat de kosten van de energie nog minder dan 30 procent van de factuur uitmaken. Een 'zuivering' waardoor burgers en bedrijven opnieuw het verschil voelen wanneer ze energie verbruiken, kan een extra stimulans zijn voor energie-efficiëntie. Het halen van de groene doelstellingen is een keuze, net als die voor meer hernieuwbare energie. Er is dus wel iets voor te zeggen daar algemene middelen voor te gebruiken. De eigenaars van zonnepanelen betalen al een prosumententaks. Een nieuwe taks of extra besparingen? Om 6,6 miljard euro te vinden, moet minister van Energie Bart Tommelein hoe dan ook maatregelen nemen.