"Tien jaar geleden was ik aan het werk aan een huis van Mick Jagger in Londen, een zestiende-eeuws pand dat nog had toebehoord aan Hendrik VIII. Op een wandeling in Cheyne Walk kwam die olifantenenkelband op mijn pad, want zo noem ik dat graag: ik was er niet naar op zoek, maar het was zoiets buitengewoons dat mijn oog er meteen op viel. Ook de geschiedenis ervan vond ik fascinerend. Het olifantensieraad behoorde eerder toe aan Colin Tennant, een Britse adellijke die - hij stierf in 2010 - eigenaar was van het eiland Moustique, waar ook Mick Jagger een h...

"Tien jaar geleden was ik aan het werk aan een huis van Mick Jagger in Londen, een zestiende-eeuws pand dat nog had toebehoord aan Hendrik VIII. Op een wandeling in Cheyne Walk kwam die olifantenenkelband op mijn pad, want zo noem ik dat graag: ik was er niet naar op zoek, maar het was zoiets buitengewoons dat mijn oog er meteen op viel. Ook de geschiedenis ervan vond ik fascinerend. Het olifantensieraad behoorde eerder toe aan Colin Tennant, een Britse adellijke die - hij stierf in 2010 - eigenaar was van het eiland Moustique, waar ook Mick Jagger een huis heeft. Zo gaat dat dan, op het moment dat je je verdiept in iets, kom je opeens overal signalen tegen die je doen denken aan datgene waar je op dat moment mee bezig bent. "Het stuk is kostbaar, dus ik bewaar het in de kluis en haal het er soms uit om te laten zien. Het is een typisch conversation piece, een traditie die we spijtig genoeg niet meer kennen in onze westerse moderne wereld. Vroeger bewaarden mensen hun familiestukken of kostbare persoonlijke bezittingen in afgesloten kasten. Af en toe, tijdens een etentje bijvoorbeeld, haalden ze dan een bepaald voorwerp uit de kast om het verhaal ervan te vertellen aan de gasten. Ik vind dat een mooi gebruik. Ik houd niet zo van de moderne gewoonte om gewoon alles open en bloot uit te stallen of op te hangen in je huis. Zo wordt je huis een decor, of anders een huis vol spullen waar we ons ooit aan hebben gehecht maar die in se niet zo belangrijk zijn. "Hoe ouder ik word, hoe minder ik waarde hecht aan spullen. Daarom heb ik een paar jaar geleden zo'n vierhonderd objecten uit mijn huis laten veilen en eerlijk, ik voelde me beter nadien. Het is een kwestie van kunnen loslaten. "Ik bewaar het olifantensieraad in een zijden sjaal, want als je lucht laat aan zilver, gaat het oxideren. Ik ben niet per se een grote zilverfanaat, ik houd van de mix tussen ruw en elegant. Een stevige houten tafel met daarop verfijnd zilverwerk bijvoorbeeld. Alles in één sfeertje, dat is niets voor mij. Wat mij het meeste interesseert, zijn objecten die geleefd hebben, of het nu zilverwerk of oud glaswerk is. "Ik houd enorm van Londen en ging er vroeger tot twee keer per week heen, vaak voor een dag op en neer. Als hoofdstad van de Commonwealth een multi-eclectische samenleving. Alle culturen hebben een link met Londen."