Vorige week bezocht Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) de Beierse hoofdstad München. Hij opende er het Science and Technology Office van de Vlaamse exportorganisatie FIT.

Ondergetekende schoof aan voor een diner, samen met één andere uitverkoren Belg die in Beieren woont en werkt. De collega werkt voor BMW. Wij mochten het reilen en zeilen van het sociaal-economische leven in Beieren toelichten aan de minister-president. Uiteraard spraken we over de recente federale verkiezingen. En over de Europese Unie. We haalden voorbeelden uit het dagelijkse leven aan van hoe de vrijheid van verkeer, goederen en personen allerminst vlekkeloos verloopt. Er is bijvoorbeeld geen Europees draagvlak rond sociale zekerheid, fiscaliteit en burgerlijke zaken. Europa moet daar nog een hele weg afleggen.

Vooral één onderwerp leidde tot veel animositeit aan tafel. Tijdens de openingsspeech in het Science en Technology Center benadrukte de Vlaamse minister-president de "Vlaamse bescheidenheid" en "het verstoppen van de identiteit". Dat in tegenstelling tot onze noorderburen. En de Beiers.

Wij, Vlamingen, moeten ons beter profileren en onze identiteit afmeten zoals de Beier dat doet.

Eerst de gelijkenissen. Beide regio's kwamen pas na de jaren zestig tot economische bloei. Voordien waren ze het economische kneusje in hun land. Hun huidige bloei steunt op nieuwe technologie en diensten, niet op klassieke, vervuilende industrie. In beide regio's bevinden zich prestigieuze universiteiten, een uitgebreid netwerk van start-ups en een hele rist verborgen kampioenen onder de kmo's. Die laatste leveren in Beieren 80 procent van het bruto binnenlands product. Niet alleen Audi, BMW, infineon, Siemens en adidas, maar ook een hele reeks kmo's vormen dus de ruggengraat van de economie.

En wat is het verschil tussen beide regio's? De fierheid en de identiteit van een Beier. Het gevoel dat men hier heeft, kan ik het best vergelijken met mijn Limburg-gevoel (mijn roots), maar dan vertienvoudigd! "Mia san Mia", ofwel "wij zijn wij", is niet zomaar een spreuk op de sportshirts van de spelers van FC Bayern. Die spreuk wordt hier echt geleefd. Geen feest zonder knödel, bier of lederhose. Geen officiële opening of speech zonder de lokale klederdracht, die men met fierheid draagt. Geen bescheidenheid of zeker niet willen opvallen, zoals de doorsnee-Vlaming. Nee, fier met de borst vooruit de wereld tonen wie ze zijn en waartoe ze in staat zijn. Dat is het grootste verschil met Vlaanderen, want ook de Vlaming is een harde noeste werker die van het leven houdt. Zonder knödel, brezel en schweinshaxe, maar wel met bier, mosselen en chocolade. Wij, Vlamingen, moeten ons beter profileren en onze identiteit afmeten zoals de Beier dat doet. Laptop en lederhose sturen ze de wereld in, om het bloeiende economische leven voort uit te bouwen. Stilstaan is achteruitgaan!

Vorige week bezocht Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) de Beierse hoofdstad München. Hij opende er het Science and Technology Office van de Vlaamse exportorganisatie FIT. Ondergetekende schoof aan voor een diner, samen met één andere uitverkoren Belg die in Beieren woont en werkt. De collega werkt voor BMW. Wij mochten het reilen en zeilen van het sociaal-economische leven in Beieren toelichten aan de minister-president. Uiteraard spraken we over de recente federale verkiezingen. En over de Europese Unie. We haalden voorbeelden uit het dagelijkse leven aan van hoe de vrijheid van verkeer, goederen en personen allerminst vlekkeloos verloopt. Er is bijvoorbeeld geen Europees draagvlak rond sociale zekerheid, fiscaliteit en burgerlijke zaken. Europa moet daar nog een hele weg afleggen. Vooral één onderwerp leidde tot veel animositeit aan tafel. Tijdens de openingsspeech in het Science en Technology Center benadrukte de Vlaamse minister-president de "Vlaamse bescheidenheid" en "het verstoppen van de identiteit". Dat in tegenstelling tot onze noorderburen. En de Beiers. Eerst de gelijkenissen. Beide regio's kwamen pas na de jaren zestig tot economische bloei. Voordien waren ze het economische kneusje in hun land. Hun huidige bloei steunt op nieuwe technologie en diensten, niet op klassieke, vervuilende industrie. In beide regio's bevinden zich prestigieuze universiteiten, een uitgebreid netwerk van start-ups en een hele rist verborgen kampioenen onder de kmo's. Die laatste leveren in Beieren 80 procent van het bruto binnenlands product. Niet alleen Audi, BMW, infineon, Siemens en adidas, maar ook een hele reeks kmo's vormen dus de ruggengraat van de economie. En wat is het verschil tussen beide regio's? De fierheid en de identiteit van een Beier. Het gevoel dat men hier heeft, kan ik het best vergelijken met mijn Limburg-gevoel (mijn roots), maar dan vertienvoudigd! "Mia san Mia", ofwel "wij zijn wij", is niet zomaar een spreuk op de sportshirts van de spelers van FC Bayern. Die spreuk wordt hier echt geleefd. Geen feest zonder knödel, bier of lederhose. Geen officiële opening of speech zonder de lokale klederdracht, die men met fierheid draagt. Geen bescheidenheid of zeker niet willen opvallen, zoals de doorsnee-Vlaming. Nee, fier met de borst vooruit de wereld tonen wie ze zijn en waartoe ze in staat zijn. Dat is het grootste verschil met Vlaanderen, want ook de Vlaming is een harde noeste werker die van het leven houdt. Zonder knödel, brezel en schweinshaxe, maar wel met bier, mosselen en chocolade. Wij, Vlamingen, moeten ons beter profileren en onze identiteit afmeten zoals de Beier dat doet. Laptop en lederhose sturen ze de wereld in, om het bloeiende economische leven voort uit te bouwen. Stilstaan is achteruitgaan!