De verzekeringssector kampt met gemengde gevoelens. Eerst het goede nieuws. De crisis biedt wel degelijk kansen. Voor kleine en middelgrote (niche)verzekeraars met name. Die werpen zich op als valabel alternatief voor de grote boîtes die in sommige gevallen zwaar op hun bek gingen de voorbije maanden - en eventueel met vergaand knip- en plakwerk - bezig zijn in hun organisatiestructuur. Ook de verzekeringsmakelaars achten het niet onmogelijk dat ze er in 2010 meer particuliere klanten bij krijgen. Mensen die hun aloude bank-verzekeraar niet langer vertrouwen en zoeken naar persoonlijk advies over hun verzekeri...

De verzekeringssector kampt met gemengde gevoelens. Eerst het goede nieuws. De crisis biedt wel degelijk kansen. Voor kleine en middelgrote (niche)verzekeraars met name. Die werpen zich op als valabel alternatief voor de grote boîtes die in sommige gevallen zwaar op hun bek gingen de voorbije maanden - en eventueel met vergaand knip- en plakwerk - bezig zijn in hun organisatiestructuur. Ook de verzekeringsmakelaars achten het niet onmogelijk dat ze er in 2010 meer particuliere klanten bij krijgen. Mensen die hun aloude bank-verzekeraar niet langer vertrouwen en zoeken naar persoonlijk advies over hun verzekeringspakket. Toch is dat een onzekere voorspelling, want het blijft nagelbijtend afwachten wat de consument precies doet als de crisis achter de horizon verdwijnt. Nu het slechte nieuws. De crisis doet de vraag naar verzekeringsproducten teruglopen, en die tendens zal in 2010 niet meteen worden omgebogen. Minder inkomsten dus. Het omzetverlies van de sector sinds de crisis loopt in de miljarden. In het segment van de transportverzekeringen, bijvoorbeeld, zijn de premie-inkomsten de eerste negen maanden van 2009 met 18 procent teruggevallen in vergelijking met dezelfde periode van 2008. De kredietverzekeringen doen het nog net iets slechter. Grote uitzondering zijn de groepsverzekeringen, waar de omzet met een schuchtere 3 procent steeg in de eerste drie kwartalen van 2009. Het besef dat een aanvullend pensioen noodzakelijk is, begint blijkbaar door te dringen - ondanks de crisis. Toch een beetje soelaas. Ook de financiële inkomsten van de verzekeraars worden aangetast door de erg lage intresten op beleggingen. 2008 was een rampjaar door de malaise op de beurzen en de alomtegenwoordige toxische beleggingsproducten die plots niks meer waard waren. In 2009 zijn de financiële markten zich beginnen te herpakken, maar niet in die mate dat verzekeraars er al volop de vruchten van kunnen plukken. Hun financiële inkomsten kunnen de operationele verliezen nog steeds niet compenseren en beterschap is niet meteen in zicht. Premieverhogingen bij de schadeverzekeringen zijn een onvermijdelijk gevolg. Die stijgende tendens krijgt stilaan vorm in bijvoorbeeld auto- en brandverzekeringen voor particulieren en wordt in het eerste geval verder aangewakkerd door het stijgende aantal vluchtmisdrijven, het stijgende aantal ongevallen met alcoholintoxicatie en het stijgende aantal fraudegevallen. Typisch voor economisch zwaar weer allemaal. Het zijn de verzekeraars die moeten opdraaien voor de geleden schade, zodat velen onder hen zich verplicht zien om hun tarieven te verhogen. Ook bij de verzekeringsproducten voor bedrijven hangen premieverhogingen in de lucht, want in die segmenten zien verzekeraars hun inkomsten ook fors teruglopen. De premieniveaus worden er berekend op basis van het zakencijfer van de bedrijfsklant. Dat is de jongste maanden danig teruggelopen. Premieniveaus kunnen ook afhangen van het aantal personeelsleden of van de waarde van de bedrijfsgebouwen. Twee zaken die van hun pluimen verloren. Kortom, de verzekeraars zien zich verplicht om hun premies te verhogen. Celine De Coster2010 Beterschap is niet meteen in zicht.