Het ene jaar gleed over in het andere. Vanuit 1967, over naar 1968. Buiten dwarrelde de sneeuw naar beneden. De treinreis naar Italië duurde lang, maar fascineerde de jongen elke seconde. Carezza - de eerste verre bestemming van je leven vergeet je nooit meer. Bij het kleine stationnetje wachtte de hotelbaas ons op. In hoogsteigen persoon. Hij bracht ons naar zijn hotel. Dat deed hij in een Alfa Romeo Giulia 1300. Skilessen? Nieuwe vriendjes? Op de harde schijf van onze herinneringen staat alleen nog die rit van het station naar het hotel gebrand. Nooit gewist.

Opnieuw kantelt het jaar, 2016 schuift door naar 2017. De Giulia 1300, met al zijn afgeleide versies als de Giulia Ti of de Giulia Super, is intussen een fel gegeerde oldtimer. Maar Alfa Romeo heeft opnieuw een Giulia in de showroom. Modeljaar 2017. Alfa Romeo positioneert hem als concurrent voor de Duitse berlines (de 3-Reeks, de A4) die populair zijn als bedrijfswagen. Bij een vergelijkende test in een gezaghebbend Frans autoblad kwam hij zelfs met vlag en wimpel als winnaar te voorschijn. Toch is zo'n test een beetje naast de kwestie. Een Alfa haal je (ook of vooral?) in huis omdat autorijden zo veel meer is dan efficiënte mobiliteit, comfort en hoge restwaarde - of wat dan ook. Omdat een auto je ook kan verleiden met zijn contouren, zijn charisma. Omdat hij je zinnen prikkelt zodra de motor aanslaat. Even rationeel denken - nooit makkelijk als je net de Giulia hebt geparkeerd. Natuurlijk is dit model ook een game changer in de wereld van de bedrijfswagens. Dat dankt hij aan drie grote troeven: zijn dieselmotor, zijn rijgedrag en zijn lijn. Gooi de motorkap open en je vindt geen piepkleine turbodiesel van anderhalve liter, of zo. De hang naar downsizing, ze hebben ervoor gepast bij Alfa. Twee komma twee liter, het is en blijft wetenschappelijk bekeken dan ook de best mogelijke cilinderinhoud voor een vierpitter. In zeven seconden neemt hij de Giulia vanuit stilstand naar 100 km/u. Dankzij zijn riante longinhoud heeft de Giulia 2.2d genoeg aan 4,2 liter voor honderd kilometer. En weldra komt er ook een versie van de dieselmotor die amper 99 gram C02 uitstoot.

Deze auto is veranderlijk van aard. Met de DNA-schakelaar naast de versnellingspook kies je zelf de aard van de wagen.

ALLES AAN DEZE WAGEN IS NIEUW

Maar het meest raakten we onder de indruk van het rijgevoel. Het chassis is een pareltje van evenwicht. Met een gewillige voortrein die zich moeiteloos en snel in de bocht laat zetten. Sportief, snedig, direct. Een auto ook die veranderlijk van aard is, en die aard kies je zelf. Links van de versnellingspook zit de DNA-schakelaar. De wat? Wel, met een druk op de knop verander je het DNA van de Giulia. Van prioriteit voor comfort tot sportief, zeg maar dynamisch. Maar ook zo zuinig mogelijk. Motor en automatische versnellingsbak gaan zich dan telkens anders gedragen.

Het uitmuntende stuurgevoel van de nieuwe Giulia is geen gelukstreffer. Waarom niet? Lang verhaal. De Giulia is een auto waar liefhebbers van het genre al lang op wachten. In het gamma van Alfa Romeo vult hij de leemte in die ontstond toen de productie van de 159 in september 2011 werd gestaakt. Vijf jaar zonder middelgrote berline in het gamma: het is lang voor een autoconstructeur. Het weekte ook twijfel los bij de gespecialiseerde pers - "wat spoken die Italianen toch uit?".

De nieuwe Alfa Romeo Giulia is een game changer dankwij zijn lijn, zijn dieselmotor en zijn rijgedrag.

Maar dat lange wachten op de Giulia was eigenlijk niet meer dan normaal. Alfa Romeo wilde niet het minste risico nemen. Het zette een eliteteam van designers, ingenieurs, stilisten en andere specialisten op het project. Allemaal toppers in hun vakgebied. Maar ook mensen die hun tijd nodig hebben. Die kregen ze, en ook carte blanche om iets unieks te creëren: van de eerste schets die op papier verscheen tot de laatste moer die werd vastgedraaid, alles in de Giulia is nieuw. En compromisloos. Voorbeeldje? In het platform zit niet alleen zeer elastisch ijzer, maar ook composietmaterialen en aluminium. Om gewicht te besparen en een zo handzaam mogelijk rijgedrag te genereren. Geen enkel onderdeel is overgenomen van bestaande modellen. Sommige technische keuzes zijn op zijn minst gewaagd. Zoals achterwielaandrijving, conditio sine qua non voor echt rijplezier. Het was geleden van de haast iconische Alfa 75 dat de Italiaanse constructeur een berline met achterwielaandrijving in de showroom parkeerde.

De Giulia is ook voor Alfa Romeo zelf een game changer. Met de Giulia naast de Mito, Giulietta en 4C heeft het merk opnieuw een volledig gamma. De Italianen staan weer helemaal op de wereldkaart van de auto.

wwww.alfaromeo.be

TEKST JO BOSSUYT

Alfa Romeo heeft een reputatie als sportief merk hoog te houden. Natuurlijk is er dan ook een bloedsnelle variant van de Giulia: de Giulia Quadrifoglio. Onder de kap huist een zes-cilinder in V, longinhoud van 2,9 liter, bijgestaan door een dubbele turbo. Alfa Romeo kreeg er wat hulp voor van de buren van Ferrari, meer bepaald van het team dat verantwoordelijk is voor de California T. Het resultaat is een Italiaanse cavalerie van 510 paarden en een maximaal koppel van 600 Nm. Gebruik je die sans réserve, dan snijden de pres-taties iedere adem af. Sprintje naar honderd per uur trekken in niet eens vier seconden, en zo. Formule 1 achterna. Pieken voorbij driehonderd per uur. Voor de rest, speerpunttechnologie. Zoals de aandrijfas, die al dat geweld naar de achterwielen moet transpor-teren: gemaakt van koolstofvezel.

Als het iets minder maar nog altijd gespierd mag, dan is er de Giulia Veloce. Inderdaad, Italiaans voor snel. Snel maar veilig, daarvoor zorgt vierwielaandrijving die de 280 paarden van de tweeliter turbo met kunde verspreidt. Ook qua uiterlijk en afwerking springt de Veloce in het oog: de ramen en B-stijl, tussen voor- en achterdeuren, zijn in glanzend zwart en benadrukken de dynamische aard van deze versie. Achteraan zien we onderaan een diffusor, technologie uit de formule 1. In het interieur: aluminium in het dashboard en geperforeerd leder. De lichtmetalen velgen van 18 inch zetten een stoere auto op het asfalt.

Het ene jaar gleed over in het andere. Vanuit 1967, over naar 1968. Buiten dwarrelde de sneeuw naar beneden. De treinreis naar Italië duurde lang, maar fascineerde de jongen elke seconde. Carezza - de eerste verre bestemming van je leven vergeet je nooit meer. Bij het kleine stationnetje wachtte de hotelbaas ons op. In hoogsteigen persoon. Hij bracht ons naar zijn hotel. Dat deed hij in een Alfa Romeo Giulia 1300. Skilessen? Nieuwe vriendjes? Op de harde schijf van onze herinneringen staat alleen nog die rit van het station naar het hotel gebrand. Nooit gewist.Opnieuw kantelt het jaar, 2016 schuift door naar 2017. De Giulia 1300, met al zijn afgeleide versies als de Giulia Ti of de Giulia Super, is intussen een fel gegeerde oldtimer. Maar Alfa Romeo heeft opnieuw een Giulia in de showroom. Modeljaar 2017. Alfa Romeo positioneert hem als concurrent voor de Duitse berlines (de 3-Reeks, de A4) die populair zijn als bedrijfswagen. Bij een vergelijkende test in een gezaghebbend Frans autoblad kwam hij zelfs met vlag en wimpel als winnaar te voorschijn. Toch is zo'n test een beetje naast de kwestie. Een Alfa haal je (ook of vooral?) in huis omdat autorijden zo veel meer is dan efficiënte mobiliteit, comfort en hoge restwaarde - of wat dan ook. Omdat een auto je ook kan verleiden met zijn contouren, zijn charisma. Omdat hij je zinnen prikkelt zodra de motor aanslaat. Even rationeel denken - nooit makkelijk als je net de Giulia hebt geparkeerd. Natuurlijk is dit model ook een game changer in de wereld van de bedrijfswagens. Dat dankt hij aan drie grote troeven: zijn dieselmotor, zijn rijgedrag en zijn lijn. Gooi de motorkap open en je vindt geen piepkleine turbodiesel van anderhalve liter, of zo. De hang naar downsizing, ze hebben ervoor gepast bij Alfa. Twee komma twee liter, het is en blijft wetenschappelijk bekeken dan ook de best mogelijke cilinderinhoud voor een vierpitter. In zeven seconden neemt hij de Giulia vanuit stilstand naar 100 km/u. Dankzij zijn riante longinhoud heeft de Giulia 2.2d genoeg aan 4,2 liter voor honderd kilometer. En weldra komt er ook een versie van de dieselmotor die amper 99 gram C02 uitstoot. Maar het meest raakten we onder de indruk van het rijgevoel. Het chassis is een pareltje van evenwicht. Met een gewillige voortrein die zich moeiteloos en snel in de bocht laat zetten. Sportief, snedig, direct. Een auto ook die veranderlijk van aard is, en die aard kies je zelf. Links van de versnellingspook zit de DNA-schakelaar. De wat? Wel, met een druk op de knop verander je het DNA van de Giulia. Van prioriteit voor comfort tot sportief, zeg maar dynamisch. Maar ook zo zuinig mogelijk. Motor en automatische versnellingsbak gaan zich dan telkens anders gedragen.Het uitmuntende stuurgevoel van de nieuwe Giulia is geen gelukstreffer. Waarom niet? Lang verhaal. De Giulia is een auto waar liefhebbers van het genre al lang op wachten. In het gamma van Alfa Romeo vult hij de leemte in die ontstond toen de productie van de 159 in september 2011 werd gestaakt. Vijf jaar zonder middelgrote berline in het gamma: het is lang voor een autoconstructeur. Het weekte ook twijfel los bij de gespecialiseerde pers - "wat spoken die Italianen toch uit?".Maar dat lange wachten op de Giulia was eigenlijk niet meer dan normaal. Alfa Romeo wilde niet het minste risico nemen. Het zette een eliteteam van designers, ingenieurs, stilisten en andere specialisten op het project. Allemaal toppers in hun vakgebied. Maar ook mensen die hun tijd nodig hebben. Die kregen ze, en ook carte blanche om iets unieks te creëren: van de eerste schets die op papier verscheen tot de laatste moer die werd vastgedraaid, alles in de Giulia is nieuw. En compromisloos. Voorbeeldje? In het platform zit niet alleen zeer elastisch ijzer, maar ook composietmaterialen en aluminium. Om gewicht te besparen en een zo handzaam mogelijk rijgedrag te genereren. Geen enkel onderdeel is overgenomen van bestaande modellen. Sommige technische keuzes zijn op zijn minst gewaagd. Zoals achterwielaandrijving, conditio sine qua non voor echt rijplezier. Het was geleden van de haast iconische Alfa 75 dat de Italiaanse constructeur een berline met achterwielaandrijving in de showroom parkeerde.De Giulia is ook voor Alfa Romeo zelf een game changer. Met de Giulia naast de Mito, Giulietta en 4C heeft het merk opnieuw een volledig gamma. De Italianen staan weer helemaal op de wereldkaart van de auto. wwww.alfaromeo.beTEKST JO BOSSUYTAlfa Romeo heeft een reputatie als sportief merk hoog te houden. Natuurlijk is er dan ook een bloedsnelle variant van de Giulia: de Giulia Quadrifoglio. Onder de kap huist een zes-cilinder in V, longinhoud van 2,9 liter, bijgestaan door een dubbele turbo. Alfa Romeo kreeg er wat hulp voor van de buren van Ferrari, meer bepaald van het team dat verantwoordelijk is voor de California T. Het resultaat is een Italiaanse cavalerie van 510 paarden en een maximaal koppel van 600 Nm. Gebruik je die sans réserve, dan snijden de pres-taties iedere adem af. Sprintje naar honderd per uur trekken in niet eens vier seconden, en zo. Formule 1 achterna. Pieken voorbij driehonderd per uur. Voor de rest, speerpunttechnologie. Zoals de aandrijfas, die al dat geweld naar de achterwielen moet transpor-teren: gemaakt van koolstofvezel.Als het iets minder maar nog altijd gespierd mag, dan is er de Giulia Veloce. Inderdaad, Italiaans voor snel. Snel maar veilig, daarvoor zorgt vierwielaandrijving die de 280 paarden van de tweeliter turbo met kunde verspreidt. Ook qua uiterlijk en afwerking springt de Veloce in het oog: de ramen en B-stijl, tussen voor- en achterdeuren, zijn in glanzend zwart en benadrukken de dynamische aard van deze versie. Achteraan zien we onderaan een diffusor, technologie uit de formule 1. In het interieur: aluminium in het dashboard en geperforeerd leder. De lichtmetalen velgen van 18 inch zetten een stoere auto op het asfalt.