Paasvakantie in coronatijden in 'het kleinste stadje ter wereld'. Er zijn behoorlijk wat toeristen naar Durbuy afgezakt, maar meer dan wat rondwandelen zit er niet in. Een pak friet eten op een bankje op het centrale Place aux Foires kan ook nog. Een vakantie in mineur, met een mondmaskerplicht in het centrum als extra domper op de al beperkte pret.
...

Paasvakantie in coronatijden in 'het kleinste stadje ter wereld'. Er zijn behoorlijk wat toeristen naar Durbuy afgezakt, maar meer dan wat rondwandelen zit er niet in. Een pak friet eten op een bankje op het centrale Place aux Foires kan ook nog. Een vakantie in mineur, met een mondmaskerplicht in het centrum als extra domper op de al beperkte pret. Het belet niet dat Durbuy voortdurend in het nieuws komt. Met jaarlijks een half miljoen overnachtingen is het onooglijke stadje even belangrijk als Luik, de belangrijkste zakenstad in Wallonië. Het toerisme spijst de stadskas jaarlijks met 2,1 miljoen euro, dankzij diverse heffingen. Durbuy werd de voorbije jaren vooral gekend als 'Coucke-stad'. De Vlaamse ondernemer kocht met de opbrengst van de verkoop van Omega Pharma allerlei vastgoed en activiteiten in de Waalse trekpleister. Dat doet hij samen met zijn zakenpartners Bart Maerten en Wouter Bru. Het aanzuigeffect doet de vastgoedprijzen in Durbuy sneller stijgen dan elders, concludeert de Federatie van het Notariaat in zijn Ardennenbarometer die de vastgoedprijzen meet. Wie Durbuy nadert vanuit Namen, rijdt voorbij de Golf de Durbuy. De eigenaar: Marc Coucke. Het eerste hotel voor wie de stad binnenrijdt langs de onstuimig stromende Ourthe is een jongerenhotel. Eigenaar: Marc Coucke. Daarnaast ligt het amusements- en avonturenpark Adventure Valley Durbuy. De eigenaar is u ondertussen bekend. In het centrum pronkt het hernieuwde sterrenhotel Le Sanglier des Ardennes. Het is voor coronatijden nog behoorlijk druk aan de receptie, waar vooral Nederlands wordt gesproken. Voor de ingang glimmen twee Porsches, in de inkomhal hangt de onvermijdelijke everzwijnenkop. Ook dit hotel behoort tot het imperium van Marc Coucke. Naast het hotel is een winkelgalerij, van dezelfde eigenaar. Voor het hotel staat Désirée, een bestelwagentje dat wafels verkoopt. En wie het traditionele gerecht bij uitstek wil, kan terecht in La Friterie du Sanglier, op een steenworp van het hotel. Allemaal van dezelfde investeerder. "Ik heb veel respect voor Marc Coucke. Hij doet dingen bewegen in Durbuy", zegt burgemeester Philippe Bontemps (cdH). "Durbuy boerde de voorbije jaren wat achteruit. Met de investeringen van Marc Coucke, bijvoorbeeld in extra hotelcapaciteit, kwamen de zakentoeristen terug. We kunnen ook opnieuw grotere groepen laten logeren. Voordien trokken die na een dag alweer naar Brugge of Brussel. Marc Coucke doet nooit iets zonder voorafgaandelijk overleg met het college van burgemeester en schepenen." Alle investeringen van de Oost-Vlaamse zakenman gebeuren via zijn holding, de nv Alychlo. Die investeerde ruim 150 miljoen euro in Durbuy. "Dat maakt hem veruit de grootste investeerder in onze stad", vervolgt Philippe Bontemps. "Dat lokt dan weer andere investeerders, in appartementen, huizen en horecazaken. Dat alles doet de vastgoedprijzen stijgen. Is dat een probleem voor lokale bewoners die een huis zoeken? De prijs van het vastgoed in Durbuy stijgt al 35 jaar. Over tien jaar zal het alweer duurder zijn." Ook in Hotel Au Saint Amour op de Place aux Foires zijn ze zeer te spreken over de eigenaar. "Marc is heel eenvoudig, heel toegankelijk. Het is ook geen 'meneer Coucke'", zegt de voormalige mede-eigenaar Chantal Ruchenne. "Marc en zijn echtgenote Nathalie Baeten kwamen af en toe bij ons eten. Zij vond het eten heel lekker. Zo zijn de overnamegesprekken gestart. Marc Coucke is heel correct in zaken." De winstgevende onderneming Au Saint Amour Sprl werd vorige zomer verkocht. Vanaf september komt er een nieuwe uitbater voor het hotel met veertien kamers. "Marc Coucke komt nog één, twee keer per maand langs. Die man bruist van energie. Hij heeft heel goede ideeën. Neem nu dat jongerenhotel als je Durbuy binnenkomt. Dat is toch prachtig? Die jongeren willen onder elkaar zijn. Ze willen zich niet vervelen terwijl hun ouders met hun collega's gaan dineren. Dankzij Marc Coucke kan Durbuy ook meer toeristen met meer koopkracht aantrekken." De activiteiten van Marc Coucke in Durbuy zitten in een tiental vennootschappen. Er werd behoorlijk geïnvesteerd de voorbije jaren, maar dat leidt voorlopig vooral tot verliescijfers, en niet alleen door de zware afschrijvingen. Voorlopig genereren ze ook onvoldoende omzet, die bijvoorbeeld de hoge personeelskosten voor evenementen en horeca zou kunnen compenseren. Bij Adventure Valley Durbuy SA, de vennootschap achter het avonturenpark, werd half maart nog een kapitaalverhoging van bijna 9 miljoen euro doorgevoerd. Dat kwam door een investering in een overdekte activiteitenhal. Ook de vennootschap achter het hotel Le Sanglier des Ardennes is verlieslatend. In 2019 werd een nieuwe vleugel met 65 kamers bijgebouwd. Daarbij werd het naburige hotel Jean de Bohême gesloopt. Dat alles kostte 8 miljoen euro. "Voor onze activiteiten in Durbuy is rendement minder van tel", verantwoordt Marc Coucke het investeringsbeleid. "We vertrokken niet vanuit een masterplan, met een welbepaalde stadsontwikkeling voor ogen. We hebben er vooral veel goesting in. We willen in Durbuy investeren in authenticiteit en duurzaamheid. We geven hier ook werk aan veel mensen. Met de bedoeling dat die activiteiten op termijn rendabel worden." De coronacrisis raakt Durbuy midscheeps. De hotels waren open in de paasvakantie, en sinds half maart zijn ze ook open in de weekends. De restaurants van de hotels hebben een afhaaldienst. "Het zal wellicht een jaartje langer duren vooraleer de activiteiten volop draaien", verzucht Marc Coucke. "In Adventure Valley openden we net voor de kerstvakantie een fantastische overdekte hal. Maar die is voorlopig weer gesloten. Nu, ik respecteer de beslissingen van onze politici. Als zij vinden dat de horeca op 1 mei nog niet open kan, dan is dat oké. Ook al weegt dat mentaal steeds zwaarder. Iedereen is aan het eind van zijn Latijn. Ik heb dat heel duidelijk gemerkt bij mijn mensen, toen ze hoorden dat de terrassen pas op 8 mei in plaats van 1 mei opengaan. 'Nog een week later.' Je zag hun hoofden zo naar beneden zakken."