Nu de bekendmaking van het begrotingsakkoord meer dan een week oud is en de mist opklaart, zien we dat stappen gezet worden in de transformatie van ons land. Een van die stappen zijn de beslissingen rond werkbaar werk. Ondernemend en werkend België heeft na maanden van gissen eindelijk zicht op concrete maatregelen die de komende tijd in wetten zullen worden gegoten. Is wat we nu al de Wet-Peeters noemen dé oplossing? Alles kan altijd beter. Maar, stilstaan is achteruitgaan. We kunnen nu tenminste eindelijk weer vooruit.

Een loopbaan met perspectief

Een onderneming stelt zich doelen op middellange en lange termijn; een werknemer tekent voor zichzelf een carrièreplan uit: waar wil ik staan over x jaar. Maar wanneer het ging over werktijden, telden we ineens in weken. Een van de maatregelen waarover met het begrotingsakkoord de knoop is doorgehakt, is de annualisering van de arbeidsduur. Binnenkort kan de gemiddelde wekelijkse arbeidsduur (max. 38 u.) gespreid worden over een volledig jaar. Dat is niet langer een idee of een voorstel, dat is nu een feit.

Ook heel wat werknemers geïnteresseerd in flexibilisering

De bedoeling van de maatregel 'annualisering van de arbeidsduur' is noden en prestaties beter op elkaar te kunnen afstemmen. We denken daarbij spontaan aan de noden van de markt en van de werkgever, maar dit gaat ook over de noden van de werknemer. Blijkt dat ook werknemers vragende partij zijn voor een flexibilisering van de arbeidstijd, zo leerde Acerta uit onderzoek daaromtrent bij 2.000 werknemers. 70 % van hen wil, als ze de keuze krijgen van hun werkgever, bepaalde periodes van hun loopbaan meer werken dan de normale arbeidsduur, om die extra uren later in hun loopbaan te gebruiken om minder te werken. De noden van de markt en de werkgevers hoeven dus niet haaks te staan op die van de werknemers.

Ondernemend en werkend België heeft na maanden van gissen eindelijk zicht op concrete maatregelen

Op naar loopbaanrekenen en loopbaansparen

Een flexibilisering van de arbeid is de voorbije jaren al ingezet, denk maar aan glijdende uren en thuiswerk. Een stapje verder dan de berekening van de arbeidsduur als een gemiddelde op jaarbasis is de vaststelling van een eerste wettelijk kader om de loopbaanrekening en het loopbaansparen mogelijk te maken. Het betreft hier initiatieven waarvan de voordelen door veel werknemers als aantrekkelijk worden ervaren, zo blijkt uit hetzelfde onderzoek. Een ander onderzoek bij meer dan 500 CEO's en bedrijfsleiders toont aan dat ook een belangrijk deel van de werkgevers hierin brood ziet. De regelbevoegdheid wordt bij de werknemer gelegd binnen het kader en de grenzen die de werkgever vaststelt. Dat verhoogt het engagement van werknemers en is zo bevorderlijk voor hun duurzame inzetbaarheid. Tot nu was er geen wettelijk kader om hierover verder na te denken, dat kader komt er nu geleidelijk wel. Naast de reeds genomen maatregelen wordt in het begrotingsakkoord ook nog een keuzemenu aan concrete voorstellen opgesomd die allemaal gaan in de richting van flexibilisering.

Aan het werk

Het maatregelenpakket rond werkbaar werk creëert een oplossingsruimte om de individuele noden naast elkaar te leggen en binnen een wettelijk kader daarop de werkbare antwoorden te zoeken, op maat van ieders behoefte en rekening houdende met de rechtmatige belangen van de werkgever. Dit is geen 'walk through the park'. Het kan zijn dat dit niet voor alle sectoren of voor alle ondernemingen een haalbare kaart is. En het is niet van vandaag op morgen dat we dat zullen weten. Wat we wel weten is dat succesvol ondernemen aandacht heeft voor de optimale inzet van het talent van de medewerkers om op deze manier de inzetbaarheid te maximaliseren. Dit veronderstelt onderling overleg en dat overleg vraagt altijd tijd. Werknemers en werkgevers weten nu tenminste binnen welk frame ze hun gesprekken kunnen voeren. We kunnen weer vooruit.

Chris Botterman, hoofd Sociale Zaken Boerenbond enChris Wuytens, Managing Director Acerta Consult

Nu de bekendmaking van het begrotingsakkoord meer dan een week oud is en de mist opklaart, zien we dat stappen gezet worden in de transformatie van ons land. Een van die stappen zijn de beslissingen rond werkbaar werk. Ondernemend en werkend België heeft na maanden van gissen eindelijk zicht op concrete maatregelen die de komende tijd in wetten zullen worden gegoten. Is wat we nu al de Wet-Peeters noemen dé oplossing? Alles kan altijd beter. Maar, stilstaan is achteruitgaan. We kunnen nu tenminste eindelijk weer vooruit. Een loopbaan met perspectiefEen onderneming stelt zich doelen op middellange en lange termijn; een werknemer tekent voor zichzelf een carrièreplan uit: waar wil ik staan over x jaar. Maar wanneer het ging over werktijden, telden we ineens in weken. Een van de maatregelen waarover met het begrotingsakkoord de knoop is doorgehakt, is de annualisering van de arbeidsduur. Binnenkort kan de gemiddelde wekelijkse arbeidsduur (max. 38 u.) gespreid worden over een volledig jaar. Dat is niet langer een idee of een voorstel, dat is nu een feit. Ook heel wat werknemers geïnteresseerd in flexibilisering De bedoeling van de maatregel 'annualisering van de arbeidsduur' is noden en prestaties beter op elkaar te kunnen afstemmen. We denken daarbij spontaan aan de noden van de markt en van de werkgever, maar dit gaat ook over de noden van de werknemer. Blijkt dat ook werknemers vragende partij zijn voor een flexibilisering van de arbeidstijd, zo leerde Acerta uit onderzoek daaromtrent bij 2.000 werknemers. 70 % van hen wil, als ze de keuze krijgen van hun werkgever, bepaalde periodes van hun loopbaan meer werken dan de normale arbeidsduur, om die extra uren later in hun loopbaan te gebruiken om minder te werken. De noden van de markt en de werkgevers hoeven dus niet haaks te staan op die van de werknemers. Op naar loopbaanrekenen en loopbaansparen Een flexibilisering van de arbeid is de voorbije jaren al ingezet, denk maar aan glijdende uren en thuiswerk. Een stapje verder dan de berekening van de arbeidsduur als een gemiddelde op jaarbasis is de vaststelling van een eerste wettelijk kader om de loopbaanrekening en het loopbaansparen mogelijk te maken. Het betreft hier initiatieven waarvan de voordelen door veel werknemers als aantrekkelijk worden ervaren, zo blijkt uit hetzelfde onderzoek. Een ander onderzoek bij meer dan 500 CEO's en bedrijfsleiders toont aan dat ook een belangrijk deel van de werkgevers hierin brood ziet. De regelbevoegdheid wordt bij de werknemer gelegd binnen het kader en de grenzen die de werkgever vaststelt. Dat verhoogt het engagement van werknemers en is zo bevorderlijk voor hun duurzame inzetbaarheid. Tot nu was er geen wettelijk kader om hierover verder na te denken, dat kader komt er nu geleidelijk wel. Naast de reeds genomen maatregelen wordt in het begrotingsakkoord ook nog een keuzemenu aan concrete voorstellen opgesomd die allemaal gaan in de richting van flexibilisering.Aan het werk Het maatregelenpakket rond werkbaar werk creëert een oplossingsruimte om de individuele noden naast elkaar te leggen en binnen een wettelijk kader daarop de werkbare antwoorden te zoeken, op maat van ieders behoefte en rekening houdende met de rechtmatige belangen van de werkgever. Dit is geen 'walk through the park'. Het kan zijn dat dit niet voor alle sectoren of voor alle ondernemingen een haalbare kaart is. En het is niet van vandaag op morgen dat we dat zullen weten. Wat we wel weten is dat succesvol ondernemen aandacht heeft voor de optimale inzet van het talent van de medewerkers om op deze manier de inzetbaarheid te maximaliseren. Dit veronderstelt onderling overleg en dat overleg vraagt altijd tijd. Werknemers en werkgevers weten nu tenminste binnen welk frame ze hun gesprekken kunnen voeren. We kunnen weer vooruit.Chris Botterman, hoofd Sociale Zaken Boerenbond enChris Wuytens, Managing Director Acerta Consult