Alle bedrijven ontwijken belastingen. Bovendien is winst het enige wat telt en de aandeelhouder de enige wiens belangen behartigd worden. Het zijn maar enkele van de populistische veralgemeningen over het bedrijfsleven waar ondernemers en werkgevers zich terecht aan doodergeren en voor in de verdediging schieten.

Het is frappant dat ze geen erg zien in hun eigen, even ongefundeerde vooroordelen ten aanzien van hun werknemers. Dat blijkt uit de discussie rond het ziektebriefje. Het zint werkgevers blijkbaar niet zieke werknemers thuis te laten herstellen zonder dat ze daarvoor naar de dokter zijn geweest en een ziektebriefje kunnen voorleggen om hun afwezigheid te wettigen. De angst voor het profitariaat is blijkbaar groot.

De argumenten die de bedrijfswereld steevast bovenhaalt wanneer enkele uitzonderingen het voor de hele groep dreigen te verpesten, lijken niet op te gaan voor hun eigen werknemers. Bij elke nieuwe aanwas van regelgeving klagen bedrijven steen en been over de inspanningen die ze moeten leveren enkel en alleen wegens de paar rotte appels in hun mand.

Geldt die zelfde redenering niet voor zieke werknemers? Waarom ze allemaal verplichten een ziektebriefje bij de dokter te gaan halen, wanneer de overgrote meerderheid van hen alleen maar thuis blijft als het echt niet anders kan en meteen weer op de werkvloer zal staan zodra hun gezondheid dat weer toelaat?

Verhaal kosten voor ziektebriefjes op de bedrijven.

Helemaal hemeltergend is dat de werkgevers de wetenschap aan de kant schuiven in hun argumentatie. Als onderzoek na onderzoek aantoont dat het ziekteverzuim niet toeneemt wanneer werknemers het vertrouwen krijgen om naar eigen aanvoelen uit te zieken, welke argumenten hebben werkgevers dan nog om dat tegen te houden?

Bovendien zadelen ze met die koppigheid de samenleving op met serieuze kosten. De voorzitter van de huisartsenvereniging Roel Van Giel zei gisteren in Terzake dat zo'n 10 procent van de patiënten enkel op consultatie komt voor een ziektebriefje. Werkgevers vergeten blijkbaar dat die consultaties met belastinggeld betaald worden. Misschien moet men aan het einde van elk griepseizoen 10 procent van de totale huisartsenhonoraria verhalen op het bedrijfsleven?

Tijdens corona was iedereen laaiend enthousiast over de rol van de wetenschap in de crisisaanpak. De term 'evidence based' kreeg toen plots ingang bij het brede publiek. Net zoals de overheid in navolging daarvan meer aan evidence based beleid moet doen in alle domeinen waar dat mogelijk is, zo doen werkgevers er goed aan hun personeelsbeleid op een wetenschappelijk onderbouwde leest te schoeien.

Het bedrijfsleven heeft meer te winnen door zijn werknemers te vertrouwen, dan te verliezen aan het oneerlijke ziekteverzuim van die enkele profiteurs. De voordelen die zo'n cultuur van vertrouwen oplevert in termen van welzijn, werknemerstevredenheid, productiviteit en loyauteit, zijn ontiegelijk veel groter dan dat men de huisarts als een veredelde prikklok inzet.

Alle bedrijven ontwijken belastingen. Bovendien is winst het enige wat telt en de aandeelhouder de enige wiens belangen behartigd worden. Het zijn maar enkele van de populistische veralgemeningen over het bedrijfsleven waar ondernemers en werkgevers zich terecht aan doodergeren en voor in de verdediging schieten.Het is frappant dat ze geen erg zien in hun eigen, even ongefundeerde vooroordelen ten aanzien van hun werknemers. Dat blijkt uit de discussie rond het ziektebriefje. Het zint werkgevers blijkbaar niet zieke werknemers thuis te laten herstellen zonder dat ze daarvoor naar de dokter zijn geweest en een ziektebriefje kunnen voorleggen om hun afwezigheid te wettigen. De angst voor het profitariaat is blijkbaar groot.De argumenten die de bedrijfswereld steevast bovenhaalt wanneer enkele uitzonderingen het voor de hele groep dreigen te verpesten, lijken niet op te gaan voor hun eigen werknemers. Bij elke nieuwe aanwas van regelgeving klagen bedrijven steen en been over de inspanningen die ze moeten leveren enkel en alleen wegens de paar rotte appels in hun mand.Geldt die zelfde redenering niet voor zieke werknemers? Waarom ze allemaal verplichten een ziektebriefje bij de dokter te gaan halen, wanneer de overgrote meerderheid van hen alleen maar thuis blijft als het echt niet anders kan en meteen weer op de werkvloer zal staan zodra hun gezondheid dat weer toelaat?Helemaal hemeltergend is dat de werkgevers de wetenschap aan de kant schuiven in hun argumentatie. Als onderzoek na onderzoek aantoont dat het ziekteverzuim niet toeneemt wanneer werknemers het vertrouwen krijgen om naar eigen aanvoelen uit te zieken, welke argumenten hebben werkgevers dan nog om dat tegen te houden?Bovendien zadelen ze met die koppigheid de samenleving op met serieuze kosten. De voorzitter van de huisartsenvereniging Roel Van Giel zei gisteren in Terzake dat zo'n 10 procent van de patiënten enkel op consultatie komt voor een ziektebriefje. Werkgevers vergeten blijkbaar dat die consultaties met belastinggeld betaald worden. Misschien moet men aan het einde van elk griepseizoen 10 procent van de totale huisartsenhonoraria verhalen op het bedrijfsleven?Tijdens corona was iedereen laaiend enthousiast over de rol van de wetenschap in de crisisaanpak. De term 'evidence based' kreeg toen plots ingang bij het brede publiek. Net zoals de overheid in navolging daarvan meer aan evidence based beleid moet doen in alle domeinen waar dat mogelijk is, zo doen werkgevers er goed aan hun personeelsbeleid op een wetenschappelijk onderbouwde leest te schoeien.Het bedrijfsleven heeft meer te winnen door zijn werknemers te vertrouwen, dan te verliezen aan het oneerlijke ziekteverzuim van die enkele profiteurs. De voordelen die zo'n cultuur van vertrouwen oplevert in termen van welzijn, werknemerstevredenheid, productiviteit en loyauteit, zijn ontiegelijk veel groter dan dat men de huisarts als een veredelde prikklok inzet.