Water drinken is trendy. En nog gezond ook. In Europa zijn momenteel meer dan duizend soorten mineraalwater te koop. Sommige waters zijn extra verrijkt met bepaalde mineralen, magnesium of calcium bijvoorbeeld, van andere wordt beweerd dat ze de perfecte aanvulling zijn bij een vermageringsdieet.
...

Water drinken is trendy. En nog gezond ook. In Europa zijn momenteel meer dan duizend soorten mineraalwater te koop. Sommige waters zijn extra verrijkt met bepaalde mineralen, magnesium of calcium bijvoorbeeld, van andere wordt beweerd dat ze de perfecte aanvulling zijn bij een vermageringsdieet. Moeten we dat allemaal geloven? Is water dan niet zomaar water? Zowel water uit de kraan als water uit flessen moet beantwoorden aan strenge, wettelijk vastgelegde criteria. Zo zijn er maximumnormen voor de aanwezigheid van mogelijk verontreinigde stoffen, voor microben en voor bepaalde mineralen. Drinkwater moet zuiver zijn, of het nu uit de kraan loopt of in flessen wordt verpakt. Een van de belangrijkste aandachtspunten daarbij is het gehalte aan nitraten, veelal afkomstig van meststoffen. Drinkwater mag niet meer dan 50 milligram nitraat per liter bevatten, een cijfer dat door de overvloedige aanwezigheid van meststoffen in onze contreien voortdurend in de gaten moet worden gehouden. Op dit punt scoort mineraalwater vaak beter dan leidingwater: het bevat minder nitraten. Mineraalwater is gewoonlijk afkomstig uit grote diepten, terwijl leidingwater meestal gezuiverd oppervlaktewater is. Over het algemeen is leidingwater even gezond als flessenwater, en bovendien is het goedkoper. En beide bevatten geen calorieën. Bronwater is onbehandeld natuurlijk water uit een bepaalde bron. Het is geschikt als drinkwater, maar biedt geen garantie op een stabiele samenstelling. Spuitwater is water waaraan koolzuurgas is toegevoegd. Hier kan het wel gaan om bron- of mineraalwater, maar dan staat dit vermeld op het etiket. Wanneer het etiket bronwater noch mineraalwater vermeldt, gaat het doorgaans om gewoon behandeld leidingwater. De mooie fles is dan het enige pluspunt. De meeste mensen verkiezen mineraalwater, alleen al voor de smaak. De smaak van leidingwater is niet altijd optimaal. Een ander argument is het gebruiksgemak. Flessenwater mag dan meer kosten, het is makkelijk mee te nemen, hygiënisch verpakt, oogt beter en daar willen mensen best wat meer voor betalen, zo blijkt. Mineraalwater heeft per definitie een minerale samenstelling die op het etiket vermeld moet staan. Men mag pas spreken van mineraalwater als het mineraalgehalte minstens twee jaar lang gelijk gebleven is. De mineralisatie is afhankelijk van de oplosbaarheid van de gesteenten die het water ontmoet tijdens zijn ondergronds parcours, waarbij ook fysieke omstandigheden, zoals druk en temperatuur, een rol spelen. Door hun minerale samenstelling kunnen mineraalwaters bepaalde effecten hebben op de gezondheid. De producent mag deze bekendmaken via wettelijk vastgelegde claims. Leidingwater bevat ook mineralen. Alleen gedemineraliseerd of gedestilleerd water is helemaal 'zuiver', maar het is dan ook smakeloos en niet bedoeld als drinkwater. Marleen Finoulst