De Groenen waren mee de grote winnaars van de Duitse federale verkiezingen in september. Dat kan een gevaar betekenen voor de economische motor. Het Duitsland zoals wij dat kennen, is nog altijd vooral getekend door de architecten na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog. De grote denkers beslisten toen een sterke autowegeninfrastructuur te bouwen. Zelfs historische stadscentra moesten voor de bijl. De steden moesten worden verbonden, tot elke prijs. Nood-zuid, oost-west, zodat alle goederen en personen zich efficiënt konden verplaatsen. Een belangrijke strategische beslissing...

De Groenen waren mee de grote winnaars van de Duitse federale verkiezingen in september. Dat kan een gevaar betekenen voor de economische motor. Het Duitsland zoals wij dat kennen, is nog altijd vooral getekend door de architecten na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog. De grote denkers beslisten toen een sterke autowegeninfrastructuur te bouwen. Zelfs historische stadscentra moesten voor de bijl. De steden moesten worden verbonden, tot elke prijs. Nood-zuid, oost-west, zodat alle goederen en personen zich efficiënt konden verplaatsen. Een belangrijke strategische beslissing was ook dat er geen snelheidsbeperkingen werden opgelegd. De Duitse industrie was bij de geallieerden berucht als motor voor een efficiënte oorlogsmachine. Die Duitse industrie heeft zich na de oorlog omgetoverd tot het brein achter het perfecte transportmiddel voor de snelweg. De koning van de weg. De Duitsers specialiseerden zich in technologie die snelheid en veiligheid prioritair maken op de autosnelwegen. De Fransen vonden comfort belangrijker. De Italianen mikten dan weer op wagens met design en mode. Die officieuze race dreef de Duitse autobouwers steeds verder, naar nog sneller en nog veiliger racen. Dat zag uiteraard ook de consument. Wereldwijd werd een wagen van Duitse makelij een kwaliteitslabel. Zowat iedereen droomt van een Duitse auto, want daarmee kun je meedingen naar de titel van koning van de weg. De Duitse droom heeft Duitse superauto's gemaakt. Bijna elke jonge bestuurder droomt er stiekem van ook zo 'n machine te kunnen kopen. Tot vandaag is dat de kracht van de Duitse droom. Het hele land en zijn economie zijn erop gestoeld. Ook mijn bedrijf draait mee in die molen. Als manager moet je op tijd detecteren en erop inspelen. Een van de veranderingen die ik voelde aankomen, waren de alternatieve aandrijfsystemen. Vandaag zijn die beter bekend als de elektrische motoren. Al in 2008 lanceerde ons bedrijf een nieuwe specifieke productgroep rond alternatieve aandrijfsystemen. Dertien jaar later profiteren we volop van die strategische beslissing. Maar er schuilt een gevaar, en wel vanuit de groene hoek. Het politieke gewicht van de Groenen is gestegen. Ik vrees dat ze een verkeerde beweging op gang willen brengen. Een die de Duitse economie zware schade kan toebrengen. Het gevaar heeft een naam: Tempolimit. De Groenen willen op de Autobahn een snelheidsbeperking van 130 kilometer per uur. Dat zal enorme gevolgen hebben voor de Duitse auto-industrie. Het kan zelfs een grotere invloed hebben dan de Tesla-beweging, waarbij de Duitse premiummerken in snelheid werden gepakt door een volslagen nieuwkomer in de sector. Wie wil nog een Duitse wagen als we niet langer snel kunnen rijden? Waarom zijn perfectie en betrouwbaarheid dan nog nodig?