Toen Paul Matthys (53), de enige Belg in het directiecomité van de staalgroep Arcelor, vorige week te gast was op een Trends Inside lunchgesprek, maakte hij het meteen duidelijk: over de sluiting van Cockerill Sambre wou hij weinig of niets kwijt. Te gevoelige materie, zeker voor een Vlaming die in de directie zetelt. Matthys heeft trouwens geen boodschap aan analyses van zijn sector wanneer ze niet in een Europees perspectief worden geplaatst. Matthys: "Arcelor is de wereldmarktleider, maar heeft vooral een Europees imago. De groep haa...

Toen Paul Matthys (53), de enige Belg in het directiecomité van de staalgroep Arcelor, vorige week te gast was op een Trends Inside lunchgesprek, maakte hij het meteen duidelijk: over de sluiting van Cockerill Sambre wou hij weinig of niets kwijt. Te gevoelige materie, zeker voor een Vlaming die in de directie zetelt. Matthys heeft trouwens geen boodschap aan analyses van zijn sector wanneer ze niet in een Europees perspectief worden geplaatst. Matthys: "Arcelor is de wereldmarktleider, maar heeft vooral een Europees imago. De groep haalt 75 % van haar omzet in Europa." Arcelor is een gigant met een productie van 44 miljoen ton staal en een personeelsbestand van 102.000 werknemers. Negentig procent daarvan is in Europa tewerkgesteld. Vorig jaar boekte de groep een bedrijfswinst van 780 miljoen euro, in plaats van de verwachte 840 miljoen euro. PAUL MATTHYS (ARCELOR). "Zo ziet het er inderdaad naar uit. Maar er is al een heel lange weg afgelegd. De staalsector is natuurlijk niet meer te vergelijken met die van twintig jaar geleden. In 1981 waren de meeste staalondernemingen publiek, vandaag is alles geprivatiseerd. De sector heeft zijn rationalisering en globalisering allang doorgemaakt. Wat nu Cockerill heet, bestond in 1950 nog uit zestien bedrijven." MATTHYS. "Het is een goede onderneming en zal dat over tien jaar nog zijn, daar twijfel ik niet aan. We zijn in Zelzate trouwens bezig met een uitbreiding van de hoogovens." MATTHYS. "Staal is geen ouderwetse nijverheid. Er worden bijvoorbeeld meer en meer gebouwen opgetrokken in staal in plaats van in beton, zeker in gebieden waar er veel aardbevingen gebeuren. Het is een materiaal met onbeperkte mogelijkheden en er wordt nog altijd gewerkt aan de verbetering van de kwaliteit. Staal is ook perfect recycleerbaar: een derde van de staalproductie is het resultaat van schroot dat werd bewerkt." MATTHYS. "De regeling van de Kyoto-normen is artificieel. Omdat een aantal landen zoals Amerika het protocol niet heeft goedgekeurd, zullen andere landen moeten opdraaien voor de verregaande reductie van de broeikasgassen. Europa wil zelfs drie jaar vroeger starten dan de vooropgestelde datum van 2008. "Het grote probleem is dat de maatregelen anti-Europees zijn. De investering in verbeteringen die we in de ene fabriek doorvoeren, kunnen we niet elders compenseren. Ze zijn dus niet overdraagbaar. Als je weet dat de grotere Europese staalproducenten zoals Thyssen en Corus vooral in Europa zelf actief zijn, wordt dat een probleem. Ik denk dat men inzake Kyoto niet goed weet waarmee men bezig is." MATTHYS. "Als Europa op dat vlak maatregelen neemt, is het als reactie op de VS. Onze maatregelen zijn binnen de internationale verdragen correcter totstandgekomen dan de Amerikaanse. Bij ons is de behoefte tot beschermende maatregelen veel kleiner, omdat er in Europa heel vroeg druk ontstond om te herstructureren of de productiviteit te verhogen." MATTHYS. "Ik heb daar geen enkel probleem mee." Alain Mouton"Het ziet ernaar uit dat de tewerkstelling in de staalsector nog verder zal zakken."