Georges Jacobs: 'Er is voor mijn kleinkinderen meer hoop in Wallonië'

05/04/13 om 10:07 - Bijgewerkt om 10:07

Bron: Trends

Vijf jaar na zijn afscheid van UCB blikt graaf Georges Jacobs terug op zijn avontuurlijke leven. En hij geeft zijn ongezouten mening over Vlaanderen. "Vlaanderen vertoont enkele excessen, die als een boemerang zullen terugkeren."

Georges Jacobs: 'Er is voor mijn kleinkinderen meer hoop in Wallonië'

Vijf jaar na zijn afscheid van UCB blikt graaf Georges Jacobs terug op zijn avontuurlijke leven. En hij geeft zijn ongezouten mening over Vlaanderen. "Vlaanderen vertoont enkele excessen, die als een boemerang zullen terugkeren."

De 72-jarige Georges Jacobs was achttien jaar CEO van UCB, dat hij ontdeed van de chemieactiviteiten waarop het bedrijf oorspronkelijk was gebouwd. Tegelijk was hij voorzitter van de werkgeversfederatie VBO en haar Europese koepelorganisatie BusinessEurope, en bekleedde hij tal van andere bestuursmandaten, onder meer bij Belgacom en Bekaert.

In 2006 noemde Trends hem zelfs 's lands machtigste bestuurder. Vijf jaar geleden nam de overtuigde royalist definitief afscheid van UCB, waarvan hij tot dan voorzitter was. Vorig jaar eindigde ook zijn voorzitterschap van de warenhuisgroep Delhaize. In een zeldzaam interview toont Jacobs zich een scherpe waarnemer van het politieke reilen en zeilen in ons land.

"Ik ben niet pessimistisch. Ik geloof niet in een implosie van dit land. Ik geloof dat het gezond verstand uiteindelijk zal zegevieren. Het extremisme zet alles in rep en roer, maar de slinger zal terugkeren. De volgende jaren zullen we opnieuw een evenwicht vinden."

"Ik geloof sterk in dialoog. Maar daarvoor moet je met z'n tweeën zijn. Ik houd niet van de boodschap van sommige partijen in het noorden. Vlaanderen heeft het economische overwicht, maar ik sluit niet uit dat de verhoudingen binnen dertig à veertig jaar omgekeerd zullen zijn."

"In Wallonië is de ziekte gepasseerd. Het was een zeer penibele periode, waarvan het socialisme heeft geprofiteerd om zich overal te nestelen. Wallonië had door dat socialisme zijn bepalende waarde wat verloren, maar het is bezig dat te herstellen. De regio creëert opnieuw bedrijven en banen. Mijn zoon Geoffroy (de CEO van het kwartszandverwerkingsbedrijf Euroquartz, dat is gevestigd aan het Albertkanaal boven Luik, nvdr.) is positief verrast door de dynamiek in het Luikse. Er is weer een industrieel weefsel."

"Ik leef in Vlaanderen en in Wallonië, want mijn vrouw komt daarvandaan. Maar als ik aan mijn kleinkinderen denk, zou ik geneigd zijn te zeggen dat er voor hen meer hoop is in Wallonië. Vlaanderen vertoont enkele excessen, die als een boemerang zullen terugkeren. Vlaanderen heeft niet alleen een demografisch probleem, er is ook een gebrek aan ruimte, onverzoenlijkheid en intolerantie. We moeten erop letten dat zich dat niet in ons systeem installeert."

"Ik ben een Brabander. Dat zijn mensen die leven op het kruispunt van culturen. En dan zeg ik: let op voor intolerantie. Het zijn vaak minderheden die aansturen op buitensporigheid. Er is niets wat me meer ergert. Ik ken tientallen mensen die me zeggen dat de N-VA geweldig is. De N-VA heeft positieve aspecten, die zelfs de Franstaligen erkennen. Want wie kan er nu tegen een beter bestuur zijn? Ons land wordt inderdaad niet goed geleid. Dat ze met haar voet in een mierennest durft te woelen, is de goede kant van zo'n partij. Maar het maakt me een beetje zenuwachtig. Ik hoop dat ze gelijk krijgen, de mensen die zeggen dat het zo'n vaart niet zal lopen."

Jacobs bevestigde in het interview ook voor het eerst dat tijdens zijn CEO-schap werd gedacht aan een alliantie tussen UCB en Solvay, die deels eenzelfde aandeelhouderschap hebben. "Dat de families een toenadering overwogen tussen UCB en Solvay? Er zijn inderdaad meerdere pogingen ondernomen. Nooit op initiatief van UCB, of misschien één keer, maar dan zonder mijn medeweten. Sommige familieleden droomden daar zeker van. Big is beautiful, vonden die. Ik heb zelfs ooit meegewerkt aan een studie over zo'n alliantie. Maar de conclusie was 'neen'. Eén plus één is niet noodzakelijk twee, het kan minder dan twee zijn. Ik verzette me niet uit principe tegen een samenvoeging, ik was ertegen omdat ik de mentaliteit van beide groepen kende."

Het volledige interview met Georges Jacobs kunt u deze week lezen in Trends.

Lees meer over:

Onze partners