We beleven woelige tijden. Terwijl de klopjacht op Jürgen Conings nog steeds bezig is, zoeken extreem-rechtse groeperingen steun op sociale media en raken de gemoederen verhit. Met als triest hoogtepunt dat het VTM Nieuws gisteravond moest uitwijken na een dreiging tegen DPG Media in Antwerpen. Veel van die gebeurtenissen lokken felle reacties uit die mensen op hun eigen sociale media of die van andere groepen posten. Maar wat als een medewerker van jouw bedrijf met naam en toenaam een racistische post deelt op zijn of haar sociale media? Wat als die een racistische post liket of zegt deel te nemen aan een dergelijke optocht?

Een social media policy voor medewerkers: geen overbodige luxe

Nutsbedrijf Fluvius maakte het dit weekend mee. Eén van hun medewerkers postte op Facebook de boodschap dat 'wij blanke terroristen steunen'.

Hoewel het om een persoonlijke post ging die op het eerste gezicht niets met Fluvius, het bedrijf waar hij werkt, te maken heeft, lijdt het netbedrijf toch reputatieschade. Want welk bedrijf wil geassocieerd worden met dergelijke uitspraken?

De Fluvius-leiding reageerde nochtans snel op eigen sociale media met de duidelijke boodschap dat ze dergelijk taalgebruik niet tolereert en dat ze zich intern zal beraden over de nodige stappen. Desondanks, pikten media het verhaal op en legden ze in artikels toch prominent een link naar Fluvius.

Voor bedrijven zijn dit soort situaties als balanceren op een slappe koord. Want in hoeverre mogen of kunnen zij afdwingen wat hun medewerkers posten op hun eigen sociale media? En welke richtlijnen moeten er dan precies gelden? Gaat het enkel over racistische posts? Of moet dit ook uitgebreid worden naar discriminatie en haatboodschappen in het algemeen?

Meer dan ooit is het relevant om als bedrijf een socialemediabeleid te voorzien voor huidige en toekomstige medewerkers. Op die manier weet iedereen welke waarden belangrijk zijn voor de organisatie en welke richtlijnen er gelden. Het zou ook goed zijn als werkgevers hiervoor samenwerken met werknemers. Zo krijg je een breed draagvlak in de organisatie.

Crisiscommunicatieplannen hebben in woelige tijden hun nut al bewezen om reputatieschade te kunnen verminderen of vermijden. Het is geen overbodige luxe om ook een social media policy in die crisiscommunicatieplannen te integreren.

We beleven woelige tijden. Terwijl de klopjacht op Jürgen Conings nog steeds bezig is, zoeken extreem-rechtse groeperingen steun op sociale media en raken de gemoederen verhit. Met als triest hoogtepunt dat het VTM Nieuws gisteravond moest uitwijken na een dreiging tegen DPG Media in Antwerpen. Veel van die gebeurtenissen lokken felle reacties uit die mensen op hun eigen sociale media of die van andere groepen posten. Maar wat als een medewerker van jouw bedrijf met naam en toenaam een racistische post deelt op zijn of haar sociale media? Wat als die een racistische post liket of zegt deel te nemen aan een dergelijke optocht?Nutsbedrijf Fluvius maakte het dit weekend mee. Eén van hun medewerkers postte op Facebook de boodschap dat 'wij blanke terroristen steunen'. Hoewel het om een persoonlijke post ging die op het eerste gezicht niets met Fluvius, het bedrijf waar hij werkt, te maken heeft, lijdt het netbedrijf toch reputatieschade. Want welk bedrijf wil geassocieerd worden met dergelijke uitspraken?De Fluvius-leiding reageerde nochtans snel op eigen sociale media met de duidelijke boodschap dat ze dergelijk taalgebruik niet tolereert en dat ze zich intern zal beraden over de nodige stappen. Desondanks, pikten media het verhaal op en legden ze in artikels toch prominent een link naar Fluvius.Voor bedrijven zijn dit soort situaties als balanceren op een slappe koord. Want in hoeverre mogen of kunnen zij afdwingen wat hun medewerkers posten op hun eigen sociale media? En welke richtlijnen moeten er dan precies gelden? Gaat het enkel over racistische posts? Of moet dit ook uitgebreid worden naar discriminatie en haatboodschappen in het algemeen? Meer dan ooit is het relevant om als bedrijf een socialemediabeleid te voorzien voor huidige en toekomstige medewerkers. Op die manier weet iedereen welke waarden belangrijk zijn voor de organisatie en welke richtlijnen er gelden. Het zou ook goed zijn als werkgevers hiervoor samenwerken met werknemers. Zo krijg je een breed draagvlak in de organisatie. Crisiscommunicatieplannen hebben in woelige tijden hun nut al bewezen om reputatieschade te kunnen verminderen of vermijden. Het is geen overbodige luxe om ook een social media policy in die crisiscommunicatieplannen te integreren.