Er is veel discussie over de economische schade die lockdowns wereldwijd aanrichten, en of het afremmen van het virus het risico op een langdurige financiële crisis waard is.

Onderzoekers van de Universiteit van Cambridge in het Verenigd Koninkrijk stellen dat geen actie ondernemen tegen covid-19 de economie 'twee keer zoveel kost' dan een gestructureerde lockdown.

Cruciale beroepen

Voor de studie werd gebruik gemaakt van cijfers over de Amerikaanse economie en bevolking. Maar de bevindingen zijn volgens de onderzoekers ook relevant voor de meeste andere rijke landen.

Voor het onderzoek werd de werkende bevolking ingedeeld in mensen met beroepen in cruciale sectoren (zoals gezondheidszorg, voedselvoorziening, transport en energie) en alle andere beroepen. Vervolgens werden modellen ingezet om de verspreiding van het virus in kaart te brengen als geen actie wordt ondernomen.

'Zonder restricties zal het virus zonder twijfel sectoren verlammen die essentieel zijn voor de economie', zegt medeauteur Giancarlo Corsetti. 'Tekort aan arbeidskrachten in cruciale beroepen onttrekt meer waarde aan de economie. Als mensen die een cruciale rol spelen in een sector uitvallen, belemmert dat de productie veel ernstiger dan wanneer mensen in andere sectoren uitvallen.'

30 procent krimp

Zonder lockdown en sociale afstand, zou de economie volgens de onderzoekers met 30 procent of meer krimpen. 'Als we de tweedeling tussen cruciale en niet-cruciale beroepen negeren, onderschatten we de werkelijke economische schade waarschijnlijk ernstig', zegt Corsetti.

Op basis van de Amerikaanse data schatten de onderzoekers dat in cruciale beroepen ongeveer 15 procent van de werknemers thuis kan werken. Voor andere beroepen is dat 40 procent. Van de niet-beroepsbevolking (kinderen en senioren) kan volgens hen 30 procent thuis blijven. In dat scenario zou voor een derde van de bevolking een lockdown gelden. De infectiegraad daalt dan en de economie zou krimpen met 15 procent, de helft van de schade die veroorzaakt wordt zonder actie tegen verspreiding van het virus.

Beheersbaar

In dit scenario worden mensen in cruciale beroepen net zo vaak ziek als de rest van de bevolking. De sociale afstand elders werkt als bescherming. 'Hierdoor daalt de lijn van besmettingen', zegt Corsetti. 'De piek van het besmette deel van de bevolking daalt van 40 procent naar 15 procent. Dit is echter nog veel hoger dan de zorgsystemen aankunnen.'

Om het virus beheersbaar te houden voor de zorg, moet het besmettingsniveau gedurende achttien maanden onder 1,5 procent van de bevolking gehouden worden. Dat komt overeen met de tijd die volgens velen nodig is om een vaccin te ontwikkelen.

Dit zou een lockdown betekenen voor 25 procent van de werknemers in cruciale beroepen, 60 procent van de werknemers in andere sectoren en 47 procent van de niet-werkende ouderen. In dit scenario krimpt de economie met 20 procent.

Langdurig sociale afstand

De onderzoekers keken ook naar een scenario met een zeer strikte lockdown - die geldt voor 40 procent van de cruciale beroepen en 90 procent van de rest van bevolking, en drie maanden duurt. Een dergelijk scenario vertraagt alleen de infectiegraad, maar leidt niet tot groepsimmuniteit. De economische schade komt overeen met een situatie waarin helemaal geen actie wordt ondernomen.

Corsetti concludeert dat langdurig sociale afstand houden, met als doel mensen in cruciale beroepen aan het werk te houden, de economische schade van het coronavirus kan beperken.

Onvoorspelbaarheid

'Hoe beter we lockdownbeleid richten op delen van de samenleving die niet actief zijn op de arbeidsmarkt, of sectoren die niet cruciaal zijn, hoe beter dat is voor de economie', zegt hij. 'Het is duidelijk dat geen actie ondernemen onacceptabel is vanuit gezondheidsperspectief, en ook extreem riskant vanuit economisch perspectief.'

Corsetti benadrukt dat onzekerheid over hoe het coronavirus zich verspreidt, betekent dat deze scenario's geen voorspellingen zijn, maar als een 'blauwdruk' gezien moeten worden voor verdere analyse.

Er is veel discussie over de economische schade die lockdowns wereldwijd aanrichten, en of het afremmen van het virus het risico op een langdurige financiële crisis waard is.Onderzoekers van de Universiteit van Cambridge in het Verenigd Koninkrijk stellen dat geen actie ondernemen tegen covid-19 de economie 'twee keer zoveel kost' dan een gestructureerde lockdown.Voor de studie werd gebruik gemaakt van cijfers over de Amerikaanse economie en bevolking. Maar de bevindingen zijn volgens de onderzoekers ook relevant voor de meeste andere rijke landen. Voor het onderzoek werd de werkende bevolking ingedeeld in mensen met beroepen in cruciale sectoren (zoals gezondheidszorg, voedselvoorziening, transport en energie) en alle andere beroepen. Vervolgens werden modellen ingezet om de verspreiding van het virus in kaart te brengen als geen actie wordt ondernomen.'Zonder restricties zal het virus zonder twijfel sectoren verlammen die essentieel zijn voor de economie', zegt medeauteur Giancarlo Corsetti. 'Tekort aan arbeidskrachten in cruciale beroepen onttrekt meer waarde aan de economie. Als mensen die een cruciale rol spelen in een sector uitvallen, belemmert dat de productie veel ernstiger dan wanneer mensen in andere sectoren uitvallen.'Zonder lockdown en sociale afstand, zou de economie volgens de onderzoekers met 30 procent of meer krimpen. 'Als we de tweedeling tussen cruciale en niet-cruciale beroepen negeren, onderschatten we de werkelijke economische schade waarschijnlijk ernstig', zegt Corsetti.Op basis van de Amerikaanse data schatten de onderzoekers dat in cruciale beroepen ongeveer 15 procent van de werknemers thuis kan werken. Voor andere beroepen is dat 40 procent. Van de niet-beroepsbevolking (kinderen en senioren) kan volgens hen 30 procent thuis blijven. In dat scenario zou voor een derde van de bevolking een lockdown gelden. De infectiegraad daalt dan en de economie zou krimpen met 15 procent, de helft van de schade die veroorzaakt wordt zonder actie tegen verspreiding van het virus.In dit scenario worden mensen in cruciale beroepen net zo vaak ziek als de rest van de bevolking. De sociale afstand elders werkt als bescherming. 'Hierdoor daalt de lijn van besmettingen', zegt Corsetti. 'De piek van het besmette deel van de bevolking daalt van 40 procent naar 15 procent. Dit is echter nog veel hoger dan de zorgsystemen aankunnen.'Om het virus beheersbaar te houden voor de zorg, moet het besmettingsniveau gedurende achttien maanden onder 1,5 procent van de bevolking gehouden worden. Dat komt overeen met de tijd die volgens velen nodig is om een vaccin te ontwikkelen.Dit zou een lockdown betekenen voor 25 procent van de werknemers in cruciale beroepen, 60 procent van de werknemers in andere sectoren en 47 procent van de niet-werkende ouderen. In dit scenario krimpt de economie met 20 procent.De onderzoekers keken ook naar een scenario met een zeer strikte lockdown - die geldt voor 40 procent van de cruciale beroepen en 90 procent van de rest van bevolking, en drie maanden duurt. Een dergelijk scenario vertraagt alleen de infectiegraad, maar leidt niet tot groepsimmuniteit. De economische schade komt overeen met een situatie waarin helemaal geen actie wordt ondernomen.Corsetti concludeert dat langdurig sociale afstand houden, met als doel mensen in cruciale beroepen aan het werk te houden, de economische schade van het coronavirus kan beperken. 'Hoe beter we lockdownbeleid richten op delen van de samenleving die niet actief zijn op de arbeidsmarkt, of sectoren die niet cruciaal zijn, hoe beter dat is voor de economie', zegt hij. 'Het is duidelijk dat geen actie ondernemen onacceptabel is vanuit gezondheidsperspectief, en ook extreem riskant vanuit economisch perspectief.'Corsetti benadrukt dat onzekerheid over hoe het coronavirus zich verspreidt, betekent dat deze scenario's geen voorspellingen zijn, maar als een 'blauwdruk' gezien moeten worden voor verdere analyse.