De productieketen is volgens de Leuvense hoogleraar een uitstekend aanknopingspunt voor bedrijfsleiders om de link te leggen met thema's als de klimaatverandering en het biodiversiteitsverlies. "Je kan terugkeren in je supplychain en kijken waar je grondstoffen vandaan komen, zeker bij natuurlijke grondstoffen. Denk aan cacaobonen voor de in ons land belangrijke chocoladesector."

Koppen als 'Nog dertig jaar en dan is er misschien geen chocolade meer' verwijzen naar hoe de klimaatopwarming een gevaar betekent voor de beperkte strook land bij de evenaar waar nu nog goede condities bestaan om cacaobomen te laten groeien. "Het is belangrijk dat zo'n systeem blijft bestaan. Kijk dus verder dan scope 1 en 2", raadt Sandra Rousseau aan. Die termen verwijzen naar hoe een bedrijf zijn ecologische voetafdruk bepaalt en welke grenzen het trekt. Scope 1 is de directe CO2-uitstoot van een bedrijf, bijvoorbeeld de uitstoot van het kantoorgebouw of de vrachtwagens. Scope 2 is de indirecte uitstoot door de energie die het bedrijf gebruikt, maar elders is opgewekt. Scope 3 is de indirecte CO2-uitstoot veroorzaakt door de activiteiten van een ander bedrijf, bijvoorbeeld van een grondstoffenleverancier.

"Bedrijfsleiders kijken soms naar de gemakkelijkste oplossing - mijn verantwoordelijkheid begint pas als die van de toeleverancier stopt -, maar het is belangrijk te beseffen dat ons hele economische systeem een onderdeel is van onze natuurlijke leefomgeving. Als die niet meer gezond is, dan sijpelt dat elders door. Er is dus een economische en een financiële reden om in te zetten op duurzaamheid, maar je mag ook je verantwoordelijkheid tegenover je investeerders niet vergeten. Er zijn zoveel risico's verbonden met het klimaat, dat het de verantwoordelijkheid van de bedrijfsleider is om na te gaan hoe groot je blootstelling is en hoe je die risico's kunt verminderen. Aan de andere kant is er een gigantische kans voor bedrijven. Steden moeten bijvoorbeeld vergroenen om de temperatuurstijging te milderen. Bedrijven kunnen daarop inspelen met groendaken, groene gevels, elektrificatie, fietsinfrastructuur of systemen van realtime-omgevingssensoren. Het gaat erom de stad klaar te maken voor de toekomst."

Dit is een fragment uit de Gids voor Duurzaam Ondernemen van Trends. Wilt u nog meer adviezen van duurzaamheidsexperts en cases van pionierende bedrijven, dan kunt u deze gids hier gratis bestellen.

De productieketen is volgens de Leuvense hoogleraar een uitstekend aanknopingspunt voor bedrijfsleiders om de link te leggen met thema's als de klimaatverandering en het biodiversiteitsverlies. "Je kan terugkeren in je supplychain en kijken waar je grondstoffen vandaan komen, zeker bij natuurlijke grondstoffen. Denk aan cacaobonen voor de in ons land belangrijke chocoladesector." Koppen als 'Nog dertig jaar en dan is er misschien geen chocolade meer' verwijzen naar hoe de klimaatopwarming een gevaar betekent voor de beperkte strook land bij de evenaar waar nu nog goede condities bestaan om cacaobomen te laten groeien. "Het is belangrijk dat zo'n systeem blijft bestaan. Kijk dus verder dan scope 1 en 2", raadt Sandra Rousseau aan. Die termen verwijzen naar hoe een bedrijf zijn ecologische voetafdruk bepaalt en welke grenzen het trekt. Scope 1 is de directe CO2-uitstoot van een bedrijf, bijvoorbeeld de uitstoot van het kantoorgebouw of de vrachtwagens. Scope 2 is de indirecte uitstoot door de energie die het bedrijf gebruikt, maar elders is opgewekt. Scope 3 is de indirecte CO2-uitstoot veroorzaakt door de activiteiten van een ander bedrijf, bijvoorbeeld van een grondstoffenleverancier. "Bedrijfsleiders kijken soms naar de gemakkelijkste oplossing - mijn verantwoordelijkheid begint pas als die van de toeleverancier stopt -, maar het is belangrijk te beseffen dat ons hele economische systeem een onderdeel is van onze natuurlijke leefomgeving. Als die niet meer gezond is, dan sijpelt dat elders door. Er is dus een economische en een financiële reden om in te zetten op duurzaamheid, maar je mag ook je verantwoordelijkheid tegenover je investeerders niet vergeten. Er zijn zoveel risico's verbonden met het klimaat, dat het de verantwoordelijkheid van de bedrijfsleider is om na te gaan hoe groot je blootstelling is en hoe je die risico's kunt verminderen. Aan de andere kant is er een gigantische kans voor bedrijven. Steden moeten bijvoorbeeld vergroenen om de temperatuurstijging te milderen. Bedrijven kunnen daarop inspelen met groendaken, groene gevels, elektrificatie, fietsinfrastructuur of systemen van realtime-omgevingssensoren. Het gaat erom de stad klaar te maken voor de toekomst."Dit is een fragment uit de Gids voor Duurzaam Ondernemen van Trends. Wilt u nog meer adviezen van duurzaamheidsexperts en cases van pionierende bedrijven, dan kunt u deze gids hier gratis bestellen.