Iedereen met naam en faam in Luik blies vorige week donderdag verzamelen in Flémalle voor de twintigste verjaardag van het farma- en biotechbedrijf Mithra Pharamaceuticals. Het was een hoogtepunt voor CEO François Fornieri. Onder de vierhonderd genodigden waren alle politici van enig belang uit Luik. Goede vriend en kameraad-investeerder Marc Coucke - de peter van een van Fornieris kinderen - was er niet, want hij was op reis. CEO's van andere biotechbedrijven waren niet aanwezig.

Op het feest werd ook niet echt gepraat over farma en biotech. Wel over Nethys, het Luikse publiek-private consortium dat door een proces van privatisering en ontbinding gaat. Dat is een gevolg van de schandalen rond Publifin (nu Enodia), de intercommunale waar bestuurders werden vergoed voor fictieve bestuursvergaderingen. De Waalse overheid besloot de verschillende takken van Publifin, dat onder meer actief is in telecom en hernieuwbare energie, van de hand te doen.

Fornieri wil via zijn holding Ardentia de ICT-poot Win en het windenergiebedrijf Elicio, twee dochters van Nethys, overnemen. Dat veroorzaakt ophef. Fornieri is zelf bestuurder bij Nethys, terwijl de topman van de intercommunale, de omstreden PS'er Stéphane Moreau, CEO van Ardentia is. Moreau wordt gezien als de figuur die het gegraai bij Publifin-Nethys gedoogd en zelfs georganiseerd zou hebben. Fornieri heeft aan Moreau gevraagd zijn bestuursmandaat neer te leggen.

Symbolische euro

Maar daarmee is de kalmte niet teruggekeerd. Zo werd voor de verkoop van Elicio, dat dertig windparken in Frankrijk en België heeft en in Oostende een veertigtal mensen tewerkstelt, enkel de tandem Fornieri-CMI geconsulteerd en geen andere kandidaten. Het staalbedrijf CMI (John Cockerill) heeft interesse om zich in de sector van de offshore windmolenparken te storten. Daar komt nog bij dat Nethys Elicio voor een symbolische euro van de hand doet. Fornieri en co engageren zich enkel een lening van 265 miljoen euro binnen de tien jaar aan Nethys terug te betalen. Experts vinden de verkoopprijs belachelijk laag.

De heisa doet François Fornieri nu twijfelen over de aankoop, blijkt uit een interview van vorig weekend in de Franstalige zakenkrant L'Echo. Hij verdedigt de overname omdat die voor banen zal zorgen, maar tegelijk ergert Fornieri zich aan de kritiek die hij krijgt. Hij maakt de vergelijking met Vlaanderen waar hij zich meer gerespecteerd voelt: "In Luik ben ik bedreigd geweest. Ik heb een chauffeur genomen die ook mijn lijfwacht is, een ex-bokser. Als ik naar Knokke ga, word ik met rust gelaten."

François Fornieri, die in 2011 werd bekroond als Franstalige Manager van het Jaar, pakt graag uit met zijn imago als Luikse über-ondernemer. Zijn beursgenoteerde Mithra - bekend van producten voor vrouwelijke hygiëne en anticonceptie - is een succes. In 2018 steeg de beurswaarde tot voorbij 1 miljard euro. Fornieri wordt wel eens de Waalse Marc Coucke genoemd.

Ballen rapen

Fornieri is een kleinzoon van Italiaanse immigranten en de zoon van een staalarbeider. Zijn grootmoeder was gouvernante van Alexandre Van Damme, nu een van de belangrijkste aandeelhouder van AB Inbev. "Alexandre was een vriend, we zaten in dezelfde klas. We speelden tennis. Ik vergezelde hem op het golfterrein. Om de ballen te rapen."

Van opleiding is Fornieri industrieel ingenieur chemie. Hij begon zijn loopbaan als commercieel afgevaardigde bij de Franse farmagroep Sanofi. Daarna stapte hij over naar Schering (nu Bayer), de wereldleider in contraceptie, om de verkoop van de producten te ontwikkelen in de Luikse regio. Hij klom op tot commercieel en marketingdirecteur voor België, en zag een potentieel in de generische anticonceptiepil. Omdat Schering geen interesse toonde, stapte Fornieri er in 1998 op. Een jaar later richtte hij Mithra Pharmaceuticals op als spin-off van de Luikse universiteit. Hij werkte samen met professor Jean-Michel Foidart. "Hij is een creatieve en positieve man", zei Foidart over Fornieri. "Hij is een goede manager die stormen kan weerstaan. En in farma heb je die zeker."

Fornieri is charmant, maar geen doetje voor zijn medewerkers. "Hij is altijd twee ideeën voor op de anderen en is daardoor soms moeilijk te volgen. Maar dat is stimulerend. Geen sprake van op onze lauweren te rusten", zegt een trouwe medewerker.