De hotelreceptioniste schuift me een papiertje door over de toonbank: "Goed voor een gratis covidtest in het Orthopedisch Ziekenhuis Nummer Twee in Chongqing." Ik ben net aangekomen in de miljoenenbergstad in het zuidwesten van China en weet dat ik een derde PCR-test moet ondergaan als ik hier 48 uur wil blijven.
...

De hotelreceptioniste schuift me een papiertje door over de toonbank: "Goed voor een gratis covidtest in het Orthopedisch Ziekenhuis Nummer Twee in Chongqing." Ik ben net aangekomen in de miljoenenbergstad in het zuidwesten van China en weet dat ik een derde PCR-test moet ondergaan als ik hier 48 uur wil blijven. Het stadscentrum voelt leeg aan. Enkel aan de testpost bij het binnenrijden van de stad is het aanschuiven. Twee mannen in een beschermingspak nemen testen af van iedereen die van buiten de stadstaat komt. Een paar uur later verschijnen de resultaten in je gezondheidsapp. Periodiek testen is nu de belangrijkste pijler in het 'dynamische nul-covidbeleid'. Men wil grootschalige lockdowns à la Sjanghai vermijden met als doel de economische groei veilig te stellen. Hoe is het gesteld met de Chinese economie? Dat blijft theeblaadjes lezen. Terwijl de collectieve westerse politieke klassen en hun centrale banken hun aandacht richten op het beteugelen van de inflatie, ligt de focus in China op het aanzwengelen van de economie. Optimisten wijzen op de veerkracht van de Chinese economie. Na twee maanden van de strengste lockdown ter wereld zijn er weer wat lichtpuntjes te zien. De investeringen in vaste activa herstelden in mei met een groei van 4,7 procent. Voor de winkels van luxemerken vormden zich lange rijen van 'wraakshoppers' die de schade inhaalden. De in 2021 zwaar afgestrafte Chinese beurs klauterde overeind en aandelen als Meituan en Alibaba noteerden een knap herstel. In die mate zelfs dat de bulls de Chinese aandelenmarkten bestempelden als veilige havens. De stimuleringspolitiek slaat aan en vanaf de tweede jaarhelft verwacht China weer economische groei. Het bruto binnenlands product zou stijgen met zo'n 5 procent. Ik drink mijn ochtendkoffie in Chongqing steevast langs de rivier. Normaal ben ik vergezeld van vele binnenlandse toeristen die aan de oude stadspoort melkthee en koffie drinken in de vele bars. Nu is enkel mijn vaste stek nog open. "Over te nemen", staat te lezen op de papiertjes op de vergrendelde deuren van de horecazaken. Het tegengestelde van de bulls zijn de bears: investeerders en speculanten die de zaken somber inzien. Zij kunnen wijzen op de slachtpartij die is aangericht in de diensten en de detailhandel ten gevolge van de controlemaatregelen. De omzet in de detailhandel kromp in mei met 6,7 procent, en in april zelfs met 11 procent in vergelijking met het jaar ervoor. De index die peilt naar het consumentenvertrouwen klokte in april af op een historisch dieptepunt. De werkloosheidsgraad van de 16- tot 24-jarigen is maar liefst 18,4 procent en de inflatie blijft onder 3 procent. Het wraakshoppen geldt niet voor de dienstensector. De verloren consumptie kan niet worden ingehaald. Een nacht op hotel blijft niet op de plank liggen om toch nog een shopgrage klant te treffen. De consument houdt zijn portefeuille dicht, ook al probeert de sector die open te wrikken. In het geval van mijn hotel bestaat die poging uit een kamerupgrade, 20 procent korting en een gratis stokje in de keel.