Het is ochtend. De barkruk naast het rode licht in het bordeel is leeg.

Ik ga binnen en ontmoet Leen, de bordeelhoudster. In een achterkamer toont ze mij drie dames, die roerloos in een zetel zitten.

"Dit zijn Lisa, Chloé en Emma", zegt ze.

"Slapen ze?" fluister ik.

"Nee, hun batterijen laden op. Ze hebben heel de nacht gewerkt."

Nu pas zie ik dat hun hoofden aan kabels hangt.

"Lisa, Chloé en Emma zijn onze nieuwe seksrobots", lacht Leen.

Ik bestudeer ze van nabij. "Ze zijn uitgerust met sensoren en kunstmatige intelligentie", zegt Leen. "Ze reageren op aanraking en kreunen op het juiste moment. Ze kennen je verjaardag. Ze onthouden je favoriete standje. Ze zijn geweldig. Eens proberen?"

"Ik euh..."

Voor ik heb geantwoord, haalt Leen Chloé, de bruinogige met blonde haren, uit het stopcontact. Chloé gaat onmiddellijk rechtop zitten en kijkt me glimlachend aan. Ze knippert met haar ogen.

"Raak me aan", zegt Chloé zwoel. Ik streel verlegen over haar knie. Die voelt koud aan, maar haar huid lijkt griezelig echt.

"Ze moet nog wat opwarmen", zegt Leen. "Ik laat jullie nu alleen. Maar pas op. Chloé kan lief en teder zijn, maar ook hard en vernederend. Ze voert zwoele gesprekken. Maar ze kent ook het woordje nee."

"Neeee!" roept iemand plots luid. We lopen door de gang naar de kamer waar het geluid vandaan kwam. Een man holt de trap af. Op het bed ligt een naakte pop, arm afgebroken, been uit de kom. Gemolesteerd.

"Dit gebeurt wel meer", zegt Leen. "Met wat reparatie komt ze er wel door."

"Hebben mannen bij seksrobots minder remmingen?" vraag ik.

"Zeker. De verlegenheid verdwijnt snel. Ze durven zonder schaamte hun lusten bot te vieren. Grote piemel, kleine piemel, het maakt niet uit."

"Maar waarom in een bordeel?" vraag ik.

"Gewone koppels halen ze niet in huis. Het zijn niet de naar plastiek ruikende opblaaspoppen van vroeger, hé. Die seksrobots zijn zo goed, dat wat je er ook mee doet overspel is. Daar komt ruzie van. En echtscheidingen. En trouwens, je wil niet dat de poetsvrouw ze vindt in de kast", lacht Leen.

Dan toont ze me een andere kamer. Er hangen tientallen seksrobots aan de muur.

"Dit zijn poppen van bekende zangeressen en actrices. Seks met hen is een unieke beleving en heel populair", zegt Leen.

De poppen zien er levensecht uit. Ik herken er verschillende. Zelfs de K3-meisjes ten tijde van hun gloriejaren hangen ertussen.

"Volgende maand hebben we een nieuw aanbod met acteurs en zangers voor de dames", zegt Leen trots.

Dan fluistert ze. "Dit is iets bijzonders. Ze toont mij een kamer met een vijftal seksrobots, hun hoofden zijn bedekt met een doek.

"Elke man kent wel een vrouw die zijn verbeelding op hol doet slaan. Vaak is dat een collega. Bij ons kan je opnames van die droomvrouw, die je met je smartphone gemaakt hebt, binnenbrengen. Daarmee maken wij een seksrobot. Het is echt verbluffend. Hun omtrek, hun verhoudingen, zelfs hun stem, alles klopt. Het intiem zijn is exclusief en discretie is gegarandeerd. Die ultieme fantasie omzetten naar de realiteit is voor sommige mannen onbetaalbaar."

"Wonderlijk hoe het oudste beroep ter wereld erin is geslaagd de nieuwe technologie te omarmen", zeg ik.

"Wij maken ook mensenhandel met prostituees en sekstoerisme naar landen als Thailand overbodig", vult Leen aan.

"Kom volgende week terug. Ik heb nog een verrassing", zegt Leen mysterieus, terwijl ze mij filmt met haar smartphone.

Buiten zitten Lisa, Chloé en Emma op een barkruk voor het raam. Ze lachen en wenken en hebben veel succes.

Een week later sta ik er opnieuw.

Leen brengt mij naar een kamer waar een pop mij verleidelijk aankijkt. Ze lijkt als twee druppels water op mij.

"Hier kan je intiem zijn met jezelf. Een unieke beleving die enkel mogelijk is met een seksrobot. Je overstijgt er de wildste dromen van Narcissus mee", zegt Leen.

Ze verlaat de kamer.

Stil zit ik op bed, naast mijn seksrobot.

"Rustig maar", zegt hij zwoel. "Alles komt goed."

Hij wrijft met zijn handen door mijn haar en aait zacht over mijn wang.