Te midden van alle heisa over de brexit zet Antwerpen een straf huzarenstukje neer: het wist een investering van 3 miljard euro door de Britse chemiegroep Ineos binnen te halen. Ineos zal in de Antwerpse haven een gaskraker bouwen, een fabriek die het gas ethaan omzet in de vitale chemische grondstof ethyleen. Er komt ook een fabriek voor de productie van propyleen, een grondstof voor hoogwaardige kunststoffen. Samen vormen ze niet alleen de grootste investering ooit voor Ineos, maar ook de grootste investering in de Europese chemie van de voorbije twintig jaar. En zeggen dat Ineos-topman Jim Ratcliffe een handvol jaren geleden nog erg somber was over de toekomst van de Europese chemie.

Spannend was het wel. Ook Rotterdam was kandidaat. We steken dus onze beste buren uit het noorden de loef af met dit prestigeproject. Er mag soms al eens in het vuistje gelachen worden. Antwerpen kon nu eenmaal uitpakken met de op een na grootste chemiecluster ter wereld. Zo'n cluster is meer dan alleen pijpleidingen, hij wordt ook gevormd door een dicht netwerk van bedrijven waaraan Ineos zijn producten kan slijten.

Antwerpen wint jackpot met Ineos.

De opluchting is groot. Het belang van de investering valt onmogelijk te overschatten, en lang niet alleen omwille van de 400 à 500 banen, plus de bijna 3000 tijdens de constructiefase, die de investering oplevert. Ze zorgt vooral voor een diepere verankering van de chemie in Antwerpen. Wanneer de fabrieken over vier à vijf jaar operationeel zijn, staan hier state-of-the-art installaties, die voor de komende dertig à veertig jaar een groot aanzuigeffect zullen hebben op collega-bedrijven, en dan vooral zij die actief zijn in raffinage en distributie. Voor Antwerpen, en bij uitbreiding Vlaanderen, is dit met andere woorden een gedroomd uithangbord om te tonen dat het voor vele industriële en maritieme spelers de Europese place to be is.