Een letterschilder? Is dat beroep niet uitgestorven, of toch zeker in de verdrukking geraakt door nieuwe digitale druktechnieken? Neen, hoor. Miles Signs bewijst dat de job springlevend is. Als de kunstenaar zijn penseel hanteert, valt hij op door verfijning en precisie. Met één streep stelt hij het nut van al die machines in vraag.

Penseel voor goudverf © Maxence Dedry

Afspraak in Luik, bij "en ville", een veggiebar waarvan het raam werd opgefleurd met belettering in bladgoud. Getekend: Miles Signs. 'Samen met Lena, een van de verantwoordelijken, heb ik de kleuren geselecteerd die het best bij het kader en de activiteit passen. Daarna heb ik twee vergulde versieringen aangebracht: het logo in 23 3/4-karaat goud op de etalage en, boven de deur, de slogan in 22 1/2-karaat rose gold', aldus de letterschilder.

Waarom werk je onder een Engelse naam?

Miles Signs: 'Die Engelse naam heb ik gekozen, omdat ik zowel in België als in het buitenland werk.'

Letterschilder lijkt geen evident beroep. Hoe leef je daarvan?

' Ik verzorg de belettering van uithangborden en reclame, in verf of bladgoud, op alle mogelijke ondergronden, gaande van winkeletalages tot filmdecors en voertuigen.

'De weg die ik heb afgelegd is wel atypisch. Ik heb geen grafische vormgeving gestudeerd, zelfs geen letterbeschildering. Die opleiding bestaat in België al sinds de jaren 80 niet meer.

'Maar ik kreeg de kans om een stage bladgoudbewerking te volgen bij Caroline Pholien in het Centre des métiers du patrimoine La Paix-Dieu (een centrum dat zich focust op erfgoed en ambachten, red.) en ontving daarna een beurs zodat ik mijn kunst in Engeland verder kon ontwikkelen. Vandaag beoefen ik kalligrafie door principes uit de typografie toe te passen, zonder dat ik hier een expert in ben. Daarom zorg ik ervoor dat ik me omring met gespecialiseerde medewerkers zoals Kevin Cocquio.'

Belettering is uiteindelijk je beroep geworden. Krijg je als autodidact soms niet het gevoel dat je een bedrieger bent?

'Zeker en vast. Ik stel mijn eigen kunnen regelmatig in vraag. Vooral als ik mezelf vergelijk met Kevin. Hij beschikt over theoretische kennis die ik mis en beheerst de knowhow beter dan wie ook. Voor mij is alles begonnen als een passie. Ik heb het vak leren kennen en wilde weten waar het vandaan kwam. Ik ben dan ook erg blij dat ik hiervan mijn broodwinning heb kunnen maken.'

Schilderwerk op hout van Miles Signs voor restaurant OGGI © Maxence Dedry

Hoe verklaar je het succes van je activiteiten in ons hyperdigitale tijdperk?

'Het is mijn ambitie om iets samenhangends en unieks aan te reiken. Iets dat naadloos aansluit bij wat de klant extra in de verf wil zetten. Er worden immers wel eens grafische keuzes gemaakt die niet zijn aangepast aan de context. Ik hoop op die manier een echte toegevoegde waarde te kunnen bieden, zeker in vergelijking met machines.'

Waar haal je je inspiratie?

'Belettering kent een hele geschiedenis. Ik haal inspiratie uit het verleden, wat echter niet neerkomt op een exacte reproductie. Grafische vormgeving, schilderkunst en affiches van weleer vormen voor mij een enorme inspiratiebron, net zoals architectuur en industrieel design. De huidige mogelijkheden die internet biedt, lijken me eigenlijk veel beperkter. Wat ik in boeken vind, is vaak veel rijker en heeft meer persoonlijkheid dan wat ik bijvoorbeeld op Instagram vind.'

Wat is de laatste foto die je met je gsm hebt genomen?

' (Hij bekijkt de fotogalerij van zijn gsm, red.) Dat is een foto van de Rue de l'Épée, achter het stadhuis in Luik. De belettering op deze uitgebeitelde steen spreekt me echt aan, het is de perfecte final touch van het geheel. Sinds ik dit beroep uitoefen, kijk ik met een frisse blik naar de stedelijke ruimte en neem ik enorm veel foto's. Wanneer ik rondwandel, zie ik overal friezen, medaillons, motieven... Mijn aandacht wordt gevangen door details die ik vroeger niet opmerkte. Ik zoek daar ook actief naar.'

Rue de l'Épée, Luik © Miles Signs

Welke 20 euro heb je met het meeste plezier uitgegeven?

'De platen van Gainsbourg die ik vorige week heb gekocht bij Veals & Geeks, de muziekwinkel van een vriend in Brussel. De sound van deze nummers, die gecomponeerd zijn voor film, is echt ongelofelijk. Ik ben verzot op filmmuziek uit de jaren 60. Ik had heel graag meegedrumd met een van de groepen van toen.'

Waar in de wereld voel je je het best?

'Ik ben erg gehecht aan Londen, waar ik voor een juwelier heb gewerkt en huisnummers heb geschilderd.Als je die gevels ziet, kan je je niet voorstellen hoe luxueus de interieurs zijn die zich erachter verschuilen. De Engelsen zijn grote beschermers van hun erfgoed en het is deels dankzij hen dat het beroep vandaag nog bestaat. Het is trouwens ook in Londen, bij een meeting van Letterheads, dat ik een volleerde vakman heb kunnen ontmoeten zoals Dave Smith. Hij bleek heel makkelijk te benaderen en is erg gul. Hij heeft het pad geëffend voor een nieuwe generatie beletteraars. Dave is niet alleen een uithangbord van het beroep, maar ook nog eens supersympathiek.'

Londen © Miles Signs

Welke superkracht zou je graag hebben?

'Ik zou graag kunnen teruggaan in de tijd. Ik ben een voorvechter van de kennis van weleer. Door de jaren heen zijn een aantal regels verloren gegaan en daarom kan het gebeuren dat we vandaag van iets overtuigd zijn dat op een foutieve bron berust. Sommigen doen alsof ze deel uitmaken van de beweging. Ze zijn enthousiast, dat klopt, maar de tradities en juiste technieken kennen ze niet. De Amerikaanse typograaf en letterschilder John Downer houdt streng vast aan deze technieken en probeert tijdens zijn conferenties en workshops de zaken recht te trekken. Ik zie hem als een echte mentor; en had het geluk dat ik een intensieve stage van vier dagen bij hem kon volgen.'

Belettering van Miles Signs op een schilderij van Spyk © Miles Signs
Een letterschilder? Is dat beroep niet uitgestorven, of toch zeker in de verdrukking geraakt door nieuwe digitale druktechnieken? Neen, hoor. Miles Signs bewijst dat de job springlevend is. Als de kunstenaar zijn penseel hanteert, valt hij op door verfijning en precisie. Met één streep stelt hij het nut van al die machines in vraag.Afspraak in Luik, bij "en ville", een veggiebar waarvan het raam werd opgefleurd met belettering in bladgoud. Getekend: Miles Signs. 'Samen met Lena, een van de verantwoordelijken, heb ik de kleuren geselecteerd die het best bij het kader en de activiteit passen. Daarna heb ik twee vergulde versieringen aangebracht: het logo in 23 3/4-karaat goud op de etalage en, boven de deur, de slogan in 22 1/2-karaat rose gold', aldus de letterschilder. Waarom werk je onder een Engelse naam? Miles Signs: 'Die Engelse naam heb ik gekozen, omdat ik zowel in België als in het buitenland werk.'Letterschilder lijkt geen evident beroep. Hoe leef je daarvan?' Ik verzorg de belettering van uithangborden en reclame, in verf of bladgoud, op alle mogelijke ondergronden, gaande van winkeletalages tot filmdecors en voertuigen.'De weg die ik heb afgelegd is wel atypisch. Ik heb geen grafische vormgeving gestudeerd, zelfs geen letterbeschildering. Die opleiding bestaat in België al sinds de jaren 80 niet meer. 'Maar ik kreeg de kans om een stage bladgoudbewerking te volgen bij Caroline Pholien in het Centre des métiers du patrimoine La Paix-Dieu (een centrum dat zich focust op erfgoed en ambachten, red.) en ontving daarna een beurs zodat ik mijn kunst in Engeland verder kon ontwikkelen. Vandaag beoefen ik kalligrafie door principes uit de typografie toe te passen, zonder dat ik hier een expert in ben. Daarom zorg ik ervoor dat ik me omring met gespecialiseerde medewerkers zoals Kevin Cocquio.'Belettering is uiteindelijk je beroep geworden. Krijg je als autodidact soms niet het gevoel dat je een bedrieger bent?'Zeker en vast. Ik stel mijn eigen kunnen regelmatig in vraag. Vooral als ik mezelf vergelijk met Kevin. Hij beschikt over theoretische kennis die ik mis en beheerst de knowhow beter dan wie ook. Voor mij is alles begonnen als een passie. Ik heb het vak leren kennen en wilde weten waar het vandaan kwam. Ik ben dan ook erg blij dat ik hiervan mijn broodwinning heb kunnen maken.'Hoe verklaar je het succes van je activiteiten in ons hyperdigitale tijdperk?'Het is mijn ambitie om iets samenhangends en unieks aan te reiken. Iets dat naadloos aansluit bij wat de klant extra in de verf wil zetten. Er worden immers wel eens grafische keuzes gemaakt die niet zijn aangepast aan de context. Ik hoop op die manier een echte toegevoegde waarde te kunnen bieden, zeker in vergelijking met machines.'Waar haal je je inspiratie?'Belettering kent een hele geschiedenis. Ik haal inspiratie uit het verleden, wat echter niet neerkomt op een exacte reproductie. Grafische vormgeving, schilderkunst en affiches van weleer vormen voor mij een enorme inspiratiebron, net zoals architectuur en industrieel design. De huidige mogelijkheden die internet biedt, lijken me eigenlijk veel beperkter. Wat ik in boeken vind, is vaak veel rijker en heeft meer persoonlijkheid dan wat ik bijvoorbeeld op Instagram vind.'Wat is de laatste foto die je met je gsm hebt genomen?' (Hij bekijkt de fotogalerij van zijn gsm, red.) Dat is een foto van de Rue de l'Épée, achter het stadhuis in Luik. De belettering op deze uitgebeitelde steen spreekt me echt aan, het is de perfecte final touch van het geheel. Sinds ik dit beroep uitoefen, kijk ik met een frisse blik naar de stedelijke ruimte en neem ik enorm veel foto's. Wanneer ik rondwandel, zie ik overal friezen, medaillons, motieven... Mijn aandacht wordt gevangen door details die ik vroeger niet opmerkte. Ik zoek daar ook actief naar.'Welke 20 euro heb je met het meeste plezier uitgegeven?'De platen van Gainsbourg die ik vorige week heb gekocht bij Veals & Geeks, de muziekwinkel van een vriend in Brussel. De sound van deze nummers, die gecomponeerd zijn voor film, is echt ongelofelijk. Ik ben verzot op filmmuziek uit de jaren 60. Ik had heel graag meegedrumd met een van de groepen van toen.' Waar in de wereld voel je je het best?'Ik ben erg gehecht aan Londen, waar ik voor een juwelier heb gewerkt en huisnummers heb geschilderd.Als je die gevels ziet, kan je je niet voorstellen hoe luxueus de interieurs zijn die zich erachter verschuilen. De Engelsen zijn grote beschermers van hun erfgoed en het is deels dankzij hen dat het beroep vandaag nog bestaat. Het is trouwens ook in Londen, bij een meeting van Letterheads, dat ik een volleerde vakman heb kunnen ontmoeten zoals Dave Smith. Hij bleek heel makkelijk te benaderen en is erg gul. Hij heeft het pad geëffend voor een nieuwe generatie beletteraars. Dave is niet alleen een uithangbord van het beroep, maar ook nog eens supersympathiek.'Welke superkracht zou je graag hebben?'Ik zou graag kunnen teruggaan in de tijd. Ik ben een voorvechter van de kennis van weleer. Door de jaren heen zijn een aantal regels verloren gegaan en daarom kan het gebeuren dat we vandaag van iets overtuigd zijn dat op een foutieve bron berust. Sommigen doen alsof ze deel uitmaken van de beweging. Ze zijn enthousiast, dat klopt, maar de tradities en juiste technieken kennen ze niet. De Amerikaanse typograaf en letterschilder John Downer houdt streng vast aan deze technieken en probeert tijdens zijn conferenties en workshops de zaken recht te trekken. Ik zie hem als een echte mentor; en had het geluk dat ik een intensieve stage van vier dagen bij hem kon volgen.'