De 61-jarige kankeronderzoeker Peter Carmeliet wil zijn onderzoeksactiviteiten verplaatsen naar het Deense Aarhus, waar hij wél mag blijven werken na zijn 65ste. Het is hem van harte gegund dat hij zijn excellente brein kan blijven inzetten voor de wetenschap. Dat hij daarvoor naar Denemarken trekt en een deel van zijn staf meeneemt, is minder vanzelfsprekend. Vlaanderen heeft jarenlang geïnvesteerd in Carmeliets onderzoek en de ontwikkeling van zijn labo.

Het valt bovendien te betreuren dat de geplande braindrain gebeurt met de steun van de KU Leuven en het VIB. Hoe valt zo'n demarche te rijmen met de inspanningen om topwetenschappers die in het buitenland werken weer naar Vlaanderen te halen?

Hou het kankeronderzoek hier.

Carmeliet geniet internationale erkenning voor zijn onderzoek naar de vorming van bloedvaten in kankercellen. Hij gelooft dat hij voor een doorbraak staat. De vraag is niet of een prof die zijn pensioenleeftijd nadert, zo'n onderzoek moet leiden. De vraag is wel waarom dat niet in Vlaanderen kan. Blijkbaar botst Carmeliet op de regels van de Leuvense universiteit, die alle proffen op hun 65ste met pensioen stuurt, om plaats te maken voor jonge wetenschappers.

Als de pensioenleeftijd voor iedereen in dit land opschuift, is het een raadsel waarom dat niet zou kunnen voor professoren die dat willen. Het is absurd dat instellingen als het VIB en de KU Leuven geen statuut kunnen bedenken voor hun toponderzoek. Vlaanderen zet als een kenniseconomie in op innovatie. Dat kan niet zonder de ruggengraat van een bloeiend wetenschappelijk onderzoeksveld. Achteloos kennis laten vertrekken legt een hypotheek op toekomstige economische slagkracht.

De 61-jarige kankeronderzoeker Peter Carmeliet wil zijn onderzoeksactiviteiten verplaatsen naar het Deense Aarhus, waar hij wél mag blijven werken na zijn 65ste. Het is hem van harte gegund dat hij zijn excellente brein kan blijven inzetten voor de wetenschap. Dat hij daarvoor naar Denemarken trekt en een deel van zijn staf meeneemt, is minder vanzelfsprekend. Vlaanderen heeft jarenlang geïnvesteerd in Carmeliets onderzoek en de ontwikkeling van zijn labo. Het valt bovendien te betreuren dat de geplande braindrain gebeurt met de steun van de KU Leuven en het VIB. Hoe valt zo'n demarche te rijmen met de inspanningen om topwetenschappers die in het buitenland werken weer naar Vlaanderen te halen? Carmeliet geniet internationale erkenning voor zijn onderzoek naar de vorming van bloedvaten in kankercellen. Hij gelooft dat hij voor een doorbraak staat. De vraag is niet of een prof die zijn pensioenleeftijd nadert, zo'n onderzoek moet leiden. De vraag is wel waarom dat niet in Vlaanderen kan. Blijkbaar botst Carmeliet op de regels van de Leuvense universiteit, die alle proffen op hun 65ste met pensioen stuurt, om plaats te maken voor jonge wetenschappers. Als de pensioenleeftijd voor iedereen in dit land opschuift, is het een raadsel waarom dat niet zou kunnen voor professoren die dat willen. Het is absurd dat instellingen als het VIB en de KU Leuven geen statuut kunnen bedenken voor hun toponderzoek. Vlaanderen zet als een kenniseconomie in op innovatie. Dat kan niet zonder de ruggengraat van een bloeiend wetenschappelijk onderzoeksveld. Achteloos kennis laten vertrekken legt een hypotheek op toekomstige economische slagkracht.