Belgische CEO's worden jong benoemd, is de conclusie van de jaarlijkse studie Route to the Top van Heidrick & Struggles. De specialist in executive search en leiderschapsconsulting onderzoekt de wereldwijde evolutie in CEO-profielen en nam voor het eerst België op in zijn steekproef. Daaruit blijkt dat de Belgische CEO's relatief jong zijn. Alleen in Noorwegen is de gemiddelde leeftijd nog lager.
...

Belgische CEO's worden jong benoemd, is de conclusie van de jaarlijkse studie Route to the Top van Heidrick & Struggles. De specialist in executive search en leiderschapsconsulting onderzoekt de wereldwijde evolutie in CEO-profielen en nam voor het eerst België op in zijn steekproef. Daaruit blijkt dat de Belgische CEO's relatief jong zijn. Alleen in Noorwegen is de gemiddelde leeftijd nog lager. Je zou denken dat het dus wel snor zit met de doorstroming van jong talent in grote bedrijven, maar dat blijkt toch wat tegen te vallen. De redactie contacteerde de Bel-20-bedrijven met de vraag hoeveel mensen onder de veertig in het topmanagement zitten. Dat is pakweg de top 50 of top 100 van het bedrijf. Bij Umicore en Sofina is dat niemand. Ontex heeft vier managers onder de veertig en Solvay vijf onder de veertig in zijn top 100. UCB heeft een top 64, waarvan drie managers onder de veertig zijn. Volgens Colruyt Group is de jeugd bij hen beter vertegenwoordigd, laat het bedrijf weten. Iets minder dan een op de vier in het hoger kader of de directie is onder de veertig. "De eerder traditionele bedrijven plaatsen meer ervaren mensen in hun directiecomités, maar in de sectoren gedreven door innovatie zie je meer jonge mensen", zegt Benoit Lison, managing partner van het executivesearchbureau Amrop België. "Denk aan technologie, farma, de start-ups. In een groot aantal bedrijven moest je vroeger vijftigplusser zijn voor je in het directiecomité kwam, terwijl vandaag veertig volstaat." Meer nog dan in het bedrijfsleven, lijken jonge politici sneller in aanmerking te komen voor topfuncties. De premiers van Nieuw-Zeeland (Jacinda Ardern), Oostenrijk (Sebastien Kurz) en Finland (Sanna Marin) zijn dertigers. De Franse president Emmanuel Macron werd verkozen op zijn 39ste, de leeftijd die ook Charles Michel had toen hij premier van België werd. De 27-jarige Conner Rousseau, sinds kort voorzitter van de sp.a, is wel heel jong de topman van zijn partij geworden. De activiste Greta Thunberg, die je kan zien als de natuurlijke leider van de wereldwijde klimaatbeweging, is zelfs nog maar 17. "Het voordeel van jong te beginnen, is dat je start van een blanco blad. Learning by doing", zegt Sihame El Kaouakibi. Sinds kort zit de 33-jarige in het Vlaams Parlement voor Open Vld, maar als jonge twintiger richtte ze al de straatcultuurorganisatie Let's Go Urban op. Daarna volgde nog een rist organisaties om het potentieel van jongeren te ontwikkelen en hen in contact te brengen met bedrijven. Op haar 28ste werd ze gevraagd in de raad van bestuur van de VRT te zitten. "In elke raad van bestuur zou minstens één persoon onder de 35 moeten zitten", zegt de Antwerpse. "Op die leeftijd heb je al een of meer jobs achter de rug of heb je al een bedrijf opgericht." De vinger aan de pols houden als bedrijf doe je volgens Sihame El Kaouakibi niet enkel door naar de financiële kant te kijken, maar ook naar de purpose. Die term is te vertalen als de bestaansreden van je bedrijf, de maatschappelijke meerwaarde van wat het doet. "Meer dan 70 procent van de millennials kijkt eerst naar de purpose als ze een bedrijf kiezen", zegt El Kaouakibi. "Niet naar de bedrijfswagen of het financiële pakket. Ik krijg op LinkedIn elke dag berichten van mensen die iets meer willen bereiken dan wat ze nu doen. Onder hen ook veel dertigers en veertigers die op zoek zijn naar een manier om iets te betekenen voor de maatschappij." Jeroen Stouten, hoogleraar organisatiepsychologie aan de KU Leuven, wijst erop dat de persoonlijkheid van mensen kan verschuiven naarmate ze ouder worden. Jonge mensen zijn door de band genomen ambitieuzer en impulsiever. Met het verglijden van de jaren vlakt dat wat af. Stouten suggereert dat we beter de vraag kunnen stellen wie onze leiders zijn. "De mensen die leiding willen geven, zijn niet noodzakelijk de beste leiders. Wie veel ambitie heeft, is doorgaans goed in netwerken, sociale relaties aangaan en de eigen competenties goed presenteren. Een sterke drive en zelfverzekerdheid kunnen leiden tot hybris, waardoor het moeilijk wordt te voelen wat een team nodig heeft. Misschien zijn net de mensen die twijfelen of ze een goede leider zouden zijn, beter geschikt voor die rol. We willen in de eerste plaats dat leiders hun organisatie zo kunnen sturen en hun mensen zo kunnen motiveren, dat de resultaten verbeteren. We willen ook dat ze hun mensen helpen zich te ontwikkelen en dat ze als een paraplu fungeren door hun team in bescherming te nemen. Dit gaat minder om leiderschap an sich, maar om in functie te staan van het team en de organisatie en die te doen groeien." De 39-jarige Bart Van Acker, die net 30 was toen hij Quality by Design (QbD) mee oprichtte, is een voorbeeld van zo'n leider. "Ik probeer op sleutelposities mensen naast mij te hebben die slimmer zijn dan ik. Ik zorg ook dat ze gecoacht worden. Je moet ook een goed netwerk hebben. Ik geloof niet in één bedrijf dat alles doet, daarvoor zijn de dingen te complex. Samenwerken en goed netwerken in je sector - weten bij wie je moet aankloppen - zijn belangrijk." Sihame El Kaouakibi heeft een soortgelijke visie op leidinggeven: "Leiderschap is voor mij niet denken aan jezelf en aan de persoonlijke relaties met mensen, maar denken aan je organisatie. Als ik een onderneming opbouw die volledig afhankelijk is van mij, welke zekerheid bied ik dan aan mijn mensen? De beste leiders hebben altijd ook hun eigen exit op het oog. Als je organisatie niet zonder jou kan, dan ben je te egoïstisch je organisatie aan het uitbouwen." Jeroen Stouten pleit ervoor af te stappen van het romantische beeld van leiderschap, waarbij leiders als verheven figuren met uitzonderlijke eigenschappen worden beschouwd. "Organisaties moeten dat loslaten. Ze moeten kijken naar de resultaten van de leidinggevenden. Dan kun je sneller je team laten groeien en mensen verantwoordelijkheid laten opnemen. Mensen worden ook gemakkelijk gepromoveerd, naar een training gestuurd en dan moeten ze het maar kunnen. Maar hoe je als leidinggevende mensen helpt zich te ontwikkelen en hen motiveert, is niet zo makkelijk." Nico Van de Velde is medeoprichter van Hotel Hungaria, het media- en marketinghuis dat bekend werd met de programma's van de televisiekok Jeroen Meus. Op zijn 32ste werd hij door de ondernemersorganisatie JCI verkozen tot Vlaamse Jonge Ondernemer van het Jaar 2013. Hij wijst op het belang van de bedrijfscultuur. "Leidinggeven is op zich niet te leren", zegt Van de Velde. "Maar als je een goede cultuur installeert in je bedrijf, is 90 procent van het leidinggeven al opgelost. Die cultuur betekent bij ons dat mensen ondernemend zijn, dat teams zelfsturend zijn en dat de mensen klantgericht werken. Er bestaat geen gids om leiding te geven. Ik heb het meegekregen bij de scouts. Ik zeg altijd dat een bedrijf leiden is zoals 365 dagen per jaar een spaghetti-avond organiseren. Je moet je mensen motiveren in dezelfde richting te gaan."