Het fenomeen van Mitbestimmung biedt Duitse werknemers de kans de koers van hun werkgever bij te sturen in de raad van bestuur. Zonder het Duitse model te willen verheerlijken, heeft het perspectief dat de werknemers en de directie samen over de toekomst van hún onderneming kunnen beslissen, voordelen. Al was het maar dat zo'n rechtstreekse dialoog heel wat onproductieve, vrijblijvende provocaties kan vermijden.

Maar het kan ook zonder Mitbestimmung. Goed veertien jaar geleden vonden de vakbonden en de directie van bpost elkaar in de noodzaak te moderniseren. Een van de controversiële instrumenten voor die modernisering was de Georoute-software. Dat planningssysteem moest het mogelijk maken hetzelfde werk te doen met almaar minder postbodes. Die afslanking zou uiteindelijk toelaten in een digitaliserende wereld een nieuw Sabena-scenario te vermijden en het werk van heel wat postmannen te redden.

Mitbestimmung bij bpost

Zoveel jaren na de invoering van de Georoutes geeft een vernieuwde versie van hetzelfde computerprogramma aanleiding tot een barst in de sociale rust bij bpost. Van een mastodont met 40.000 werknemers is bpost intussen afgeslankt tot een van de meest performante postbedrijven van Europa met net geen 25.000 werknemers. Dik vijf seconden krijgt een postbode nog om een brief te bussen. De vakbonden hingen aan de alarmbel, inclusief een stakingsdreiging.

Vorige week beloofde de directie van bpost daarom 150 aanwervingen om de werkdruk te verminderen en vijlde ze de scherpste kantjes van het vernieuwde Georoute-systeem af. Twee van de drie bonden reageerden positief. Ongetwijfeld komen er nog sociale conflicten bij bpost aan, maar hopelijk blijft ook de dialoog tussen de bonden en de directie open. Privileges of geldgewin blijven het best ondergeschikt aan het langetermijnperspectief voor welvaart en werk.