Alles over Stijn Baert

De federale regering wil langdurig werklozen een deel van hun uitkering laten behouden als ze een knelpuntberoep gaan uitoefenen. Die vorm van activering is in Nederland een succes, en lokt vooral laaggeschoolden naar de arbeidsmarkt. Samen met andere maatregelen moet dat de Belgische werkzaamheidsgraad optrekken.

Nog voor het goed en wel gestart was, ligt het debat over de pensioenhervorming opnieuw stil. Nochtans hebben we niet veel tijd meer. De grote groepen die op de drempel van hun pensioen staan, moeten nu langer werken. Bij elk uitstel verkleint het effect van een hogere effectieve pensioenleeftijd. Op basis van voorbeelden uit het verleden en uit het buitenland trekt Trends vijf pijlers op die het Belgische pensioenhuis kunnen stutten.

Om het grote aantal openstaande vacatures in te vullen, moet er geïnvesteerd worden in toegankelijkere en flexibelere kinderopvang. Dat concludeert Stijn Baert, professor arbeidseconomie aan de UGent, op basis van recente cijfers van StatBel. Een kwart van de deeltijdse werknemers in ons land werkt nu namelijk niet voltijds omdat de kinderopvang te wensen overlaat of omdat de kosten te hoog oplopen.

De werkzaamheidsgraad in België bleef in 2020 min of meer op peil, ondanks de coronapandemie. Dat blijkt uit een analyse van UGent-professor Stijn Baert. In Oost-Vlaanderen steeg het percentage werkenden zelfs met meer dan een procent, waardoor de magische kaap van 80 procent in zicht komt.

'Anders dan aan het einde van de jaren zestig zie je niet één, maar veel breuklijnen ontstaan. Vandaag zijn er meer idealen dan ooit om voor te strijden. Of wantoestanden om je druk over te maken. Het is maar hoe je het bekijkt.' Dat zegt Wim Verhoeven, hoofdredacteur van Trends.

Vaak klinkt de kritiek dat de overheid haar facturen doorschuift naar de volgende generaties. De kop van Jut is dan de 'potverterende' generatie van de babyboomers. De werkelijkheid is genuanceerder. De oudere generaties en de gepensioneerden dragen meer dan vroeger bij aan de sociale zekerheid. En door hun latere intrede op de arbeidsmarkt financieren de jongeren minder snel ons welvaartssysteem.

Het Belgische relanceplan van 5,9 miljard euro is een mager beestje. Toch kan het een vliegwiel op de economie zetten, als de gevraagde hervormingen er komen. Maar net daar knelt het schoentje. En om de overheidsinvesteringen op niveau te krijgen, is het volgende decennium elk jaar een relanceplan nodig.

Het Belgische relanceplan van 5,9 miljard euro is een mager beestje. Toch kan het een vliegwiel op de economie zetten, als de gevraagde hervormingen er komen. Maar net daar knelt het schoentje. En om de overheidsinvesteringen op niveau te krijgen, is het volgende decennium elk jaar een relanceplan nodig.

'De loonkosten zullen de komende twee jaar in Duitsland minder snel stijgen dan in België. Minder economische groei en banenverlies zullen het gevolg zijn, zegt Trends-redacteur Alain Mouton.

De coronapandemie creëert een generatie ontgoochelde jongeren, vrezen velen. Ze hebben zelfs al een naam gekregen: de 'pandemials', jongeren met een onzekere toekomst, leerachterstand, minder carrièrekansen en een verminderd mentaal welzijn. Veel experts geloven niet dat het zo'n vaart loopt, al is waakzaamheid geboden.

'Wat een overheidsfilmpje over 1 ploeg van 11 miljoen om het coronavirus te verslaan niet lukt, kan Martine Tanghe misschien wél.' Dat zegt Peter Rosseel, directeur van MCR, een spin-off van de KULeuven en gastdocent aan de KULeuven.

Ondernemer Jan De Nul legde zeven jaar geleden de vinger op een Belgische wonde die tot vandaag blijft etteren: te weinig Belgen op arbeidsleeftijd zijn aan de slag. Dat zegt Daan Killemaes, hoofdeconoom bij Trends.

In ons land is amper een op de zeven werklozen actief op zoek naar werk. Drastische maatregelen zijn nodig om mensen te activeren, stelt Rika Coppens, de CEO van House of HR. Haar recept: meer (netto)loon en minder sociale lasten, degressieve werkloosheidsuitkeringen, flexibele pensioenleeftijd en meer samenwerking tussen de regio's.

In 2019 telde ons land bijna 216.000 werkzoekenden en bijna 1,4 miljoen inactieven. Dat blijkt uit een vergelijking van de arbeidsmarkt in 20 Oeso-landen. Slechts vijf landen - Mexico, Italië, Zuid-Korea, Griekenland en Polen - tellen verhoudingsgewijs nog meer inactieven.

De toekomst zal natuurlijk moeten uitwijzen wat de sociologische, psychologische en economische gevolgen zijn van langdurig thuiswerken, maar in de jongste weken gaven mensen alvast blijk van een enorm aanpassingsvermogen. Dat zeggen Patrick Lootens en Frank Vander Sijpe van hr-dienstverlener Securex.