FOLIE KRIMPT IN.
...

FOLIE KRIMPT IN.De sector van de kunststofverwerkers davert op zijn grondvesten. Nederlandse chemiereuzen, zoals DSM en Shell-dochter Wavin, verkopen hun huisvuilzakkendivisies aan respectievelijk Fardem Belgium en SP Metall. De Belgische UCB-groep zet in maart '96 haar verpakkingsafdeling in het uitstalraam. Op 11 april jongstleden vraagt Ewald Schoeller, Europees marktleider met een productie van 120.000 ton per jaar, het gerechtelijk concordaat aan. Twee maanden eerder leggen de Belgische filialen Unisac en Vistal (zie Trends, 22 februari 1996) er het bijltje bij neer. Geert Scheys, secretaris-generaal van Fechiplast, de Belgische vereniging van kunststofverwerkers : "De productie van plastic foliën is rechtstreeks afhankelijk van het verbruikersgedrag. Aangezien vorig jaar de privé-consumptie achteruitging, daalde ook de vraag naar verpakkingen in polyethyleen (PE) op Europees vlak met zo'n 3 à 4 %. Bovendien stijgen de grondstofprijzen sinds januari '96 opnieuw. Gekoppeld aan een structurele overcapaciteit leidt deze situatie soms tot dumpingprijzen, waardoor de marges voor de bedrijven onder druk komen of zelfs onder nul duikelen met de gekende faillissementen, zoals Vistal ( nvdr. dat een put van 2 miljard frank achterlaat), tot gevolg." De markt in België traditioneel een land van halffabrikaten is verzadigd. Ruim 33 ondernemingen produceren samen zo'n 314.000 ton PE-zakken en -films per jaar. De lokale consumptie bedraagt 195.000 ton. De export is dubbel zo hoog als de import. In heel West-Europa, dat jaarlijks meer dan 5 miljoen ton PE-film consumeert, vindt een stagnatie plaats. Sinds '91 stijgt de vraag met gemiddeld 1,9 % per jaar, wat in vergelijking met het vorige decennium een gevoelige daling betekent. In Duitsland gaan verschillende bedrijven over de kop met als dieptepunt het recente concordaat van Ewald Schoeller en zijn dochterfirma's Aldo en Dostro, na BPI (Engeland) de tweede grootste groep in Europa met een totale capaciteit van 120.000 ton per jaar. Insiders wijten deze val aan een gebrekkig management, gecombineerd met grote volumes en lage prijzen waarmee een te snelle expansie werd nagestreefd. Toch ziet Scheys de toekomst van PE-folie niet somber in : "Wel is de tijd van ongebreidelde groei voorbij. De kunststofindustrie wordt een traditionele sector. Na alle herstructureringen vindt nu een stabilisatie plaats, waarin de zwakke broertjes verdwijnen en de overlevers elk hun deel van de koek nemen. De selectieve inzameling van huisvuil waarbij voor iedere afvalsoort een aparte verpakking kan worden gevraagd vangt de dalende vraag naar klassieke verpakkingen op. Ook de milieudiscussie, waarbij plastic in het begin als grote vervuiler werd voorgesteld, wordt op een meer rationele wijze gevoerd. Thans bepalen de ecobalansen de markt. Expansie is vooral nog mogelijk in Oost-Europa. Aangezien kunststoffen per definitie slechts weinig kosten, biedt export van halffabrikaten geen kansen. Daarom investeren bedrijven, zoals Deceuninck Plastics en Recticel, in de bouw van productie-eenheden ter plaatse." GEERT SCHEYS (FECHIPLAST) De tijd van de ongebreidelde groei is voorbij.