Eindelijk kunnen we weer genieten van Don Quichot. Barber van de Pol zorgde voor een vranke vertaling, die opgeluisterd wordt door de bekende illustraties van Gustave Doré. Om te koesteren.
...

Eindelijk kunnen we weer genieten van Don Quichot. Barber van de Pol zorgde voor een vranke vertaling, die opgeluisterd wordt door de bekende illustraties van Gustave Doré. Om te koesteren.Op 23 april 1616 stierven zowel William Shakespeare als Miguel de Cervantes Saavedra. Op thematisch en verteltechnisch vlak heiden beide coryfeeën tal van mijlpalen op de bühne en in het boek. Nochtans volgde Cervantes geruime tijd de modes in het theater en de literatuur van het laat-16de-eeuwse Spanje. Dat geldt zeker voor zijn blijspelen. Toch komt hij ook verrassend uit de hoek met geraffineerde komische stukken, die de boertige kluchten ver overvleugelen. Uit Italië, waar hij geruime tijd als soldaat in het leger van Napels vocht, brengt hij de verfijnde novelle mee. Onsterfelijk wordt hij pas met de op latere leeftijd uitgebrachte De vernuftige edelman Don Quichot van La Mancha, waarin hij ook zijn vijfjarige gijzeling in Algiers en zijn trektochten door Spanje verwerkt. Net die Don Quichot leek aanvankelijk zijn tijd niet te overleven. Het lijvige werk (verschenen in twee delen in 1605 en 1615) was immers een parodie op de kioskromannetjes of de soaps van die periode : de populaire ridderroman. Cervantes raakte echter een gevoelige snaar aan, al klopt die uitdrukking hier niet. Het gaat immers om een appelleren aan zowel het onderbewuste, symbolische als universele. Uiteraard stond boven dit alles de lach. Aan de oppervlakte is de turf niets meer dan een kolderesk feuilleton over een zielenpoot. De sukkel stapt als het ware een verheven ridderroman binnen en begint zijn kruistocht tegen alles wat schots en scheef is. Jammer genoeg doet hij dat zo knullig, dat de naam spreekwoordelijk werd voor onberedeneerd en onpraktisch idealisme. Zijn metgezel, de nuchtere ezelberijder Sancho Panza, geraakte ook in het woordenboek als type van de nuchtere, materialistische levenshouding. Dan hebben we het nog niet over het vechten tegen windmolens. Don Quichot en Sancho Panza kunnen echter ook gelezen worden als een afsplitsing van emotie en verstand. Dat laatste probeert de brokken van het gevoel en het idealisme te vermijden. De Nederlandse Barber van de Pol zorgde voor een nieuwe vertaling, die het boek echt genietbaar maakt. Ze vertaalde fris, vrank en zonder poespas. Het leesplezier mag niet worden vergald door betweterij of smorende angstvalligheid, vindt ze. Noten hoeven we dus niet te zoeken. Cervantes' tijdgenoot Quevedo noemde noten overigens al "pispotten onder het bed van een boek." Uitg. Athenaeum/Polak & Van Gennep, 2 delen, 1206 blz., 2500 fr. LUC DE DECKER