Zuiver statistisch gezien is de kans op een recessie - gedefinieerd als twee opeenvolgende kwartalen met negatieve groei - klein. In de 200 kwartalen tussen 1950 en 1999 was er in de Verenigde Staten slechts sprake van een recessie in 14% van de kwartalen. In de jaren tachtig en negentig daalde dat percentage zelfs naar 10%. Zelfs in Japan, dat wel het land van de eeuwig terugkerende recessie lijkt, is een krimp van de economische activiteit de uitzondering. In de jaren negentig was er in 35% van de veertig kwart...

Zuiver statistisch gezien is de kans op een recessie - gedefinieerd als twee opeenvolgende kwartalen met negatieve groei - klein. In de 200 kwartalen tussen 1950 en 1999 was er in de Verenigde Staten slechts sprake van een recessie in 14% van de kwartalen. In de jaren tachtig en negentig daalde dat percentage zelfs naar 10%. Zelfs in Japan, dat wel het land van de eeuwig terugkerende recessie lijkt, is een krimp van de economische activiteit de uitzondering. In de jaren negentig was er in 35% van de veertig kwartalen een recessie in Japan. Maar afgezien van Japan is in de industriële wereld groei de regel en recessie de uitzondering.De meeste conjunctuurvoorspellers houden het daarom bij "geen recessie". De VS-economie zal vlug op het groeispoor raken en de rest van de wereldeconomie meetrekken. Bij zakenbank Morgan Stanley Dean Witter zijn ze koppig tegendraads. Ze blijven er rotsvast van overtuigd dat een recessie op komst is in Amerika, en wel in het tweede en derde kwartaal van dit jaar. Morgan Stanley start zijn analyse in de tweede helft van vorig jaar. Een mix van krachten vertraagde toen de Amerikaanse economie in sterke mate: de renteverhogingen van de Amerikaanse centrale bank tussen half 1999 en half 2000 die toen hun volle impact hadden, de hogere energieprijzen, een negatief welvaartseffect door dalende aandelenbeurzen, en hogere financieringskosten voor bedrijven. De groei vertraagde van meer dan 6% tot nauwelijks 1,6% in het laatste kwartaal van 2000. Er was met andere woorden niet veel nodig om de Amerikaanse economie in een recessie te duwen.Dat zetje is intussen gegeven. Eind 2000 verviervoudigden de gasprijzen en dook de Amerikaanse technologiebeurs Nasdaq verder naar beneden. De dalende bedrijfswinsten versterkten de economische afkoeling, omdat bedrijven begonnen te snoeien in hun kosten. Het is een typisch zelfversterkende dynamiek van een klassieke recessie. Voor Morgan Stanley is de kous daarmee niet af. Deze recessie in de VS is bezig zich als een lopend vuurtje over de rest van de wereld te verspreiden - een gevolg van de globalisatie van de productieketen. De informaticaleveranciers in Azië en de industriële leveranciers in Canada en Mexico raken het eerst besmet. De dalende wereldhandel zet druk op de economieën van Europa en Japan. Japan kan om zijn economie nieuw leven in te blazen bijna niet anders dan de yen af te waarderen, wat de rest van Azië nog meer pijn kan doen.Morgan Stanley besluit dat in een dergelijk klimaat de wereldeconomie maar een klein duwtje nodig heeft om in een recessie te belanden.Daan Killemaes