Een rondgang op de werkvloer bij Poco Loco maakt meteen duidelijk waarom de onderneming een extra fabriek bouwt. In de oude fabriek met haar 29 tientallen meters lange productielijnen blijft geen vierkante meter onbenut. Chips malen door trommels, op productiebanden rollen grote wraps.
...

Een rondgang op de werkvloer bij Poco Loco maakt meteen duidelijk waarom de onderneming een extra fabriek bouwt. In de oude fabriek met haar 29 tientallen meters lange productielijnen blijft geen vierkante meter onbenut. Chips malen door trommels, op productiebanden rollen grote wraps. Arnauld Demoulin (50) heeft zich zijn carrièreswitch nog geen dag beklaagd. Begin september, in volle pandemie, werd hij de gedelegeerd bestuurder van Snack Food Poco Loco, een filiaal van de Finse voedingsgroep Paulig (zie kader). Voordien werkte de Waals-Brabander 23 jaar bij de luierproducenten Procter & Gamble (8 jaar) en Ontex (15 jaar). Nu loopt hij met pretlichtjes in de ogen langs de ratelende productielijnen voor chips. "Poco Loco is een leuk bedrijf", zegt hij. "Het is een combinatie van West-Vlaamse doeners, die ervoor gaan, en een Finse groep met een Scandinavische mentaliteit, die meer naar de lange termijn kijkt. Onze bedrijfswaarden lees je niet ergens op een bord of een computerscherm. Ze leven op de werkvloer. Samen groeien, streven naar uitmuntendheid, nieuwsgierig blijven." Die bedrijfswaarden zijn vertaald in het West-Vlaams. Grow Together werd 'Twope vo de vorut'. Strive for Excellence werd 'Olles ut joen kasse oaln'. En Stay Curious is 'Kiekt verder dan joen neuze lank ès'. Het helpt uiteraard als je in een groeimarkt zit. Paulig is de Europese marktleider in tex-mexvoeding. De fabriek in Roeselare maakt tortilla's, chips, taco's, dipsauzen, nacho's. Poco Loco is in 1995 opgericht door de West-Vlaamse studiegenoten Patrick Maselis en Gerard De Brabandere, en in 2010 verkocht aan het Finse Paulig. "Onze omzet groeide de voorbije jaren gemiddeld met 6,1 procent per jaar", telt Arnauld Demoulin. "De markt van tex-mexvoeding groeit in West-Europa met 5 tot 8 procent per jaar. Alleen in Scandinavië en het Verenigd Koninkrijk groeit die markt wat langzamer, met 2 tot 3 procent per jaar. In Engeland staan chips bijna dagelijks op het menu. Ze worden ook bij de lunch gegeten. Wij eten chips vooral op gezellige momenten, zoals tv-kijken." Toch was niet alles koek en ei bij Poco Loco. De omzet en het aantal werknemers holden het voorbije decennium veel sneller vooruit dan de winst. "Niet dat onze Finse eigenaarsfamilie Paulig hebberig is, maar ze wil hogere winstmarges, die de zware investeringen verantwoorden. Een nieuwe productielijn kost gauw 10 miljoen euro. Met een aantal klanten hebben we het voorbije jaar zware discussies gevoerd. Onder de bestaande voorwaarden had het niet langer zin dat we bleven samenwerken." Operatie Augustus is de codenaam voor de nieuwe strategie die de winst moet aanzwengelen. In 2020 steeg de winst meteen veel sneller dan de omzet. Het pandemiejaar werd zo het beste in de geschiedenis van het bedrijf ( zie cijfertabel). Poco Loco werd de belangrijkste afdeling van de groep. Het succes is deels het gevolg van de algemeen gestegen winkelverkoop. Toen het openbare leven door de pandemie op slot ging, gaf de consument meer uit voor thuis. Poco Loco maakt huismerken voor de bekendste supermarktketens in West-Europa. Die huismerken leveren 60 procent van de omzet. De banden met die grootgrutters zijn het voorbije jaar aangehaald. "Wij willen mee bouwen aan de huismerken van de winkelketens", duidt Arnauld Demoulin. "Zodat die huismerken zich volwaardig positioneren naast het A-merk. Twintig jaar geleden spraken we in België nog over 'witte producten', het goedkope alternatief voor het A-merk. We willen af van gewone orders, met een afgesproken volume en prijs voor twee jaar. Wij willen meer samen met de klant bepalen welke soort tortilla of een snack met een bepaalde smaak hij nodig heeft. We willen meer inzicht bieden in wat de consument wil." Die consument koopt bijvoorbeeld vaker wraps. Daarom heeft Poco Loco een nieuwe fabriek op stapel staan, naast de bestaande fabriek, een investering van 45 miljoen euro. Er komen drie productielijnen voor wraps. Het is de grootste investering die Paulig ooit buiten Finland heeft gedaan. "De nieuwe fabriek opent in april", zegt Arnauld Demoulin. "Ze wordt CO2- neutraal. Paulig wil zijn uitstoot met 80 procent doen dalen vóór 2030. Voor sommige delen zoeken we nog oplossingen. Poco Loco gebruikt bijvoorbeeld nog geen gerecycleerd plastic. Dan zouden we al onze productielijnen moeten vervangen." Een al even complexe oefening is de zoektocht naar werknemers. In 2012 had Poco Loco 370 mensen, vandaag staat de teller op 730. En dat in een streek met bijna volledige tewerkstelling. "We zijn alweer op zoek naar zeker honderd nieuwe mensen, binnen het jaar", zegt Arnauld Demoulin. "Tot vijftig mensen voor de nieuwe fabriek, en vijftig voor de bestaande fabriek. Daar werken we in de week de klok rond. We zouden ook de weekendploeg uitbreiden. Het is een uitdaging. Een operator krijgt een opleiding van zes tot negen maanden. De opleiding voor een goede technicus duurt nog iets langer." De uitdaging op de werkvloer is ook merkbaar in de voertaal. In 2016 was het Nederlands. Vandaag zijn de voertalen Nederlands, Frans en Engels. "Ik werk al zeventien jaar bij Poco Loco, en ik heb het bedrijf elk jaar zien groeien", zegt ACV-vakbondsafgevaardigde Bram Vanacker. "Dat geeft weleens groeipijnen, maar de vakbonden en de directie zijn nog nooit met slaande deuren uiteengegaan. Arnauld Demoulin is een man die de productie heel nauwgezet opvolgt. Hij weet iets van machines. Dat is leuk als je, zoals ikzelf, aan de productielijnen staat."