"Moeder Aarde wil ons echt te grazen nemen deze keer", deed op 5 september een meme de ronde in de stad Chengdu. "Eerst stuurt ze een ongeziene hittegolf op ons af. We gaan massaal naar de indoorzwembaden om verkoeling op te zoeken. Daar doet covid de ronde, dus de stad gaat in lockdown en we zitten met z'n allen opgesloten in onze hoogbouwappartementen. Ten slotte volgt een aardbeving om ons collectief af te maken."
...

"Moeder Aarde wil ons echt te grazen nemen deze keer", deed op 5 september een meme de ronde in de stad Chengdu. "Eerst stuurt ze een ongeziene hittegolf op ons af. We gaan massaal naar de indoorzwembaden om verkoeling op te zoeken. Daar doet covid de ronde, dus de stad gaat in lockdown en we zitten met z'n allen opgesloten in onze hoogbouwappartementen. Ten slotte volgt een aardbeving om ons collectief af te maken." Het is een wrede zomer voor het bestuur van de provincie Sichuan en de meest bewogen zomer van mijn tienjarige verblijf in China. Eerst de hittegolf. Een normale zomer in Chengdu is een weekje pieken boven 40 graden, voorafgegaan door weken van bakken regen van 's ochtends tot 's avonds. Die neerslag bleef grotendeels uit dit jaar. In ruil kregen we zes weken een blauwe hemel en een stralende zon, met temperaturen boven 40 graden en een ellendige hitte die dag en nacht bleef hangen in straten. Elke ochtend vloekte ik binnensmonds bij het zien van die brandende bol aan de hemel. Nog voor het koffiezetten ging de airco aan het werk om ons zuidgerichte appartement niet te laten veranderen in een broeikas. De energienood piekte, wat problematisch is voor een provincie die voor 85 procent steunt op hydro-elektriciteit. De meest extreme droogte sinds mensenheugenis verminderde de waterstroom en dus de energieproductie in de provincie met 50 procent. Elektriciteit werd plots schaars. Er volgde een afkoppelbeleid om de energie te rantsoeneren en duizenden fabrieken gingen dicht om de elektriciteit te sparen voor de burgers. We werden opgeroepen het gebruik van de airconditioning tot een minimum te beperken. De inwoners trokken naar de indoorwaterparken om verkoeling te zoeken. Ik kan me geen betere coronabroeihaard indenken dan duizenden opeengepakte mensen die zich luidkeels vermaken in tropische temperaturen. Een paar positieve zwemmers deed het aantal coronagevallen exploderen. Dat was een drama voor de lokale beleidsmakers, die moeten vasthouden aan een nulcovid-beleid. Er is geen ruimte voor Wouter Bekiaanse missers. Zeker niet nu van midden tot eind oktober het Nationaal Congres plaatsvindt. Zo kwam ik op 1 september terecht in mijn eerste lockdown sinds mijn terugkeer naar China twee jaar geleden. De stad ging achter slot en grendel in een soft lockdown. Iedereen moest thuis blijven. Eén persoon per dag krijgt toestemming om het compound te verlaten en dagelijks legt iedereen een covid-test af. Op 5 september kwam het masterplan van Moeder Aarde tot haar orgelpunt, nu iedereen netjes binnen samengepakt zat: een aardbeving van 6,7 op de schaal van Richter. Een zwalpende vloer, schuddende gebouwen en gebroken luchters. De oostelijke grens van het Tibetaans plateau is een eldorado van breuklijnen en aardbevingen komen regelmatig voor. Een aardbeving van 8 op de schaal van Richter doodde in 2008 bijna 90.000 mensen en zit in het collectieve geheugen van alle Sichuanezen geëtst. De schade leek nu eerst mee te vallen, maar de grappenmakerij stopte toen er op 6 september 76 doden werden geteld.