De investeringsholding Cobepa is een buitenbeentje in België. De aandeelhouders behoren tot de meest gefortuneerde in Europa (zie kader Rothschild en De Spoelberch). Op het eerste gezicht zit er geen enkele lijn in de participaties: van een broodjesketen, via internationale hulpverlening in noodgevallen tot overzees vervoer van sterkedrank. Net die verscheidenheid leidde het voorbije decennium tot een indrukwekkend financieel resultaat.
...

De investeringsholding Cobepa is een buitenbeentje in België. De aandeelhouders behoren tot de meest gefortuneerde in Europa (zie kader Rothschild en De Spoelberch). Op het eerste gezicht zit er geen enkele lijn in de participaties: van een broodjesketen, via internationale hulpverlening in noodgevallen tot overzees vervoer van sterkedrank. Net die verscheidenheid leidde het voorbije decennium tot een indrukwekkend financieel resultaat.Ook het familiale aandeelhouderschap droeg daartoe bij. "Investeringsfondsen voeren onderling enorm concurrentie", zegt CEO Jean-Marie Laurent Josi. "Kandidaat-verkopers hebben een weelde aan keuze. Je moet echt wel het verschil maken. Wij doen dat met onze familiale aandeelhouders. Wij blijven trouw aan onze participaties. Onze bedrijven kunnen zich samen met ons versterken en krijgen daar de tijd voor. Wij zijn niet zomaar managers met een portefeuille aan activa die je even snel koopt en weer verkoopt. Nee, onze participaties hebben een persoonlijkheid. Achter die bedrijven zit het verhaal van vrouwen en mannen. Met een historiek, een solide ondernemingsplan, ambities. Sinds 2004 is de waarde van onze portefeuille jaarlijks gegroeid met gemiddeld 12 procent. In zestien jaar is de waarde van het aandeel gestegen met een factor 5,5. Het is altijd oppassen. Maar we moeten ons niet schamen" Waarom specialiseert Cobepa zich niet in bepaalde sectoren? JEAN-MARIE LAURENT JOSI. "Ik wil me niet opsluiten in een keurslijf. Er bestaat niet zoiets als goede en slechte sectoren. Er bestaan wel goede en zwakke bedrijven. En daarboven heb je de uitstekende bedrijven, met een uitstekend management, een bezielende stichter. Daarin investeren wij." Hoe vindt u die prachtige bedrijven? LAURENT JOSI. "Met honderden antennes in de markt. Netwerken zijn in de durfkapitaalwereld enorm belangrijk. Zo vinden we mooie bedrijven, zelfs lang vooraleer die een nieuwe aandeelhouder willen. Wie zien hoe ambitieuze bedrijven overnames plannen. Als die dan een koper zoeken, zitten wij al op vinkenslag. Of we zijn proactief en gaan zelf met een bod naar die bedrijven." Maar de coronacrisis spaart zelfs Cobepa niet? LAURENT JOSI. "De brutaliteit van de crisis heeft ons verrast. Januari en februari waren uitstekende maanden. Maar midden maart viel alles stil. Daar gaat je managementbeleid met strategische doelstellingen voor de lange termijn. Plots telt nog maar één ding: zorgen dat je geen cash verliest. Hoelang kun je overleven als je omzet van de ene op de andere dag met tot 80 procent daalt? Gelukkig heeft geen enkele van onze participaties behoefte aan vers kapitaal. Dat zeg ik nu. Had je me dat begin april gevraagd, dan was ik daar niet zo zeker van." Waarom? LAURENT JOSI. "Onze bedrijven hebben een sterk management, een duidelijk afgelijnde strategie en een solide balansstructuur. Ze zullen nog sterker uit deze crisis komen. Het omgekeerde is eveneens het geval. Wie zwak is, wordt in een zware crisis extra zwaar getroffen. Met een nuance: je hoort soms dat er winnaars zijn in de coronacrisis. Ik ken geen enkel bedrijf dat wint door corona." Ook Cobepa heeft een grote verliezer in portefeuille. De broodketen Le Pain Quotidien maakte noodgedwongen een doorstart, na een gerechtelijk akkoord. LAURENT JOSI. "Le Pain Quotidien zat al vóór de coronacrisis in de problemen. Een herstructurering was er hoe dan ook gekomen. Bedrijven sterven niet aan een hartaanval, maar aan kanker. Met de doorstart kan Le Pain Quotidien weer groeien. De focus ligt nu op België, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Het blijft al bij al een kleine participatie in de portefeuille van Cobepa." Hoe scoren de andere bedrijven? LAURENT JOSI. "Ze waren bijzonder creatief om zich aan te passen aan deze ongeëvenaarde situatie. Hillebrand is zo'n voorbeeld. Dat vervoert sterkedrank over zee. Begin april bestond het risico dat die business in elkaar zou stuiken. Maar Hillebrand heeft nieuwe niches gevonden. Het bedrijf kreeg extra werk, omdat de internationale logistieke keten door de coronacrisis overhoop lag. Tegenover vorig jaar zag Hillebrand de omzet slechts met een tiende zakken. Of neem Enoflex, onze producent van kurken en stoppen voor wijnflessen. Je denkt: zo'n bedrijf moet vandaag afzien. Maar Enoflex haalt tot nu evenveel omzet als vorig jaar. Het bedrijf is niet afhankelijk van de consumptie van champagne, maar werkt voor de producenten. En die moeten hun flessen bottelen, of die nu wel of niet worden gedronken." Uw onderneming in Singapore, International SOS, biedt hulp aan expats in nood. Gaf de pandemie het bedrijf vleugels? LAURENT JOSI. "Ja en nee. De markt van expats en zakenreizigers is in elkaar geklapt. De afdeling medische dienstverlening groeide dan weer heel sterk. Plots boomde de vraag naar mondmaskers en ventilatoren. Die markt zal ook na corona blijven groeien. Bedrijven en internationale instellingen zullen hun werknemers niet meer laten reizen zonder gegarandeerde goede gezondheidszorg. Waar ook ter wereld." Zorgt de coronacrisis voor meer redelijke overnameprijzen dan een jaar geleden? LAURENT JOSI. "De overnameprijzen zakken enkel voor middelmatige bedrijven. Die voor goede bedrijven zullen niet zakken, zolang de centrale banken te veel geld in de markt blijven pompen." Vreest u inflatie? LAURENT JOSI. "Voorlopig niet. Inflatie is een beetje als een fles ketchup. Je opent ze, schudt ermee en er komt een beetje ketchup uit. Je knijpt wat harder en plots spat de ketchup eruit en het houdt niet op. De centrale banken schudden nu al tien jaar met de fles. Misschien komt er dus toch nog eens inflatie." Wat maakt u dan wel ongerust? LAURENT JOSI. "De volgende regering zou de vermogensbelasting willen verhogen. Dit is echt niet het moment. Vergissen is menselijk. Maar dat betekent niet dat je stommiteiten moet uithalen. België moet opletten. Onze generatie heeft nooit meegemaakt dat het bruto binnenlands product met ruim een tiende zakt, zoals nu. Dat maakt ons economische weefsel vandaag heel kwetsbaar. Onze politici moeten met alle mogelijke middelen dat weefsel overeind houden. Dat doe je vooral door het ondernemerschap te ondersteunen. Zo niet vrees ik een lang aanslepende recessie."