Alles over Ive Marx

Bedrijven sturen hun organisatie en hun werking bij om in het post-coronatijdperk hun activiteiten voort te zetten. Voor een aanzienlijk deel weegt dat op hun productie- capaciteit, hun omzet en hun winstmarges. Het doemscenario is een economie die op 90 procent van haar kunnen draait, met een sociaal drama als gevolg.

De economische mokerslag van het coronavirus zou in de Europese Unie worden gevolgd door een stevig herstel, voorspelt de Europese Commissie. De impact op de overheidsfinanciën en de arbeidsmarkt zouden meevallen. Nochtans zijn er redenen om dat optimisme over een V-herstel te temperen: de quasi-overtuiging van virologen dat er een tweede of een derde coronagolf komt, en de precaire financiële situatie van veel bedrijven.

Alle zeilen worden bijgezet om de impact van de coronacrisis op de werkgelegenheid zo veel mogelijk te beperken. Taboes worden doorbroken. Telewerk wordt de norm, en de combinatie van uitkeringen en werken wordt mogelijk.

De beleidsplannen van informateur Paul Magnette kregen deze week opnieuw zware kritiek te verduren vanuit academische hoek. Sp.a en Groen reageerden als door een wesp gestoken en hadden het over desinformatie. Vanwaar die overspannen reacties? Het lijkt erop dat het momentum voor een paars-groene coalitie voorbij is. Tijdelijk.

De vakbonden willen een hoger minimumloon. De werkgevers willen dat enkel als de loonkosten verder dalen. "Een ergerlijke discussie", zegt de econoom Ive Marx. "Tal van kortingen maken dat een laag brutoloon een behoorlijk nettoloon is. Er moet een ander debat worden gevoerd: waarom is er in België zo weinig laagbetaalde arbeid?"

De volgende Waalse regering wil de werkzaamheidsgraad in het gewest optrekken naar 68,7 procent. Dat wordt een loodzware opdracht.

Aan de werkloosheidsval kunnen de deelstaatregeringen de komende jaren iets doen. Dat zegt Trends-redacteur Alain Mouton.