Tegenwoordig is het boeiend journalist te zijn. Alle dagen gebeurt er wel iets onconventioneels. Er is geen gebrek aan stof, nu eens om ons schrik aan te jagen, dan weer om ons over te verheugen.

De Angelsaksische kranten, die niets weten over de Franse politiek en het presidentiële systeem met twee rondes, hebben beslist zich het ergste voor ogen te houden. Voor hen is dat de komst van Marine Le Pen naar het Élysée. Na de Financial Times neemt de Wall Street Journal de ongerustheid van de investeerders over een mogelijke overwinning van Marine Le Pen over, en dus over de uittreding van Frankrijk uit de eurozone.

Marc Fiorentino, een voormalige trader die financieel raadgever is en de auteur van een uitstekende financiële nieuwsbrief, merkt daarover terecht op: "Het is vreemd dat noch de Financial Times, noch de Wall Street Journal ongerust zijn over het andere rampzalige en - misschien meer waarschijnlijke - scenario: de overwinning van het duo Benoit Hamon en Jean-Luc Mélenchon."

'Is Donald Trump een papieren tijger?'

Als extreem links de presidentsverkiezingen wint, zal Frankrijk niet vrijwillig uit de eurozone treden, maar volgens Fiorentino dreigt het land er dan later uit te vliegen. Dat zou dus tot hetzelfde resultaat leiden dan wanneer Marine Le Pen aan de macht komt. Maar zoals Fiorentino het met humor schrijft, zou dat niet zo erg zijn, aangezien het duo Hamon-Mélanchon dan een vrijhandelszone met Cuba en Venezuela zal creëren.

Bij het meer verheugende nieuws - in elk geval voor degenen die Donald Trump haten - noteer ik dat sommige waarnemers zich afvragen of Trump geen papieren tijger is, zoals de Chinezen zeggen. Ik herinner u eraan dat de nieuwe inwoner van het Witte Huis een handelsoorlog tegen China ging ontketenen en Japan ging doen plooien. Maar doet hij dat echt? Is hij geen wilde hond die wel blaft, maar niet bijt?

Na zijn kritiek op China, onder meer op zijn greep op Taiwan, zond Donald Trump een boodschap uit waarin hij China van zijn respect verzekert voor het Chinese volk en de territoriale eenheid van het land. Pas na die officiële geschreven boodschap kon hij met de Chinese president spreken. Tot dan weigerde zijn Chinese homoloog aan de telefoon te komen. En ook al neemt hij de dumpingpraktijken van Japan op de korrel, hij heeft toch de groene golfloper uitgehaald voor de Japanse premier door te verklaren dat de Verenigde Staten en Japan de beste vrienden van de wereld zijn.

'Donald Trump vaart enkel uit tegen zwakke of afhankelijke landen zoals Mexico'

Marc Fiorentino heeft gelijk als hij zegt dat Trump altijd buigt voor de sterksten. Hoe verklaar je bijvoorbeeld dat Saoedi-Arabië niet op zijn anti-immigratielijst staat? Hetzelfde geldt voor Iran. Hij vertelde heel wat slechte dingen over het verdrag dat Obama met Iran tekende, maar hij heeft zich moeten aansluiten bij de meer realistische doctrine van zijn minister van Defensie: pacta sunt servanda. Anders gezegd: goed of slecht, een verdrag moet nageleefd worden.

Eigenlijk vaart Donald Trump enkel uit tegen zwakke of afhankelijke landen zoals Mexico, die hem geen antwoord kunnen bieden. Vraag: hebben de Chinezen gelijk als ze zeggen dat Trump een papieren tijger is? Oordeel maar zelf!