We willen een huis kopen. Wel, eigenlijk willen we dat niet. We willen een extra slaapkamer. We hebben er twee, en met twee kinderen is dat in het thuiswerktijdperk krap.
...

We willen een huis kopen. Wel, eigenlijk willen we dat niet. We willen een extra slaapkamer. We hebben er twee, en met twee kinderen is dat in het thuiswerktijdperk krap. We wonen in Walthamstow. Elke week roept wel een website of magazine deze plek uit tot de populairste woonbuurt in Londen. Tien jaar geleden had niemand er al van gehoord, of toch niet in de positieve zin. Toen was de gemiddelde huisprijs nog 23.000 pond. Nu is dat 550.000 pond. Wij kwamen hier vijf jaar geleden aanwaaien. Een beetje tegen onze zin, want we konden in onze toenmalige buurt niet op de ladder van huisbezitter stappen. We vonden hier ons huisje met tuin die grenst aan Epping Forest, en keken nooit meer om. Nu moeten we dus vooruitkijken. Al een jaar volgen we passief het aanbod in de omliggende straten. Het aanbod is pover, de prijzen zijn fenomenaal. Een netjes afgewerkt huis met drie slaapkamers kost minstens een miljoen. Dat hebben we net niet. Moed om een projectje te kopen en te verbouwen met een baby en de gigantische wachttijden voor architecten en aannemers hebben we ook niet. De perimeter werd dus een beetje verlegd, en we vonden nog twee buurten waar we onszelf wel zien wonen. Ze liggen amper 2 kilometer verderop, maar in een stad als Londen voelt dat best ver. Elke buurt heeft zijn eigen scholen, zwembad, hobby's en Whatsapp-groep. Vorige week zagen we een mooi huis en zaterdag gingen we 10 minuten kijken. Op maandagochtend werd ons gevraagd of we geïnteresseerd waren, en voor maandag 15 uur moest ons finale blinde bod binnen zijn. We wilden het echt graag, dus we boden 10 procent boven de vraagprijs. Dinsdag werd ons verteld dat we met duizend pond verschil het hoogste bod deden, maar dat de andere koper in cash kon betalen. Het is de derde keer dat we dit meemaken. Mensen die zomaar 800.000 of 900.000 pond op hun bankrekening hebben staan. Dan zakt de moed ons in de schoenen. Stiekem is het ook een beetje een opluchting. Ik hoef me nog niet bezig te houden met wachtlijsten voor crèches en zwemlessen. En we duiken niet in de stressvolle maanden van onzekerheid. Een geaccepteerd bod heeft namelijk geen legale waarde. Nadat het bod geaccepteerd is, organiseer en betaal je de notaris, een inspecteur van de bank en een eigen inspecteur voor een grondiger onderzoek. Op basis daarvan kun je eventueel je bod herzien. Pas als al de onderzoeken, onderhandelingen en de lening in orde zijn, komt er een contract aan te pas. Dat is gemiddeld zes weken na de acceptatie van het bod. Tot dan kan elke partij zich gewoon bedenken en terugtrekken. Zes weken, dat gaat nog. Maar dat is zonder de beruchte keten gerekend. Want als jouw koper zijn huidige eigendom nog moet verkopen of als jouw verkoper nog op zoek moet naar zijn volgende woning, dan stap je in een keten. Ketens van zes lagen zijn niet uitzonderlijk. Al die zes partijen moeten dan al die stappen doorlopen. Dat kan soms maanden duren, als er bijvoorbeeld gebreken zijn, of een onenigheid of gewoon omdat iemand er geen zin meer in heeft. Daarom koos de verkoper deze week voor iemand zonder keten en met cash. En wij blijven nog even vastgeketend aan ons bos. Er zijn ergere plekken.