Alles over Paul Magnette

Een nieuwe federale regering is er nog niet, maar aangezien de PS en de N-VA zich aan elkaar hebben vastgeklonken, liggen de sociaaleconomische contouren van het regeerakkoord klaar. Een vermogenswinstbelasting, hogere uitkeringen en uitgaven voor de gezondheidszorg zijn een ruk naar links. Maar de maatregelen van de regering-Michel zouden amper worden teruggeschroefd.

Een staatshervorming doorvoeren en tegelijk belangrijke budgetten in de sociale zekerheid federaal houden: het is het gedroomde scenario voor PS-voorzitter Paul Magnette. Voor de Franstalige socialisten is de enige Belgische meerwaarde dat ze kunnen blijven schuilen onder een door Vlaanderen gefinancierde stolp. Opvallend genoeg staat de neobelgicistische Open Vld hier op de rem.

De voorbije maanden tekenden de partijvoorzitters via de superkern het federale regeringsbeleid uit. Sommigen van hen zijn niet eens verkozen of zetelden niet in het Federaal Parlement. Grondwetspecialist Hendrik Vuye sprak terecht over een junta van partijvoorzitters. Nu het voorzitterstrio Bouchez, Coens en Lachaert zichzelf de opdracht heeft gegeven een nieuwe federale regering te vormen, verandert er niets.

De coronacrisis legt de complexe structuur van de Belgische gezondheidszorg bloot. Afgaande op de uitlatingen van PS-voorzitter Paul Magnette is het zelfs een agendapunt voor de regeringsonderhandelingen. De discussie over de zorg wordt al snel ideologisch, terwijl we een visie op een geïntegreerde zorg nodig hebben, zegt Marc Noppen, de directeur van UZ Brussel.

De PS-voorzitter denkt aan een relanceplan van 40 tot 50 miljard euro om de Belgische economie recht te trekken. Dat moet vooral gebeuren door de consumptie te stimuleren met meer overheidsuitgaven. De recepten van Magnette lijken sterk op die van de Franse president François Mitterrand in 1981. Voor de verkeerde keuzes bij dat expansief beleid betalen de zuiderburen nog altijd.

De PS wil premies allerhande uitdelen, de N-VA slaat de communautaire trom, Open Vld droomt van een herfederalisering, en Vlaams Belang en PVDA slaan de handen in elkaar wanneer linkse sociaaleconomische maatregelen moeten worden gestemd. Na een versoepeling van de lockdown is het deze week opnieuw business as usual in de Wetstraat.

Sophie Wilmès (MR) maakt een blitzcarrière. In 2015 was ze nog schepen van Financiën in Sint-Genesius-Rode, sinds het vertrek van Charles Michel naar Europa is ze premier van België. En door de coronacrisis heeft ze met een volmachtenregering een nooit geziene macht.

Politiek is de kunst van de mogelijkheden. Ik pas dat ondertussen toe in het bedrijfsleven, zegt Daniëlle Vanwesenbeeck, general manager van Mastermail.

België heeft een nieuw design nodig, waarin elke regio eigen keuzes kan maken en waarvan iedereen beter wordt. Dat zegt Trends-hoofdredacteur Daan Killemaes.

Volgens PS-voorzitter Paul Magnette is de taxshift een miljardencadeau aan de bedrijven en de oorzaak van het miljardentekort in de begroting. Over het effect op de banencreatie, het concurrentievermogen en de koopkracht rept hij met geen woord. De PS stelde deze week ook dat herstructureringen bij winstgevende bedrijven, zoals GSK, onmogelijk moeten worden gemaakt. Magnette en co zitten duidelijk in verkiezingsmodus.

PS-voorzitter Paul Magnette weet al lang dat een federale regering samen met de N-VA onmogelijk is. De Vlaams-nationalisten willen niet dat nieuwe en extra overheidsuitgaven gefinancierd worden met vooral Vlaamse belastingen. Alleen lijkt Magnette niet te beseffen dat Open Vld noch CD&V veel zin heeft om te betalen voor een rood Waals feestje, zegt Trends-redacteur Alain Mouton.

Er is behoefte aan maatregelen om de grote groep inactieven naar de arbeidsmarkt te loodsen, stelt de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid in zijn jaarverslag. Door de combinatie van studeren en werken te stimuleren bij jongeren, de koppeling tussen de anciënniteit en het loon los te laten en door de inactiviteitsval weg te werken. Ook een beperking van de uitkeringen in de tijd blijkt mensen ertoe aan te zetten een baan te zoeken. Alleen, dat zijn zelden de prioriteiten van de politieke partijen.

De voorstellen van de informateurs Joachim Coens (CD&V) en Georges-Louis Bouchez (MR) zorgen niet voor een sociaaleconomische revolutie. In het beste geval worden de schuchtere hervormingen van de regering-Michel niet teruggedraaid. In de huidige complexe situatie, met de aanhoudende druk van socialisten en groenen op de regeringsvorming, zou dat een onverhoopt succes zijn.